maandag 21 januari 2019

Gezellige zondag met Hunter en zijn mensjes

Gistermiddag zouden we iets leuks gaan doen. Dat kan van alles zijn dus, ik zat al eens te denken wat? Toen de bel ging was in elk geval duidelijk dat we niet naar de dierentuin gingen, want Hunter was mee. Voor het eerst weer sinds ik het ziekenhuis in ging! Ergens anders naartoe viel ook al af gezien kleindochter als monster in haar onesie...


We hebben gezellig gekletst en geknuffeld, tot een tijdje later ook schoonzoon en Logan kwamen, die hadden eerst wat geklust bij andere oma. De kleinkids hebben allebei geknutseld met smeltkralen, we hadden iets lekkers te eten en te drinken, en het was gezellig en warm, wat wil je nog meer!


Hunter heb ik nog nooit zo rustig gezien. Normaal springt hij constant tegen mij op, vandaag lag hij bijna de hele tijd gezellig naast me :-) Zo mag ie vaker langskomen! Ik stelde al voor hem te houden, dan konden zij weer een nieuwe pup nemen. En dan ging ik hem weer Wammes noemen! Zo noemde ik hem al voordat hij bij ze kwam wonen, en ik vind hem nog steeds een Wammes: een sukkel van een hond, overal bang voor, zelfs voor natte voeten krijgen... en dat noemt zich een jachthond 😆

Aan het eind van de middag wilden ze er vandoor gaan, naar huis om te eten. Maar 1. voelde ik al wel dat ik voor mezelf niets ging maken, daar had ik te weinig energie meer voor, en 2. had ik best trek in patat. Ik trakteerde dus, en onder het eten hebben we Pluk van de Petteflet gekeken. Heel erg leuke film! Met o.a. een geweldige rol van Erica Terpstra als burgemeester!




Jade zat te eten op mijn bed, dat ze op de hoogste stand gedaan had, ze zat bijna tegen het plafond. Daardoor was er flink ruimte eronder, waar Logan mijn yogamatje, wat kussens en een deken neerlegde. En zo had ik ineens een stapelbed in de woonkamer 😀

Toen ze weg waren ging ik even nieuws kijken op de pc, waar ik toen aan mijn bureau in slaap viel 😒 Toen ik wakker werd ben ik maar in bed gekropen, hihi. Maar het was wel een heel lekker en gezellig dagje!

zondag 20 januari 2019

Picc lijn covers


Sinds het infuus eruit is wordt de picc lijn eens per week even doorgespoeld plus een nieuw dopje erop. Voor de rest van de tijd is ie veilig weggestopt onder verband. Daar raak je natuurlijk snel op uitgekeken, en helemaal als het straks weer wordt voor korte mouwen!

Nu vond ik op internet een website waar ze allerlei kleuren covers verkopen, dat ziet er heel wat gezelliger uit dan saai verband! Alleen kosten ze daar 20 euro per stuk...

Op FB  heb ik er wat over gezegd in een lotgenotengroep, en toen bleek dat hier in NL 2 dames zijn die ze op bestelling maken, maar dan 3 stuks voor 20 euro. Dat is een veel leukere prijs :-)

Nadat ik ongeveer mijn smaak aan stofjes had doorgegeven werd me een serie foto's toegestuurd per whatsapp, kies er maar 3 uit. Ook moest ik de maat van mijn bovenarm doorgeven, en 2 dagen later lagen ze al in de brievenbus! Ben er heel blij mee :-)


Naast dat dit er veel leuker uitziet zijn ze gemaakt van een superzachte elastische stof. Huidvriendelijk, en gewoon wasbaar op 40 graden. Vanochtend na het douchen heb ik er eentje om gekregen. Eigenlijk hoort ie dubbel met de picclijn ertussen gevouwen, maar dat moet nog even wachten tot woensdag als ie weer onderhouden wordt, want hij zit nu nog stevig aan mijn vel gepleisterd. Ook dat jeukt en irriteert soms, die pleisters op mijn arm. Dat is dus na woensdag ook over, dan voel ik alleen nog maar een lekker zachte stof :-)

Agenda: donderdag 24 januari intake, onderzoek, ct scan e.d. voor de bestralingen...

dinsdag 15 januari 2019

Longfunctie en steunkousen

Vrijdag zei dr Rutgers dat ik vóór de bestralingen eerst een longfunctie onderzoek moest. 's Middags belde het ziekenhuis dat ik die test maandagochtend al doen kon. Char bracht me erheen, zoals altijd. Het onderzoek was vervelend, vooral ook omdat er nogal veel verschillende tests werden gedaan. Nu zien wat het resultaat is, de laatste keer was in oktober, dus net voor de operatie. Kunnen ze mooi zien hoe m'n longfunctie is veranderd, voor en na.

Daarna naar huis met gevulde koeken voor de lunch, die zijn erg lekker in het ziekenhuis! Char bleef bij me, want 1,5 uur later mochten we er alweer heen, nu voor het aanmeten van steunkousen. Sinds de 2e keer op IC had ik opgezwollen voeten en benen, en sindsdien worden elke ochtend mijn benen gezwachteld. Als ze 's avonds nog goed zitten houd ik ze zelfs 's nachts in bed aan, hoe eerder ik dat vocht kwijt ben, hoe beter! Om elk been 2 stuks, zodat ik nog maar in 1 soort schoeisel pas, korte laarsjes, en dan nog met de ritsjes open. Met die kousen kan ik straks in elk geval weer al mijn schoenen aan...

Ik zit er niet op te wachten, het voelt echt als iets voor hoogbejaarden, steunkousen. Bovendien is het maar de vraag of ik het zelf zal kunnen, dus waarschijnlijk moet dan Buurtzorg 2x per dag komen, om ze aan- en later weer uit te trekken :-(

Buurtzorg komt nog steeds elke dag. Voor de zwachtels, en om bloeddruk en temperatuur te meten. Nu het infuus eruit is moet eens per week mijn picclijn worden onderhouden. En vanwege die picclijn moet er iemand bij zijn als ik wil douchen, dat is ook 2x per week. De eerste weken dat ik thuis was kwamen ze 's avonds ook nog, maar dat is er al af, op mijn eigen verzoek. Met steunkousen zou dat dan wel weer moeten...

Het aanmeten kon pas als mijn benen weer ongeveer op normale dunte waren, want anders zouden de kousen al snel te ruim gaan zitten. Gisteren was het dus zo ver. Om half 3, en daarna kreeg ik de zwachtels niet weer om. Toen vanochtend Buurtzorg kwam waren mijn voeten en benen nog steeds netjes dun, en omdat ik vandaag een uitrust- en bijkom dagje heb heb ik gezegd dat ik ze vandaag niet aan wil. Ik heb dan wel grotendeels op bed gelegen tot nu toe vandaag, maar ze zijn nog steeds dun!

Dus heel misschien zijn die kousen nu niet eens zo dringend meer nodig? Dat ik ze moet is wel zeker, want de oedeem komt vaak ook bij chemo, en dat ga ik ook nog krijgen. Heb ik dan alvast goed passende steunkousen in huis, zonder dat ik daar dan ook nog achter aan moet :-)

Na de drukte van 2x ziekenhuis gister, en de hele dag wat hoestend en benauwd zijn na de longfunctie, moest ik vanochtend alweer vroeg "op", want de schoonmaakhulp kwam om kwart voor 9. Een uurtje later ook Buurtzorg. Ik bleef maar gapen en moe en pijnlijk voelen, dus ik loop nog lekker in pyama en maak er vandaag echt een bed-dagje van. Bovendien doen, na gisteren de hele dag zonder, de tv en internet het ook de hele dag al :-)

Het wachten is nu op post van het ziekenhuis, met de volgende afspraken erin. Op dit moment heb ik even niets, maar dat kan heel snel weer veranderen...

zaterdag 12 januari 2019

Yoga Priya

Iedereen kreeg een handige katoenen tas cadeau 😀

Ik ga al heel wat jaartjes op vrijdagmiddag naar herstelyoga bij Ingrid Appel. We hebben een heel gezellig groepje, naast de yoga is die gezelligheid haast wel net zo belangrijk 🙏

Toen ik in het ziekenhuis lag zijn de meesten daar een keertje op bezoek gekomen, wat ik heel fijn vond. Van de week zei ik tegen dochter dat ik dacht wel weer eens mee te kunnen doen. Is natuurlijk ook heel goed voor me, even alle spieren weer eens rekken en strekken, wat ademhalingsoefeningen doen enz. Dat het nut heeft hoor ik geregeld van de verpleegsters, die vinden dat ik zo lenig ben!

Char bood meteen aan om me te brengen en na afloop weer op te halen! Ik heb via de app gevraagd of ze een matje voor mij wilden reserveren, dus het was bekend dat ik kwam. Voor de les werd er even flink geknuffeld, haha naast mijn kinderen en kleinkinderen zijn de yoga vriendinnen eigenlijk de enige mensen waar ik mee knuffel 👭

Nieuwjaarscadeautje
Na afloop drinken we samen een kop koffie, en dat was deze keer extra speciaal, want omdat ik terug was had Ashna een heerlijke chocoladetaart gebakken! Kennelijk had ze dat ooit beloofd al kan ik me dat niet herinneren... Of misschien had ze dat alleen beloofd aan de rest van het groepje? 's Middags had ik Ingrid nog gefeliciteerd met de verjaardag van haar kleindochter, en: dat wordt dus taart eten. Ja, twee keer vandaag........... was het antwoord. Die snapte ik dus pas na de les 😊

We hebben Char gebeld of ze mij direct kon komen halen, zodat zij ook mee kon genieten van de koffie met taart.  Hier staat helaas geen foto van de taart, want die was al helemaal op voor ik daar aan kon denken, hahaha!

Het is nu weer afwachten wanneer ik weer mee kan doen, want dat hangt er helemaal van af hoe ik me voel de komende weken, door de bestralingen... Maar och, als dat dan weer zo'n heerlijke taart van Ashna oplevert... 😍 👭 🙏

Wat is ‘herstelyoga’?

vrijdag 11 januari 2019

Bestraling op komst

Vanochtend ben ik weer bij de longarts geweest.
Bloed was prima, het infuus is dus echt niet meer nodig :-)
Ook de longfoto was goed.
Hij wilde ook de littekens van de operatie zien, en ook dat ziet er allemaal netjes uit. Het gaatje van de drain in mijn zij is nu echt bijna dicht, daar zit nog wel een gaasje op maar dat duurt denk ik nog hoogstens een week en dan is dat ook helemaal achter de rug.

Tijd dus voor de volgende stappen:

Zo snel mogelijk, misschien maandag al, moet ik weer een longfunctietest doen.

Daarna naar radiologie voor intake bestralingen. Hoe lang en hoe intensief hangt mede af van de uitkomst van de longfunctietest.

Daarna (dus zeer binnenkort, komende week al?) krijg ik bestralingen, 5x per week (alle werkdagen) gedurende 4 tot 6 week.

Over 6 weken weer bloedprikken en thoraxfoto laten maken, en daarmee dan naar de verpleegkundig specialist oncologie (Minke). Dat is zeg maar de rechterhand van de longarts.

Ook moet ik contact opnemen met de huisarts voor andere medicatie voor de hoge bloeddruk die nu fors hoger is dan voor de operatie. Ik heb daar al een pilletje voor maar ik moet nu dus iets sterkers.  De pijnmedicatie (oxycodon, oxynorm, diclofenac en paracetamol) blijft zoals het nu is tot ik zelf aangeef dat ik helemaal zonder de oxynorm kan, waar ik indien nodig max 6 per etmaal van mag nemen, en dan wordt het opnieuw bekeken.

Maandagmiddag heb ik al een afspraak bij OIM voor het aanmeten van steunkousen. Sinds de 2e keer op IC heb ik oedeem in mijn benen. Daarvoor worden die elke ochtend ingezwachteld, maar nu ze al aardig geslonken zijn kunnen er steunkousen worden aangemeten, dan kan ik in ieder geval weer al m'n schoenen aan, want nu met die dikke zwachtels er omheen past alleen nog 1 paar enkellaarsjes.

Ik ga het dus weer druk krijgen met afspraken. Daar tussendoor ben ik natuurlijk gewoon thuis voor gezellig bezoek, of als ik een dag geen afspraken heb, voor leuke uitstapjes! (wink wink)

donderdag 10 januari 2019

Middagje winkelen

Na de dagelijkse verzorging en lekker douchen met Buurtzorg kwam Char me ophalen voor lekker een middagje de deur uit. Deze keer was dat winkelen in "het dorp". Ik had nieuwe batterijtjes nodig voor m'n Vivofit, en dat was het eigenlijk ook wel. Nadat we die hadden gekocht zijn we gezellig gaan winkelen, ik natuurlijk op de loopfiets.

Toen we uitgewinkeld waren zijn we bij Chez Nous gaan zitten, allereerst voor een heerlijke kop koffie en toen ook maar iets te eten. We zaten daar heel gezellig te kletsen, voor het raam zodat we ook een mooi uitzicht hadden op het winkelend publiek.

Char had al lunch gehad voor ze mij ophaalde, maar ik had nog maar amper iets gegeten, dus ik nam een heerlijke uitsmijter:


Charlotte had trek in een portie bitterballen. Tot onze grote verbazing werden die gebracht met een glaasje vol met stuk voor stuk in plastic verpakte prikkers! Alles was behoorlijk milieuvriendelijk, van de houten voorwerpen tot de Max Havelaar suiker voor in de koffie. En dan krijg je dus bij 8 bitterballen een glas met tientallen stuk voor stuk in plastic verpakte houten prikkers...

Dat was wegens de hygiëne, volgens de serveerster. Maar net als een vork en een mes kun je prikkers ook wel krijgen van metaal of plastic, die je dan vervolgens heel hygiënisch en milieuvriendelijk in de vaatwasser kunt doen voor hergebruik, nadat je bij 8 bitterballen er 8 van hebt geserveerd... :o


Ik was achteraf wel extra blij met de uitsmijter. We zijn lekker de hele middag op stap geweest, en dat kon ik goed volhouden. Maar net als steeds als ik uit ben geweest: zodra ik thuis even op bed ging zitten uitrusten, viel ik in slaap. Toen ik uren later wakker werd had ik geen trek meer in avondeten, maar dat was dan dus maar die uitsmijter van rond een uur of 4 's middags :-)

maandag 7 januari 2019

Laatste infuus?

Als het goed is dan is zojuist voor de laatste keer een infuus aangesloten op mijn picc lijn! Die zit er in sinds 6 december, en officieel moet ie t/m vandaag. Morgen naar het ziekenhuis voor bloed afname (dat gaat ook via de picc lijn), en voor een thorax foto, en dan vrijdag naar de longarts voor de uitslagen daarvan. Als de infectie nu over is zal de volgende halte wel de bestraling worden, maar dat horen we vrijdag...

Zo worden ze telkens per 3 dagen geleverd door de apotheek van het ziekenhuis. Elke ochtend haal ik er eentje uit de koelkast, ongeveer een uur voor de thuiszorg komt om hem aan te sluiten.


Volgens het ziekenhuis had ik toen ik voor de 2e keer op IC belandde een infectie. Volgens de wijkzuster had ik toen sepsis. Komt op hetzelfde neer natuurlijk, ongeveer, alleen weet ik dat van die sepsis past sinds kort. Klinkt toch net even wat heftiger dan "een infectie". Vandaar dus ook toen eerst antibiotica via infuus, toen al mijn aders ontstoken waren via pillen, en toen die niet werkten dus sinds 6 december infuus via de picc lijn. Al met al krijg ik dus al zo'n 6 weken (of langer?) antibiotica. Dat is best lang, als een normale kuur meestal een week duurt.

Hoewel de picc lijn er wel in blijft zitten (die willen ze later ook gebruiken voor de chemo), scheelt dat vanaf morgen al een heel stuk aan gedoe. Eerstens ben ik dan de helft van al het verband om m'n arm kwijt, plus de bobbel van de infuuspomp (easy pump), maar ook hoeft die dan niet meer elke ochtend gedaan te worden, maar slechts eens in de 5 dagen onderhoud.

En zo ziet ie er uit: easy pump, het balletje is de pomp, er binnenin in het staafje zit het infuus, dat 24 uur lang langzaam wordt afgegeven door de picc lijn. De volgende ochtend is het geen balletje meer, maar is ie vrijwel plat
 De antibiotica die ik de afgelopen maand op deze manier in m'n arm heb heet Flucloxacilline

Mijn hele linkerarm wordt erdoor in beslag genomen, met een dikke bobbel waar het infuus zit. Vandaag dus de laatste keer, en dan heb ik na een maand weer een normale arm, met alleen nog wat verband om mijn bovenarm, om de picc lijn te beschermen :-)

zaterdag 5 januari 2019

Nieuwe bril


Toen we donderdag naar Wild Nights gingen, kwamen we langs Pearle waar Char en ik de dag voor Kerst allebei een nieuwe bril hadden uitgekozen. Ik ben even naar binnen gegaan om te vragen of ie  toevallig al klaar was?

Ze vonden de glazen, en het frame, waar alleen de glazen nog in hoefden te worden gezet. Hij zou proberen dat diezelfde avond te doen, zodat we hem op de terugweg misschien al wel konden ophalen.

En jawel, dat is gelukt! Hoewel Char natuurlijk wel jaloers was dat ik mijn bril nu veel eerder had dan zij, is het ook wel handig. Nu hoeft zij me dan niet speciaal op te halen en in de rolstoel daarheen duwen om hem te passen :-)

Een mooie rode dus, eens weer iets anders dan paars.

vrijdag 4 januari 2019

Wild Night

Olifant   
Gisteren haalde Michel me even na 5 uur op, voor een avondje Wild Nights. 2 Jaar geleden waren we daar ook al samen heen geweest. Vorig jaar kwam het er niet van, maar we hebben tenslotte allebei nog steeds een geldig abonnement... :-)


Het was weer erg leuk en sfeervol, hoewel we allebei vonden dat het allemaal wat minder spectaculair en uitgebreid was dan toen. Misschien omdat Wildlands geldzorgen heeft? In elk geval was het zeker de moeite wel waard om er heen te gaan!

Jong olifantje
Na een poosje zijn we even op een bankje gaan zitten, toevallig vlakbij een foodtruck die swirl ijsjes stond te verkopen. He nee, geen trek in ijs, ik wil straks wel een snack hoor, maar dan iets warms. Toen hadden we dus door moeten lopen... Want als je dan een tijdlang naast zo'n ijstruck zit te kijken waar mensen allemaal mee langs komen... Die van mij had als toppings verse kiwi en kersen, chocoladesaus, en een flinke toef slagroom bovenop :-D


Midden-Amerikaanse agoeti, soms ook Midden-Amerikaanse goudhaas genoemd, is een middelgroot knaagdier

2 wandelende bomen met lichtjes erin, door ons Takkewijf en Bosjesman genoemd :-D

Ik zat in de rolstoel, met een deken over mijn benen, op advies van dochter en thuiszorg, en ik heb het geen moment te koud gehad! Michel had het zelfs warm, van het duwen, hihi. Hoewel ik zelf ook een stuk gelopen heb achter de rolstoel, zodat die toen even dienst deed als rollator :-)

IJssculptuur olifantje

IJssculptuur
Vorige week zondag zijn er in het centrum ijssculpturen gemaakt, en die stonden nu opgesteld in het park. Allemaal op pallets, ik denk dat ze die overdag dan in een vriescel hebben staan, anders zouden ze vast al wel meer gesmolten zijn.


Mijn conditie verbetert nu echt snel, ik merk dat per dag! We zijn niet eerst uit eten gegaan, omdat ik bang was anders energie te kort te komen. Maar achteraf had dat best gekund, want ik heb het van 5 tot 10 volgehouden, nergens last van. Natuurlijk was ik wel flink moe toen ik weer thuis was, maar dat geeft niet want ik kon toen natuurlijk gelijk in bed gaan liggen.

Doodshoofdaapjes, aka Meneer Nilsson van Pipi Langkous
Omdat we in de dierentuin geen warme snack gehad hadden en beiden wel trek hadden gekregen hebben we het avondje afgesloten bij de Burger King. Kwamen we toevallig langs op de terugweg naar de auto ;-)

Heerlijk dat ik zo alweer lekker de deur uit kan, daar knapt een mens van op! En Mies heel erg bedankt, en vooral flink blijven oefenen dan haal je vanzelf nog eens je rolstoelrijbewijs! Hahaha...

vrijdag 28 december 2018

Tussenstand

Vanmiddag had ik een afspraak bij de assistente van de longartsen, om te zien hoe het nu met me gaat, na bijna 2 weken weer thuis te zijn.

Het bloed van afgelopen maandag gaf positieve dingen aan: de ontstekingswaarde is heel fors gedaald, en wat omhoog moet is allemaal weer wat omhoog. Het infuus met antibiotica blijft in ieder geval nog zitten tot 7 januari. Het gaatje van de drain in mijn zij ziet er goed uit, hoewel het nog steeds niet dicht is.

Zuurstof en ademhaling zijn ook goed, naar omstandigheden. Ga zo door was het advies, tot de 11e als ik weer naar de longarts moet.

Na het infuus krijg ik allereerst bestralingen, hoorden we vanmiddag. Dat ik naast chemo ook bestraald zou gaan worden was al even bekend, maar de volgorde nog niet. Meer daarover hoor ik later, maar dan weten we dit alvast. Volgens mij best gunstig, want dan kan ik nog even verder gaan met aansterken voor de chemo gaat beginnen...

En ja ik doe voldoende, en zoals verder iedereen (kids, huisarts, buurtzorg) allemaal zegt: ik moet ook niet teveel doen op een dag, mijn rust ook nemen enz want mijn lichaam heeft het ook nog druk met herstellen.

Zo moest ik van dochter vanmiddag in een rolstoel naar Straat 5 gereden worden en mocht ik daar niet zelf op de loopfiets heen, omdat ik al genoeg drukte had gehad voor vandaag: beide kleinkids bij me, Happy terug thuis, dochter en schoonzoon hier bezig met klusjes doen, enz. En dan werd ook nog een eind loopfietsen, naast dat gesprek, volgens Char net even te veel voor 't ol mensk :o

Dus lieve volgers: bezoek is prima, fijn! En mij even meenemen lekker de deur uit: graag!
Maar ik mag voorlopig maar 1 zoiets leuks doen per dag, dussss... ;-)

En dat klopt ook wel hoor, want 2e kerstdag, hoe gezellig ook... op een bepaald moment was het me even teveel, en moest Char een rustplekje voor me maken om weer bij te komen. Na 's ochtends al voor het eerst douchen, en dan een heerlijk kerstlunchdiner met 4 kleinkids, 4 grote mensen, 1 jonge hond en 2 poezen, een kerstboom met 3 verschillende knipperlichtsnoeren erin, enz enz.

Happy :-D


Het belangrijkste nieuws vandaag: Happy is weer thuis! :-D
Wel op een ander plekje, omdat mijn bed nu op zijn oude plek staat, maar het wordt nu wel weer een stukje gezelliger in huis :-)

Toen ik werd opgenomen zou Happy alleen thuis blijven. Er kwam toch elke dag wel iemand even kijken, iets ophalen, hem eten geven enz. En ik zou immers na 5 tot 10 dagen al weer thuis zijn...

Zoek Happy....
Toen ik hoorde dat dat niet ging lukken, en dat er niet gezegd kon worden hoe lang ik zou moeten blijven, maakte ik me zorgen. En helemaal toen ik korte tijd later hoorde dat Happy ging blazen naar bezoek. Zoals bv zoonlief, waar hij altijd prima mee overweg kon, daar werd nu tegen geblazen alsof ie een kat was ipv een vogel... Een teken voor mij dat Happy niet lekker in z'n velletje zat.
Gelukkig mocht hij toen gaan logeren, met kooi en al, bij andere oma, die achter me woont. En al snel hoorde ik toen dat het blazen over was, en hij weer vrolijk mee floot met gesprekken :-)

Vanmiddag is de kooi grondig schoongemaakt, en is hij weer terug verhuisd maar mij, fijn! Nu alleen nog even leren praten.... haha!


woensdag 26 december 2018

Project Douchen

Is geslaagd! :-D

Voor het eerst sinds 19 november weer in bad geweest, hoewel: douchen terwijl ik in m'n bad zat. Er mocht geen water in blijven staan omdat het gaatje van de drain in mijn zij nog steeds niet dicht is. De antibiotica was even afgekoppeld en de arm met PICC-lijn goed ingepakt in plastic folie, maar de rest van mij mocht gelukkig allemaal wel nat worden. De zuster niet...

Wat heerlijk na al die weken met warme doekjes uit de magnetron en waslapjes om gaasjes en verband heen nu weer eens lekker helemaal goed schoon te zijn! Dit gaan we vanaf nu minstens eens per week doen! :-)

Ik zag het meest (nogal veel) op tegen het traplopen, de vorige keer was dat minutenlang naar adem snakken op de rand van m'n bed. Nu ging ook dat al stukken beter, ik kan echt merken dat ik al aardig wat sterker ben geworden in de 1,5 week dat ik weer thuis ben!

En nu zit ik te wachten tot zoonlief me ophaalt voor het kerstbrunchdiner bij dochterlief. Met alle kinderen en kleinkinderen. Iets met mosterdsoep, rollade, kaasfondue... het klinkt als allemaal heel lekker en voor elk wat wils ;-)

dinsdag 25 december 2018

1e Kerstdag

Vandaag heb ik een lekker rustig pyamadagje, morgen ga ik Kerst vieren, gezellig met al m'n kinderen en kleinkinderen samen :-)

Gisteren was een heel drukke dag en morgen weer, dus nu even flink rust nemen lijkt me een goed plan.

Medicijnen voor de hele week klaarleggen
Gisteren na de verzorging door Buurtzorg, 2x een apotheek aan de deur met een bestelling, en een spontaan bezoekje van de huisarts... kwamen dochter en kleindochter me halen voor bloed prikken in het ziekenhuis.

Dat was nogal een gedoe, want wegens ontstoken aders moet dat via m'n PICC-lijn. Muts achter balie van het laboratorium in het ziekenhuis: daar zijn wij niet bevoegd voor. Eeehhh... wie dan wel? Nou, dat wist zij niet hoor. Na wat aandringen mijnerzijds ging muts bellen en kwam ik uiteindelijk terecht bij de dagbehandeling van oncologie, waar een zeer vriendelijke verpleegster wel precies wist hoe dat werkt. De 4e moet dit weer, dus zij heeft me gelijk maar ingepland, zodat ik dan niet weer tegen dat lab aan loop ;-)

Nadat dit alles al wel genoeg actie op één dag was voor mij, zijn we daarna naar het dorp gereden. Rolstoel mee, gingen we naar Pearl om voor dochter en mijzelf nieuwe brillen uit te kiezen. En jawel, onze theorie klopte: heel druk overal, maar geen mens gaat de dag voor kerst een bril kopen... behalve wij dus :-)

We waren snel aan de beurt, mijn ogen waren iets beter geworden en die van dochter iets slechter. Allebei een leuk montuur uitgekozen, en over 2 a 3 weken kunnen we ze ophalen.

Toen we thuiskwamen was het 5 uur. Om 4 uur bij de Pearl ging het alarm op m'n foon al af: medicijnen! Die ik natuurlijk niet mee had. Dus thuis gelijk de medicijnen ingenomen, en op bed gaan liggen waar ik meteen in slaap viel. Echt totaal doodmoe, ik heb vrijwel de hele avond geslapen en/of gedommeld. Maar blij dat we dit gedaan hebben, toch weer een klusje klaar :-D

Vandaag dus uitrustdag. Morgenochtend mag ik voor het eerst in bad douchen, na sinds 20 november alleen maar een beetje gehemmeld te zijn met doekjes en waslapjes. Ik heb steeds minder verband en gaasjes enz op me, dus volgens Buurtzorg moet dit nu wel weer kunnen :-)

En dan na die heerlijke wasbeurt morgen haalt zoonlief me op voor een gezellige dag kerst met al m'n schatten in het huis van dochter :-D

Jullie ook allemaal een fijne kerst!

donderdag 20 december 2018

Leven in Eenrum 1924-1940

53 verhalen met herinneringen aan zijn jeugd in Eenrum, opgeschreven door Karst Jan Boonstra, en in boekvorm uitgegeven door zijn dochter Nelleke.

Vanmiddag viel het in mijn brievenbus. Ik ken een aantal verhalen al wel omdat ik die ooit per email kreeg, en er hebben er ook wat van op internet gestaan. Maar alles bij elkaar in een boek is natuurlijk veel mooier!



Met foto's, dat ook nog. 112 pagina's.
Te bestellen bij caboonstra53@gmail.com voor 15 euro, en dat is incl. de portokosten ;-)

Naar buiten


Joke's kerstboom
Vanmiddag ben ik voor het eerst sinds ik zaterdag thuis kwam, weer naar buiten geweest. Dat trekt al een paar dagen, maar schoenen aan is lastig omdat mijn benen gezwachteld zijn, en dan... niemand die me even komt uitlaten! :o

Nu ben ik dan maar zelf op de loopfiets gestapt, en in m'n eentje helemaal naar de achterbuurvrouw geloopfietst, waar ik gezellig even koffie gedronken heb, en m'n vogel Happy weer even heb gezien.

Joke liep wel met me mee terug naar huis, want het is niet helemaal zeker of ik al wel in m'n eentje buiten mag? :o

Verder gaat het goed. De pijn is prima te doen, hoewel nog wel steeds met veel pijnstilling. Ik ben al 2x naar boven geweest. De zorg van Buurtzorg bevalt heel goed, ik voel me uitstekend verzorgd, en veilig in hun handen!

Eten zorg ik zelf voor, voornamelijk iets in de magnetron schuiven en het er weer uit halen, haha! Gisteren bezorgde Jumbo voor het eerst weer een krat boodschappen, dus ik ben prima voorzien, en de boodschappen heb ik ook helemaal zelf opgeruimd. Elke dag ietsje meer doen, dan kom ik er wel weer :-)