zondag 5 augustus 2018

Het verhaal van Aagt (Eenrum)

De toren van Eenrum, gezien vanaf het water van de Eenrummer Maar
Als je over de Eenrummer Maar naar Eenrum vaart kom je onder 2 hoge bruggen door: De oude en de nieuwe Aagtstil (een til is een hoge brug in Groningen). 

Ook het verpleeg- en verzorgingstehuis in Eenrum draagt deze naam: Aagtsheem.

Maar hoe komt het dat de naam Aagt (= een ouderwetse vrouwennaam, zie ook Agatha) zo sterk verbonden is met Eenrum?

Aagt van Eenrum
Aagt was gezond maar arm. Zij bezat niets op de wereld. En in Eenrum was dat iets bijzonders, want daar waren vroeger alle mensen rijk. Daarom mocht Aagt ook niet arm blijven. Die gedachte kon niemand verdragen.
In die dagen lag er bij Eenrum een groot stuk land dat nog geen naam had. Het was van niemand en diende als vogelweide.
Het land lag ook maar laag. Het was groot genoeg voor Aagt. Daar waren de Eenrummers het wel over eens.
Alleen, ze moest er wat voor doen. Niks voor niks was ook toen al een bekend gezegde.
De mannen wilden het haar niet te moeilijk maken; ze moest een keer van voren naar achteren door de kerk lopen.
"Als dat alles is...," zei Aagt.
Maar de kerk moest wel vol zitten.
"Nou, wat zou dat?"
En ze moest zich wel eerst spiernaakt uitkleden.
Daar werd ze stil van.
De mannen keken haar hoopvol aan.
Aagt was lang genoeg arm geweest.
"Ik doe het!" riep ze.
De volgende zondag stroomde de kerk vol.
Aagt deed het op een holletje, de ene deur in, de andere uit. Maar de kerkgangers hadden alle gelegenheid hun ogen de kost te geven.
Aagt sloeg zich op de borst en op haar achterste, en zei: "Van voren Aagt, van achteren Aagt en het hele Eenrummer Aagt is van Aagt!"
Zo had dat land meteen een naam. Het heet daar nog altijd 't Aagt.

Een oude spelwijze van de naam is 'Aech' (klauwboek Tjassens; 1566 en 1619). De naam Aagt betekent waarschijnlijk 'laag gelegen land omgeven door water', verwijzend naar de soms onder water lopende laag gelegen meenschaar. Een andere verklaring stelt Aagt gelijk aan 'oog' ofwel eiland: 'land omgeven door water'. Volgens deze laatste verklaring zou 't Aagt vroeger een eiland in de Hunzeboezem zijn geweest met een breedte van ongeveer 1500 schreden ofwel ongeveer 500 meter. Het zou gelegen hebben ten westen van de boerderijen Berum en Den Oever ten noorden van de huidige streek.

Er is echter ook een volksverhaal over een arme meid genaamd Aagt die maagd was en deze streek van '30 bunder' (60 jukken) zou hebben verkregen door in ruil hiervoor naakt tijdens een volle kerk door de kerk van Eenrum te lopen. Volgens het verhaal hadden de lokale kerkvoogden haar hiertoe uitgedaagd. Volgens een andere versie zou ze dit gedaan hebben om het te behouden nadat ze de pacht voor het stuk grond niet meer kon betalen. Ze zou rennend door de kerk zijn gegaan, zichzelf op de billen en borst hebben geslagen en daarbij geroepen hebben 'van veuren Oagt, van achteren Oagt. En het haile Aindrommer Oagt is van Oagt'. Op haar grafsteen zou een gedicht zijn geplaatst:
 
"Hier ligt begraven Aagt. In leven was zij maagd.
Dat zij nooit is getrouwd, dat heeft haar niet gespeten.
Maar dat zij niet werd gevraagd, dat kon ze niet vergeten.
"  


Volgens het volksverhaal werd er echter later een nieuwe kerkvloer gelegd, waaronder deze grafsteen zou zijn verdwenen.

Nog 2 stoere vrouwen, dochter Charlotte en kleindochter Jade (6) zwemmend in de Eenrummer Maar
zie ook: https://nl.wikipedia.org/wiki/%27t_Aagt en: http://www.verhalenbank.nl/items/show/9524#

vrijdag 20 juli 2018

Lineage II

This is me πŸ˜€
Met Tam op vakantie is Second Life te saai. Handwerken gaat niet echt lekker met deze hitte, en wat doe ik dan tegen de verveling? Maar weer es oldschool gamen! 😊


In huis is het nog het koelste, een ventilator naast me, koud drinken erbij, en dan op een private server lekker in een sneeuwlandschap wolven doodmeppen πŸ˜…


maandag 16 juli 2018

Dag zusje...

Donderdagmiddag werd ik op mijn werk gebeld door dochter, die me vertelde dat mijn zusje overleden was, ze was ruim 3 jaar jonger dan ik. Heel plotseling en onverwacht, want ze heeft hier helaas zelf voor gekozen... Waarom? Niemand die het weet, en ook niemand die dit aan zag komen.

De rode jurk die ze hier aan heeft, heb ik nog steeds. Het is een prachtige stof, brokaat denk ik, met ingeweven rozen. Eerst was het van een oudere nicht van ons, toen heb ik het gedragen, daarna zij. Hoe weet ik niet, maar het jurkje hangt hier nog steeds bij mij in de kast...
Onze hele jeugd deelden we samen een slaapkamer. Wat we ook deelden, toen en nog steeds, was onze liefde voor handwerken. Dat begon al heel vroeg, op de foto hieronder zijn we bikini's aan het breien voor onze barbiepoppen. Haar grote passie was haken, ik brei liever. Allebei vonden we het ook leuk om miniatuurtjes te maken voor poppenhuizen, en waar ik graag borduurde, was zij vaak aan het quilten.


Nadat we beiden uit huis waren hadden we een soort van knipperlichtrelatie. Mede door mijn zeer moeizame contact met mijn moeder, waardoor ik bij tijden ook weinig tot geen contact had met de rest van de familie, behalve dan met mijn broer Matt, maar die woont in AustraliΓ«. Ik vond het heel fijn dat mijn zus en ik de laatste jaren prima contact hadden via Facebook. We deelden wel in elkaars lief en leed, maar een nieuwe ontmoeting was er nog niet van gekomen, en dat kan nu dus ook niet meer :-(

Ze woonde in Noord-Holland, en toen ik in maart naar Wijk aan Zee ging had ik op Facebook een oproepje gezet: wie het leuk vindt dat ik dan langs kom die roept maar. Dat was vooral aan haar gericht, maar helaas reageerde zij er niet op. Waarschijnlijk ging het haar net als mij: fijn dat we weer geregeld contact hebben, maar bang dat elkaar weer in het echt zien weer zou kunnen escaleren zoals dat in het verleden vaker gebeurd was. Ik had haar toen erg graag weer eens willen zien, maar wilde me absoluut niet opdringen, zij moest daar zelf ook aan toe zijn. En misschien dat dat beter kon lukken nu onze moeder er niet meer is...

Woensdag ga ik dan eindelijk weer eens naar haar toe, maar nu om voorgoed afscheid van haar te nemen. Dochter en zoonlief gaan mee, wat ik heel fijn vind. Ook omdat de crematie in Heerhugowaard is, toch wel een 2 uur rijden van hier.

dinsdag 10 juli 2018

Blauwe bessen

Op mijn werk kweken ze, naast hortensia's en rozen, ook blauwebessenstruikjes. 
Niet de bessen zijn voor de verkoop, maar de opgekweekte planten. 

In een klein tuintje buiten, naast de kassen, heeft de eigenaar wat groepjes van verschillende soorten blauwe bessen struikjes staan, waar ik vorige week van mocht proeven, en welke ik dan het lekkerst vond? πŸ˜‹
 
Meestal komt de baas me tussendoor ook wel even een handje vol brengen, als arbeidsvitamientjes, maar vandaag zette hij een grote schaal vol op m'n bureau! πŸ˜€
 
 
Ik hield het maar wat bescheiden, maar toen vertelde hij dat ze vroeger een wedstrijd hielden wie de meeste blauwe bessen kon eten voor er iemand buikpijn kreeg πŸ˜‚
 
Ik had wel een paar flink zwarte vingers toen ik vrij was... hihi

zondag 8 juli 2018

Cho50+

Via Facebook volg ik ze al lang, vandaag dan toch eindelijk maar eens naartoe gefietst: het oude paviljoen in het Rensenpark (de voormalige dierentuin), en ik ben gelijk ook maar lid geworden voor 1 jaar, voor het gigantische bedrag van... 5 euro! 😲

Open van woensdag t/m zondag van 12 tot ongeveer 5 uur (vandaag liep dat bv flink uit). Je kunt er van alles doen, ze organiseren uitstapjes, fiets- en wandeltochtjes, komende week gaan ze bv met iedereen die zin heeft naar een sportschool toe. 2x per week Chie (een soort van Tai Chi), aerobics, weerbaarheidstraining. Enzovoorts.

Veel (goede!) muziek, jaren '60 en '70 van de vorige eeuw. Op woensdag een creatieve bende waar je kunt knutselen, je eigen werkstuk cq handwerkje meenemen om aan verder te werken, schilderen enz. Binnen is veel te zien, o.a. een tafelvoetbalspel, naast een paar fitnessapparaten.

Koffie en thee kosten 1 euro, een flesje drinken of blikje bier 1,50. Allemaal best te doen dus πŸ˜‰

Toen ik binnen kwam zei ik dat ik er voor het eerst was, en niemand hier ken. Daar zorgen we hier wel voor, werd me gezegd. Even later kwam oprichter Joop Reilman naar me toe, die me wat folders en uitleg gaf. En me toen meenam naar een tafeltje waar een aantal mensen zat:  nu kende ik er gelijk al een paar 😌 EΓ©n van de mannen daar zei dat hij er elke dag zit, van woensdag t/m zondag: hij is alleenstaand, en heeft geen familie meer. Soms, vertelde hij, zit ie er al nog voor ze om 12 uur open gaan...

Nu voel ik me absoluut niet eenzaam, echt helemaal nooit. En ik heb veel te veel hobby's om me te vervelen, lol. Maar misschien is het toch wel goed voor me om ook eens wat nieuwe mensen te ontmoeten? Volgens dochterlief kennelijk wel, want die raadde me dit een hele tijd geleden al eens aan.


Ze organiseren van alles, zowel voor iedereen als dingen speciaal voor de leden. Die Rock & Roll avond lijkt me wel leuk, alleen nog zien hoe ik er kom? Ik ga na 10 uur 's avonds niet meer op de fiets (door het bos) naar huis toe, die tijd is helaas geweest. En ik heb geen idee waar ik ergens vlakbij mijn auto (liefst gratis) kwijt kan...

Ik heb er een poos op het terras gezeten, en ben toen een uurtje het dorp in gegaan voor Full Colour, wat enorm tegenviel. Dus toen maar weer terug gefietst naar Cho, waar ik met een kop koffie heerlijk in het zonnetje zat. Even later kwam Jeany naar buiten en begon ze te zingen, geweldig! πŸ˜ƒ

Ik ben o.a. lid geworden omdat ik hoorde dat ze streven naar 500 leden (het zijn er nu een dikke 300). Want als ze minstens 500 leden hebben wordt het een stuk lastiger om ze uit het paviljoen te verdrijven, mocht iemand dat willen... En daar heb ik dus met alle plezier wel 5 euro voor over 😌

Lid worden hoeft overigens niet, iedereen mag er komen, alleen zijn bepaalde dingen voor leden gratis, terwijl niet-leden dan betalen, bv een euro. Ook organiseren ze soms iets voor alleen de leden.

Oh ja en tussendoor kwam er iemand langs met een grote doos spekkies, jammie. En later werden er kleine warme hapjes rondgedeeld, ik nam een soort van mini Vietnamees loempiaatje :-)

Kortom: ik denk dat ik mijn hangplek hier wel gevonden heb πŸ˜€

25e Full Colour Festival, en mijn laatste!

Hier staat mijn verslag van 2005, en wat was het toen nog gaaf!
Echt één groot feest voor jong en oud, vooral als het dan ook nog mooi zomerweer was!

En nu? Geen Kinderplein meer kunnen ontdekken, geen Afrikaanse trommelaars, geen Turkse muziek, geen didgeridoo tent... In plaats daarvan? Belle Perez op een podium! 😱

De kramen zijn nu allemaal hetzelfde, met allemaal echt precies dezelfde zooi: puppies op batterijen (die kostten ook bij elke kraam precies 5 euro), gebreide Peruviaanse babyvestjes, ook bij iedere kraam hetzelfde, van die dreamcatchers voor bv in de auto, want piepklein, ook die heb ik in minstens 10 verschillende kramen zien hangen. Alsof al die standhouders met z'n allen tegelijk bij dezelfde groothandel (in China?) besteld hebben. Niets bijzonders of aparts meer te bekennen! πŸ˜–

Eten: wel wat Molukse, Surinaamse enz kramen, natuurlijk Izmir met z'n kebab (waar zie je die niet), maar geen heel aparte kramen, geen Afrikaanse drankjes, geen baklava, churros zouden er wel zijn maar die kon ik niet vinden. Wel een Hollandse viskraam, hamburgers, poffertjes... Wat heeft dat met Full Colour te maken? πŸ˜’

Dansers: In plaats van bontgeklede Afrikaanse dansers midden op straat nu... Een Drentse klompendansgroep en wat Nederlandse meisjes in gympakjes, verder heb ik geen dansers gezien.

Vanuit Cho+ erheen gefietst, en binnen een uur was ik ook alweer terug bij Cho+, waar het heel lekker zitten was op het terras, met daar tenminste wΓ©l goede muziek, zoals Pink Floyd πŸ˜ƒ

Volgend jaar zet ik Full Colour niet eens meer in m´n agenda, ik weet wel leukere dingen te doen op een zonnige zondag. Zo jammer! Er was ooit eens sprake van dat het zou verdwijnen, ik denk dat ik dat nog minder erg zou vinden dan deze volledig uitgeklede en veel te commercieel geworden versie... 😒

woensdag 4 juli 2018

Boos!

En jawel, Blogger heeft weer eens een update gedaan: en (alweer) niet ten goede! 
Ik ben ooit al eens een tijdlang weggegaan naar Wordpress wegens dezelfde reden.

Ineens zijn nu de Volgers verdwenen, en allerlei andere gadgets.

Net zoals een tijd geleden al de mogelijkheid verdween dat je in de zijbalk de laatste reacties kon zien.

Ik ben BOOS! Maar dat helpt natuurlijk niets. Wel zorgt het ervoor dat ik ineens weer minder zin heb om te bloggen 😭

Abonneren, Volgers, Reacties... Iemand een idee hoe ik die verdwenen mogelijkheden hier weer toe kan voegen? 😣

zondag 1 juli 2018

Dag juni, hallo juli

JUNI
Zo af en toe zit ik weer eens een paar avonden te kleuren aan (op) de verjaardagskalender die, where else!, in het toilet hangt. Hierboven zover als ik nu gekomen ben met juni. Volgend jaar dus maar weer verder!

JULI
Met juli ben ik zo te zien vorig jaar al bezig geweest. Met stiften, en dus met veel hardere kleuren dan juni (met potlood). Daar ga ik nu dus maar weer even mee verder ;-)

Zomerjurk
En zomaar ineens viel het me op: de harde kleuren met viltstift die ik vorig jaar gebruikte voor juli lijken erg veel op mijn favoriete zomerjurk van dit jaar!

dinsdag 26 juni 2018

Bij de huisarts


Dit hing aan het prikbord bij mijn huisarts. Terwijl ik er met mijn telefoon even een foto van maakte kwam er een oude heer naar me toe lopen: Kijk, hieronder hangt een envelop met prints, daar kun je er eentje van meenemen.

Ik zei hem dat ik dit wel net zo handig vond. Ja zei hij, maar voor de zekerheid zou je ook nog zo'n briefje mee kunnen nemen...

Hij had dus duidelijk nog niet veel vertrouwen in het digitale tijdperk πŸ˜€

maandag 25 juni 2018

Paarse rozen



Ik werk momenteel via een uitzendbureau 2 middagen per week bij een plantenkwekerij als administratief medewerker. Nooit geweten hoe hectisch het daar aan toe gaat! Toen ik er ongeveer een maand geleden begon stond de kas waar ik vanuit het kantoor op uitkeek vol met heel veel diverse kleuren, soorten en maten hortensia's. Inmiddels zijn alle hortensia's totaal verdwenen, een deel van de kas was vandaag helemaal leeg, en de andere helft van de kas stond nu vol met babyrozenplantjes.
 
Paarse rozen, die had ik nog nooit eerder gezien!
Van een medewerker (die niet veel op heeft met de hortensia's) hoorde ik dat we verderop nog een kas hebben, met alleen maar rozen. Hij is dus een echte rozenman... 

Toen ik vanmiddag een half uurtje niet op de computer kon omdat de baas die even nodig had, ben ik maar eens naar de andere kas gelopen.

Prachtig om te zien, al die kleuren! Al die soorten rozen, ik had verwacht dat het een enorm veld van allemaal dezelfden zou zijn, maar het waren vrij kleine blokjes van allemaal verschillende kleuren. De meest bijzondere rozen die ik er zag waren paars (lila)... Die kleur heb ik nog nergens ooit gezien!

Kasboekjes

2 kasboekjes van Pa
In september 2017 stond er een oproep in de Telegraaf: de Universiteit van Utrecht zocht kasboekjes van vroeger, voor een onderzoek. Ik heb daar toen per e-mail op gereageerd. De bedoeling was om oude kasboekjes langs te komen brengen of op te sturen, zodat zij ze in kaart konden brengen. Ze willen dan alle pagina's scannen, en ze doen daarmee onderzoek naar de uitgaven van Nederland door de jaren heen.

Er is ook een tv-programma over geweest, maar dat heb ik nooit gezien. Alle afleveringen kun je echter nog bekijken op hun website, en nog veel meer!

Mendelt Jan NubΓ©, 4-4-1920 - 18-2-1994
Afgelopen maart kwam er (eindelijk) een reactie op mijn email van september 2017:

Bij het nalopen van onze correspondentie, kwamen we uw bericht weer tegen. Tot mijn schrik kan ik geen antwoord van ons terug vinden – dat was zeker niet de bedoeling. We zouden nog altijd graag uw documenten voor ons onderzoek gebruiken. Zouden wij ze in Utrecht voor u mogen scannen? We zouden dan even moeten bedenken hoe we de kasboekjes hiernaar toe krijgen natuurlijk. Ik hoor graag van u.
Een willekeurige pagina uit Pa z'n  kasboek
Kennelijk heb ik op die reactie niet gereageerd, want vandaag kreeg ik weer een e-mail van ze:

Gewoon even een bericht om u te vragen of we nog van de kasboekjes van uw vader gebruik zouden mogen maken voor ons onderzoek. Dat zouden we graag willen.


Ik heb nu gelijk gereageerd, want zeker mogen ze ze scannen voor onderzoek. Alleen wil ik dan wel graag van ze weten hoe de kasboekjes daar veilig aan kunnen komen, en hoe ik ze, eveneens veilig, weer terug kan krijgen. Of één van mijn kinderen er later belangstelling voor heeft weet ik niet, maar als het er eentje is dan gok ik op zoonlief, die ook altijd het meest geΓ―nteresseerd was in mijn stamboomonderzoek, en nog steeds... 

Dit is de oudste, de andere is in de 2e wereldoorlog
Ik heb hier 2 kasboekjes van mijn vader (geboren 1920) toen hij nog vrijgezel was. Eentje uit 1939, en eentje van 1944 t/m 1947.
Alles zeer nauwgezet bijgehouden, met potlood, zowel de inkomsten als de uitgaven.

Hij woonde toen in een klein dorpje in de provincie Groningen. Net als zijn vader en zijn broer had ook hij als jonge knaap een lapje grond (circa 40 are) waar hij in zijn vrije tijd spruiten op verbouwde als bijverdienste. De inkomsten daarvan (en zo ongeveer wekelijks ook de geldende prijs van de spruiten) staat er keurig in. Net als de aankoop van een paar nieuwe klompen, een fietsplaatje, een nieuwe rijwielband, zakgeld, premie verzekering F 1,81, kado's voor broers/zussen (ze waren met 9 kinderen), enzovoorts.

O.a. weekloon F 22,59 (als boerenarbeider toen) en daarnaast als uitgaven: kostgeld F 7,50.
Als kind leerde Pa mij ook om een kasboekje bij te houden. Inmiddels houd ik alles alweer jarenlang zeer nauwkeurig bij in een zelfgemaakt excel-sheet. Het geeft mij rust in mijn hoofd, om alle inkomsten en uitgaven bij te houden 😊

maandag 18 juni 2018

Lente-ui wordt Bosui

Ik eet best vaak lente-uitjes, lekker bv in kleine stukjes geknipt op een broodje kaas of ei, over zalm, of door een salade. Maar een heel bosje is voor mij alleen wel erg veel. Geadviseerd wordt om ze in de koelkast te bewaren, maar ik zet ze altijd direct na aankoop in een glas water in de vensterbank van de keuken! πŸ˜‰

Ik knip er af wat ik nodig ben, en daar groeien dan binnen enkele dagen weer nieuwe stengels uit. Na een keer of 4 "oogsten" worden ze wat lelijk en gooi ik ze weg, voor een nieuw vers bosje uit de supermarkt.


Zo ook vandaag: ze moesten nu maar eens weg, maar deze keer kreeg ik ze pas met veel moeite uit het glas, ze hadden zichzelf helemaal klem gegroeid! Normaal blijft de onderkant ongeveer net zo dun als bij aankoop, maar nu hadden er zich flinke uitjes ontwikkeld, bosuitjes dus! πŸ˜•


De grootste heb ik gesnipperd en door een kleine salade gedaan. Ik had de lunch overgeslagen, en het was echt nog te vroeg voor het avondeten, maar ik begon wel flink trek te krijgen. Een handvol snoeptomaatjes, een gekookt ei, 2 groene pepers, een paar takjes selderij uit de tuin erbij en ik heb even heerlijk gesmuld πŸ˜‹
 

En de rest mag nu lekker verder groeien tot ik die ook ga opeten, maar nu in een weckpot, waarin ze weer alle ruimte hebben! πŸ˜€


zaterdag 16 juni 2018

Vuurschaal


Ik had een lege ordner nodig, en de administratie van mijn winkeltje uit 2006 mocht nu wel eens weg. Kleinzoon heeft eerst alle bankafschriften door de shredder gehaald, maar al die rekeningen staan namen en adressen op, bankrekeningnummers en telefoonnummers... dat gooi ik natuurlijk niet zomaar bij het oud papier πŸ˜‰


Omdat dochter en kleinzoon hier waren was dit gelijk een prima gelegenheid om de vuurschaal in te wijden die ik voor mijn verjaardag had gekregen! Ik had me al helemaal ingelezen in het fikkie stoken, maar durfde er in m'n eentje nog niet zo goed aan. En nu had ik dan de 3 factoren die je nodig bent voor vuur bij mekaar:

  • brandbaar materiaal
  • zuurstof
  • scouts

De administratie wilde prima branden, samen met wat van de afgevallen takken uit de tuin die ik al tijden verzamel. Dat is dood en inmiddels goed droog hout, ideaal! Jammer alleen dat je er zo snel doorheen bent. Nog 1x vuurtje branden en al mijn gesprokkelde hout is al op πŸ˜’


Af en toe moet je even poken, en dat doe je dan met een stok. Die daardoor ook gloeiend heet wordt aan één kant. Bij toeval tijdens het poken door weer een nieuwe lading papier kwam kleinzoon erachter dat je met zo'n verkoolde punt ook mooi tekenen kunt: en zo werd het houtskool dus uitgevonden, vanmiddag, in mijn achtertuintje πŸ˜†



Ook de windrichting is van belang, je kunt beter niet gaan staan aan de kant waar de rook heen wordt geblazen 😁

Mijn nieuwe vuurschaal doet het dus prima! Alleen jammer van de boze achterbuurman die ineens over de schutting keek en riep dat ze nu hun ramen dicht moesten doen en dat hun wasgoed ging stinken... Eerste keer ever dat ik hier ook eens een vuur aan heb... ik barbecue zelfs niet eens! 😒

vrijdag 15 juni 2018

Nichtjes


Vrijdag ben ik met dochter en kleindochter weer naar Borne geweest, alwéér op bezoek bij nieuwe kleinzoon. Ik had hem een week geleden al gezien, maar nu waren inmiddels de cadeautjes binnen en die moest ik natuurlijk zo snel mogelijk gaan brengen πŸ˜€


Mijn beide kleindochters van bijna 3 en bijna 6 (ze zijn 10 dagen na mekaar jarig!) kunnen steeds beter met elkaar opschieten, dat is echt geweldig om te zien! Ondanks het leeftijdsverschil zijn ze het tijdens het spelen steeds helemaal met elkaar eens, misschien omdat ze familie zijn? πŸ’—

Voor het eerst bij tante Charlotte op schoot πŸ’Ÿ

donderdag 14 juni 2018

Mini Fashionista

Een stoere meid met een eigen stijl
Er was eens... een lief klein 5-jarig meisje dat altijd precies weet wat ze aan wil trekken. Ze is wat modebewuster dan haar mama (dit is een eufemisme!), en ze kiest in de winkel dan ook meestal zelf haar eigen nieuwe kleertjes uit. Deze kleine fashionista bepaalt 's ochtends ook altijd zelf wat ze nu weer eens aan zal trekken voor die dag.

Als ze zich nogal oranje voelt...
Op zekere ochtend (bv vandaag) kwam ze naar beneden: ze wilde een tuniekjurkje aan, maar daar hoort een legging onder die ze niet kon vinden. Nee, zei haar mama, die is in de was. Je moet dus maar iets anders bedenken vandaag. Je kunt er wel een maillot onder aan doen...

Een legging
Het meisje vond een maillot echter te warm, een legging zou precies goed zijn met dit weer. Maar okay, ze ging zonder mopperen (ze was tenslotte een lief meisje!) weer naar boven om eens te kijken hoe ze dit op kon lossen...

Maillots
Even later kwam ze, geheel gekleed voor de nieuwe schooldag, weer naar beneden. Kijk eens mama, ik heb nieuwe sokken! Die nieuwe sokken waren de afgeknipte voeten van een maillot, en de rest van de maillot droeg ze, als zelfgemaakte legging, onder haar tuniekje! πŸ˜‚

Tja, en wat moet je dan, als mama zijnde. Boos worden? En proberen je lachen in te houden? Of bewondering hebben voor haar creativiteit, waar ze ons bijna dagelijks mee verrast? In elk geval was dit een win-win situatie: van 1 kledingstuk (een maillot) had ze zonder kosten zelf 2 kledingstukken gemaakt: een legging Γ©n een paar sokken! πŸ˜€

Zomaar een modefoto, van een echte Rock Chick <3