Omdenken met Bulgaarse Yoghurt

Het was warm vandaag, heel warm. Met 5 man in een auto zonder airco naar nieuwe kleindochter toe. In Borne Overijssel (een uur rijden) is het altijd nog warmer dan in Z-O Drenthe. Vooral als ze een huis hebben dat aan alle 4 de kanten op het zuiden ligt!

Omdat ik koolhydraatarm eet is onderweg eten (en weg van huis in het algemeen) vaak best lastig. Koolhydraatarm betekent géén witte bolletjes mee voor onderweg. Vandaag heb ik wel een stukje taart genomen wegens jarige dochter en om te vieren dat kleindochtertje geboren is. En op de terugweg tóch een wit bolletje met kaas aangenomen van dochterlief, omdat ik rammelde. Na de hele dag alleen dat stukje taart plus op de heenreis 1 banaan (ja dat mag, 2x per week, want in bananen zit naast wat koolhydraten heel veel goeds!)

Rond half 7 vanavond stopten we bij dochters huis, waar mijn auto stond. Nog even snel wat boodschappen doen bij haar om de hoek...  Rammel de rammel! 

• Ik zou toch ook heus wel eens een pizza mee kunnen nemen...
• Maar dochter wilde ook nog wat boodschappen doen, en stel dat zij me dan net betrapt?
• Deze voorverpakte maaltijd zal toch zo slecht niet zijn? Ondanks de aardappelpuree en de emulgators, verdikkingsmiddelen, en al die andere toegevoegde dingen? Want ook het eten van toevoegingen vermijd ik zoveel mogelijk...

Ik heb heel lang gewinkeld, want alles leek me zo lekker! Heel veel verpakkingen gelezen en toch maar weer terug gelegd. En bij de kassa rekende ik een lekker flesje af voor het weekend, zoals altijd (want dat mag). En verder bosuitjes, krulsla, champignons, radijsjes, een komkommer, rundgehakt en snoeptomaatjes, en gerookte zalm...

Na thuis allereerst even e-mails en nieuws bekijken met een glaasje port ging ik de keuken in. Gehakt rul gebraden in de wok, en daar een stengel bleekselderij bij, knoflook, snoeptomaatjes, bosuitjes en een restje olijvenstukjes. Alles mag :-)

Ondertussen 6 kleine tortilla's even voorverwarmen in de ping, en zelf een sausje maken met wat verse kruiden uit de tuin. Crème Fraîche... hhmm niet in huis. Wél Bulgaarse yoghurt, maar dat werkt vast ook wel, toch? Want dat mag ik zoveel ik wil :-)

Toen gingen 6 kleine gevulde tortilla's even in een ovenschaal gratineren met flink wat geraspte kaas erover heen, en nu ik dit berichtje geschreven heb is het net genoeg gerust om het nu heerlijk op te gaan peuzelen :-D

Met een goed gevoel, want dit is toch echt wel veel lekkerder (en veel gezonder!) dan al die kant en klare dingen waar ik naar keek. En veel werk? Welnee, toen ik eenmaal bezig was vond ik het ook  nog es hartstikke leuk om te doen ook, zoals altijd! :-D

En in de koelkast staat nog een bakje met vulling die over bleef, dat is morgen een gemakkelijk en heel lekker lunchgerechtje!

10.2 kg afgevallen sinds begin januari

Benthe Wilhelmina Elizabeth

In Borne, om iets over 5 uur 's ochtends, een zondagskindje!

Zaterdagavond paste ik op de kleinkids, zodat dochterlief en schoonzoon samen uit konden gaan om hun 7e trouwdag te vieren. Ze waren niet erg laat weer thuis, want dochter was moe, en ze wilde dus ook direct gaan slapen...

Slapen als een prinsesje :-D

En dat was maar goed ook, want al een paar uurtjes later belde haar grote broer haar wakker, of ze direct naar Borne kon komen...

Die afstand reed ze toen in een absolute recordtijd! hihihi...

Peettante Charlotte

Welkom in deze wereld! <3

Deze foto is nu al mijn absolute favoriet voor 2015! Nog maar een paar minuutjes oud, verwelkomd door haar lieve papa!

Niet alleen werden zoon en zijn vrouw deze ochtend nieuwe ouders, dochter werd voor het eerst tante. Na haar papa en mama was zij de eerste die Benthe mocht vasthouden :-) 

Het maakt mij heel blij dat mijn kinderen zo'n hechte band met elkaar hebben... ergens heb ik dus vast iets goed gedaan :-D

Dochterlief is de creatieve verver in de familie, ook het kamertje van Benthe heeft zij geverfd.

Haar kamertje, geverfd door (wie anders?), haar peettante Charlotte

Toen Benthe werd geboren voelde ik me al een week niet echt fit. Keelpijn, oorpijn... Op aanraden van dochter, en ook omdat ik, naast verhoging, er nu ook al bij ging hoesten, ging ik zondag een paar uur na haar geboorte naar de huisartsenpost in het ziekenhuis. Ik bleek keel- en oorontsteking te hebben, en ook mijn longen hoorden niet heel schoon. Zowel een virus als een bacterie-infectie was de boodschap :-(

 

Met kuren antibiotica en prednisolon weer naar huis, en de dokter raadde me aan om pas in de 2e helft van de week naar mijn splinternieuwe kleindochtertje toe te gaan :-( De hele opzet was nu juist geweest dat ik in het ziekenhuis de verzekering zou krijgen dat het echt, heus, geen kwaad kon als ik er direct heen ging... :o

Zoonlief met zijn nieuwe grote liefde :-D

Ik hoop dat ik haar nu vrijdagmiddag eindelijk kan gaan zien! Hoewel het natuurlijk wel heel erg moeilijk voor me is om zo lang te moeten wachten om deze nieuwe schat van me te gaan zien, is het ook ontzettend lief van zoon dat hij me elke avond een vracht nieuwe foto's stuurt, en/of me even belt. Dat maakt het lange wachten wel iets minder verdrietig voor mij :-)

En ja, ik wacht natuurlijk veel liever, zodat ik zeker weet dat ik haar niet ergens mee kan besmetten!

Oefenen in het papa zijn, maar wel onder toeziend oog van mama :-)

Vanavond ging ik voor het eerst zelf weer even boodschappen doen bij de plaatselijke Jumbo. De afgelopen 2 weken had ik alleen maar trek in bulgaarse yoghurt, en dat had dochter me al gebracht. Maar ook de poezen willen af en toe wel graag iets eten, en de tissues waren bijna op. 

Afgesproken was dat we wachtten met online bekendmaken tot iedereen het geboortekaartje ontvangen had, en dat was vandaag. Tot mijn grote verbazing kwam er in de winkel een Jumbo-meneer op me af met een prachtige bos roze rozen: Klopt het dat u oma geworden bent? Eh ja, dus...

In de verte zag ik een buurmeisje achter haar kassa zitten grijnzen, haar ouders had ik het stiekem zondag al verteld, toen ik terug kwam van de dokter ;-)

Loomen is niet mijn ding

 

Toen vorig jaar Rainbow Loom een rage werd heb ik er een flinke doos vol van gekocht via een Chinese website, dat scheelt nogal met de winkels hier! Het leek mij heel leuk om te doen, maar helaas... Ik mis inzicht denk ik, want ook al deed ik het exact zoals op het filmpje op YouTube, zodra ik mijn werkstuk van de loom afhaalde viel het uiteen in weer allemaal losse elastiekjes :-(

Die doos ging dus al snel naar dochterlief, die er nu en dan mee bezig is, en tegenwoordig ook geregeld samen met Logan. Gisteravond zouden ze mij weleens les in Loomen geven. Ik begon met een armbandje voor Roodkapje, en dat lukte prima :-D

 

Op YouTube vind je 1000-en filmpjes van werkstukken, met stap voor stap uitleg, die aan mij helaas niet besteed is :o

 

 En ja, deze foto's staan op hun kant. In Microsoft Picture Manager staan ze helemaal goed, maar telkens als ik ze hier upload dan draaien ze, en dat kan ik hier niet veranderen. Volgens Google hebben veel meer mensen hier last van met foto's die met een mobieltje gemaakt zijn. :-( Facebook heeft nu een knop waarmee je zo'n foto dan alsnog na uploaden recht kunt zetten, maar helaas ontbreekt dat bij Blogger #fail!

 

Logan is al veel beter in Loomen dan oma. Hij werkt ontzettend geconcentreerd en schijnt het te snappen. Oma niet. Ondanks dat dochterlief steeds controleerde wat we deden was Logans ijsje perfect, terwijl in die van mij een paar losse lussen zitten die er niet horen :-(

Het rode ijsje is van mij, het gekleurde van Logan

Toen we allebei een ijsje af hadden was het bedtijd voor Logan. Ik mocht toen nog een armband proberen, en die is helemaal gelukt! Meer dankzij de strenge controle van Juf Dochter dan dankzij mijn loom-vaardigheden, zucht.

De Juf controleert na elke stap of ik het goed heb gedaan

Boven mijn armband, onder die van dochterlief

En omdat het toch nog op tafel stond zijn zij er vanochtend weer mee bezig gegaan:

De groene slang heeft Logan gemaakt, de roze maakte dochter, voor Jade

 

 

 Het was erg gezellig gisteravond, maar ze mogen al het loom-spul wel houden, want ik waag me er echt niet meer aan, lol...

No Hippie No More

Ook aan de achterkant van mijn huis is alle houtwerk nu keurig netjes en strak donkerblauw met wit. Nergens aan de buitenkant van mijn huis is nog paars of lila te vinden!

Ik vind het wel heel mooi geworden hoor, en best sjiek ook.
Maar toch ergens voelt het ook als "netjes", volwassen, en no more hippie, dus... :o

Jade 3 jaar!

Onvoorstelbaar dat ze nu al weer 3 jaar is!

Gisteren werd onze stoere prinses 3 jaar! En toen kwam er natuurlijk ook al bezoek (en cadeautjes!), maar morgen is pas haar echte feestje :-)

Het ingepakte grote cadeau van mama, papa en oma :-D

Een maand voor haar verjaardag zei ik tegen haar mama dat ik wel een cadeau wist waar ze enorm blij mee zou zijn, maar het was me net iets te duur. Haar mama zei toen dat zij precies hetzelfde cadeau al bedacht had, en ook zij vond het te duur. Maar allebei vonden we dit dus echt hét ultieme cadeautje voor onze lieve wildebras, en dus hebben we toen maar samen gedaan ;-)

Eerst uitpakken...

 

 

 

 

 

En dan een heleboel vreugdesprongetjes!

Maar het moest natuurlijk wel veilig zijn! Een trampoline staat best hoog, en een veiligheidsnet eromheen kost nog eens 60 euro extra. Op de website stond echter dat hij ook in kan worden gegraven, en dat leek ons wel zo veilig ;-) 

Vorige week vrijdag zijn haar papa en ome Rick de hele dag aan het graven geweest. Tegen de kinderen zeiden ze dat daar een appelboom zou komen, lol. De grond konden ze kwijt op de boerderij van ome Jelke want het was nogal een kuil geworden! Maar zo blij als ze is met haar grote cadeau was het alle moeite zeker wel waard! Papa: de trampoline kreeg ze van jullie, en de kuil van mij :-)

Van tante Nynke kreeg ze een sieradenkistje, een kaptafeltje voor aan de muur en een heleboel haarspulletjes. Omdat haar mama geen föhn of krultang bezit behoefde dat nog wel enige uitleg van haar tante ;-)

Ze liep gisteren de hele dag "Lang zal ze leven" te zingen...

Haartjes mooi maken! Oma maakt vaak een vlecht in haar haar, en dat vindt ze geweldig. Als haar mama me niet had gewaarschuwd was ik zó met mijn "mooie haartjes" naar de Jumbo en dan naar huis gegaan, lol! Op "mijn" haarspeldje staat "Sweet" :-D

Af en toe vroeg ze: Mama, ben ik nu nog steeds jarig? Kennelijk bevalt het jarig zijn haar wel :-D

Roodkapje is ze helemaal weg van, van andere oma kreeg ze een complete Roodkapje outfit voor Baby. Ook heeft ze een Roodkapje dekbedovertrek gekregen!

Baby lag op de trampoline toen ze honger kreeg. Ik zag Jade druk bezig uit de speelgoedkist een bordje en een beker te zoeken. De beker werd gevuld in het zwembad, en toen... lag er zomaar ineens allemaal water op de trampoline. Quote van de dag: "Mama, Baby heeft geknoeid!" :-D

Van grote broer Logan en overoma Beppe samen kreeg ze een compleet pretpark van Playmobiel, waar ze ook erg graag mee speelt, terwijl haar broer daar nooit naar om keek, die is veel meer van de Lego.

Alle cadeautjes van haar verjaardag, behalve de trampoline want die paste niet op de tafel :-) En dan is zaterdag haar officiële feestje nog!

Onwel

Na een botscan, een serie röntgenfoto's en een MRI scan vond de orthopeed dat ik beter naar een neuroloog kon gaan, met mijn rugklachten. Gelukkig is het al een stuk beter dan van de winter, maar ik heb er nog steeds veel te veel last van :-(

De neuroloog heeft een lange wachtlijst, maar ook daar ben ik nu geweest. Die vond geen zenuwen die klem zitten enz, dus nu maar weer terug naar de orthopeed. Wat ik inmiddels al wel weet is dat mijn rug versleten is, en daardoor scoliose, en dat ook daar nu de arthrose zit die ik al jaren heb in mijn handen :-(



Een paar weken geleden was ik lekker rustig en relaxed boodschappen aan het doen, toen ik me ineens een beetje onwel voelde. En dat werd langzaam steeds erger. Het plan was om zo snel mogelijk langs de kassa te komen. Mijn auto stond vlakbij, daar zou ik dan even rustig in gaan zitten, en iets drinken...

In de wachtrij bij de kassa vroeg ik om een stoel, omdat ik anders flauw zou vallen. Ik kreeg de stoel, en een glas water. En werd nog steeds maar naarder. Het zweet liep in straaltjes langs mijn gezicht, terwijl ik rilde van de kou. Ik was enorm draaierig, en moest heel erg gapen. Toen heeft de bedrijfsleider een ambulance gebeld...

In de ambulance werd ik heel erg grondig onderzocht, er werd een hartfilmpje gemaakt, en van alles gemeten. Het enige wat ze vonden was dat mijn bloeddruk erg hoog was. De ambulance heeft me thuisgebracht, tot plezier natuurlijk van de hele straat (er gebeurt hier weer eens iets!).

Thuis belde ik eerst dochterlief, en toen mijn huisarts. Die was er binnen een half uur, en ook hij heeft me van alle kanten onderzocht. Erg hoge bloeddruk, vond ook hij. 170/102:

Gisteren kreeg ik de uitslag van een zeer uitgebreid bloedonderzoek: alles is prima! Suiker goed, lever en nieren uitstekend, geen bloedarmoede, ik mag zelfs stoppen met de pilletjes voor de cholesterol want ook dat was voor het eerst sinds jaren niet meer te hoog (misschien door het dieet dat ik nu al maanden volg?). 

Het enige dat daar uit kwam was dat ik een flink tekort aan vitamine D heb. Daar slik ik al braaf pillen voor sinds ik mijn elleboog brak in 2010, maar ik heb nu andere gekregen (vast ook sterker), en het advies om zo vaak mogelijk in de zon te gaan zitten :o

Volgende week krijg ik 24 uur lang een bloeddrukmeter om, want die is nu nog steeds veel te hoog. En naar gelang het resultaat daarvan wil hij dan een fietstest voor me aanvragen in het ziekenhuis.

Nooit ziek geweest, en nu sinds begin vorig jaar het ene na het andere...
Volgens mij ben ik gewoon aan het verslijten :-(

Voorgevel

 

Kennelijk is het alweer meer dan 10 jaar geleden (!!!) dat mijn lieve ome Henk mij meehielp met verven. Die klus kon hij toen niet helemaal afmaken, hij hield het niet meer vol. Achteraf was hij toen vast al ziek, al wisten we dat toen nog niet. Tante Siet zei vorige week tot mijn verbijstering dat het alweer zo lang geleden is dat ze verhuisden uit de flat...  Vanwaar we naar mekaar konden zwaaien als zij op het balkon stonden. Al die jaren was ik helemaal happy "ik woon bij de paarse voordeur". Met in de voortuin 4 grote bijpassende blauw/lila/paarse hortensia's. Die binnenkort ook al weg gaan, maar daarover later meer...

De blauwe deur van de bijkeuken was net zo oud als het huis zelf, ongeveer net zo oud als ik. En de onderkant was inmiddels zwaar verrot, je kon er zonder moeite je vinger doorheen steken :-( Ook was de donkerblauwe verf erg verkleurd en vaal geworden na 10 jaar. De voordeur was nog altijd mooi paars, maar de rand waar ie dicht gaat was veel paarser, dus ook al viel dat niet zo op, ook die was nogal verkleurd :-(

En dan het kozijn, lol. Dat is niet verrot, het hout is nog prima. Maar die bladderde maar door, elk jaar meer. Zoonlief zegt al jaren achtereen dat hij "deze zomer" dat kozijn wel voor me komt schuren en verven, maar die heeft het daar veel te druk voor, en hij woont ook niet naast de deur. Ik keek er maar niet teveel naar, want ik wist toch niet hoe ik dat op moest lossen...

Uiteindelijk zette ik het een poosje geleden als klus op Marktplaats. Er kwamen diverse reacties op, waarvan die van Jakob me het meeste aansprak. Hij kwam langs, en gaf een prijs op. En constateerde gelijk ook dat het slot in mijn voordeur stuk is. Ik was er aan gewend dat ik hem niet op het nachtslot zetten kon, nu blijkt dus dat de voordeur alleen maar dicht ging net als een binnendeur, en dat het slot helemaal niet werkte. Oeps. Met een bankpasje zou iedereen die deur zo hebben kunnen open flipperen, al die jaren :o

de verf moet nog drogen, dan wordt het nog wel iets lichter van kleur

Vandaag was Jakob hier de hele dag, van 8 uur tot 5. De verrotte deur van de bijkeuken is vervangen door een splinternieuwe deur. Zelfs een zwaardere, dus die gaat weer minstens 50 jaar mee! Beide deuren hebben nu een prima slot dat werkt, en hoe hij het gedaan heeft? Op allebeide deuren past gewoon mijn oude sleutel nog (en dus ook mijn sleutels bij dochterlief, bij Joke en bij tante Siet).

Het afgebladderde kozijn is nu weer strak en wit, net als de rest van de kozijnen, en het houtwerk aan de zijkant. Geschuurd, geplamuurd en geverfd. En beide (!!!) deuren zijn nu donkerblauw. Jakob vond dat niet kunnen, een paarse voordeur. Dus deelde hij me mede dat beide deuren donkerblauw gingen worden. Ik leg me er maar bij neer. Zoon vond het ook al nooit een goed idee, dat mooie paars :-(

Morgen of overmorgen komt hij langs om het beslag van de nieuwe deur erop te maken, en de buitenlamp weer te monteren. Nu moet ik eerst nergens aankomen, en de deuren nog urenlang open laten staan zodat de verf goed droogt.

Ook dit verfwerk zit er al zo'n 10 jaar op... Ook de kozijnen die op deze foto nog bruin zijn, zijn daarna mooi paars geworden.

En over een aantal weken komt Jakob dan nogmaals langs, om alles voor een 2e keer te verven, en dan verft hij gelijk ook al het hout aan de achterkant. Daar is de deur naar de poezenkamer altijd al blauw, maar mijn mooie paarse kozijnen daar zullen dan vast ook wel wit worden, snik!

Kikkervisjes

 

 

Half april kwam er een heleboel kikkerdril uit in mijn vijver, hier liggen de pasgeboren kikkertjes te krioelen in de zon :-)

Als kind kon MamaLotje niet tekenen (vond ze zelf), maar als mama zijnde moet ze soms wel, en dan komen er ongekende talenten naar boven :-)

Ik zei tegen dochterlief dat ze binnenkort maar eens wat moest komen halen. Leuk voor de kleinkids om er een paar in een glazen pot te hebben, en ze te zien groeien en veranderen...

Ik had haar vorige week een stevig lang vel wit papier gegeven, om eens iets mee te knutselen of te schilderen met de kleinkids...

Ze kwam er wel voor langs, maar... ruim een maand later pas! Hoe ze ook schepte in mijn vijver, ze vond geen enkel dikkopje. Allemaal natuurlijk allang opgegeten door de vissen :-(

 

Belofte maakt schuld. Kleinzoon begon heel zielig te huilen. Hij had zich er zó op verheugd! Op school hadden ze ook een bak met dikkopjes staan, en hij is een enorme dierenvriend. Nu waren ze hem beloofd voor thuis, en ging dat ineens niet meer door. Omdat zijn mama denkt dat die kikkervisjes wel netjes een hele maand blijven wachten tot zij ze komt vangen!

Voor iemand die het altijd razend druk heeft is het heel wat om zo geduldig te gaan zitten tekenen :-P

Als ik 's avonds met Ronja loop hoor ik altijd een heleboel gekwaak in het park. Daar is een natuurspeelplaats met een eilandje waar omheen een klein laagje water staat. Nog niet eens tot aan je enkels, maar waar gekwaakt wordt... Bovendien is dat veel te laag water voor vissen, dus daar werden ze vast niet opgegeten!

Volledige concentratie

En dus gingen oma en kleinzoon samen met een schepnet en een bakje op weg. Bij de eerste poging was het gelijk al raak: er spartelde een prachtig klein bruin dikkopje in het schepnet. Bij nummer 4 wilde kleinzoon hem er zelf uithalen, en even op zijn handje houden. Dat kriebelde leuk!

Hij heeft de hele vrijdag zitten schilderen!

Met 8 kikkervisjes (dat vond oma wel genoeg) kwamen we even later weer terug. Logan helemaal blij! Thuis gingen ze in een grote plastic bak, en google vertelde ons hoe je het beste voor ze zorgen kunt. En dus kregen ze plakjes komkommer. Van oma een busje met goudvisvoer dat hier nog stond. En waterkers uit een salade, lol.

Het hele proces begint natuurlijk met kikkerdril

's Ochtends zegt ie altijd eerst zijn konijn goedemorgen, voordat de mensen aan de beurt zijn. Nu zitten daar de kikkertjes nog tussen. Toen oma vertelde dat hij best later in een dierentuin kan gaan werken omdat ie zo veel van diertjes houdt, of dierendokter worden, was het: "Oma, gaan kikkervisjes dan ook weleens naar de dierendokter?"

Jade schildert natuurlijk óók een mooi kikkerschilderij voor oma!

Als de kikkertjes straks helemaal echte kikkers geworden zijn dan laten we ze natuurlijk weer los in een grote vijver of een sloot. Maar ondertussen leren ze nu wel een heleboel over kikkers. Toen ik zijn schilderij bewonderde en bovenaan "eitjes" zag was het: "Nee oma, dat is kikkerdril!"

Jade's kunstwerk. Zie je de stipjes? Dat is het kikkerdril! Een abstracte impressie van het kikkerleven in een vijver, zie ik er in :-D

Op mijn werk hangt een kleurplaat van hem van heel lang geleden, inmiddels kan ie dat al veel beter. En dus zei ik dat hij dan voor de kikkervisjes maar weer eens een mooie nieuwe kleurplaat moest maken voor oma.

Een echte "Logan" voor bij mij aan de muur! :-D Als hij later een beroemd kunstschilder wordt heb ik nu alvast één van zijn vroege werken :-)

Maar dat werd dus een geweldig mooi schilderij, waar ik een lijst voor ga kopen, want deze neem ik natuurlijk niet mee naar kantoor, hij komt ingelijst boven de eettafel te hangen! :-D