De Mars Rover heeft een geocaching tracking code meegekregen, de eerste buiten de aarde. Het wachten was op een foto waar die code op te zien was. De Rover moest daar dus zelf een foto van maken en die naar de aarde terugsturen, waar toevallig die code op zichtbaar was.
Vanavond heb ik een hele tijd gezocht door al die foto's, tot ik hem uiteindelijk heb gevonden! Zo gaaf, alsof je even contact hebt met een andere planeet 😀 En het heeft me een nieuw souvenir opgeleverd, m'n eerste van Mars dus!
Van het gezin op deze foto ben ik ineens de enige die er nog is 😢
Vandaag 3 jaar geleden hoorde ik dat mijn moeder de avond ervoor overleden was, terwijl ik in Wijk aan Zee een reünie vierde van de oude 6e klas lagere school.
Maart 2018 klinkt nog maar zo kort geleden, maar het lijkt een eeuwigheid!
In juli dat jaar overleed mijn zus Margriet zeer plotseling.
In september 2018 hoorde ik dat ik longkanker had.
En nu 2 weken geleden overleed mijn broer Mattheüs.
Ondertussen zit ik nu alweer ruim een jaar in isolatie wegens het coronavirus. Meer dan een jaar niet gezwommen, geen mensen geknuffeld, geen winkel in geweest...
Als iemand me dit alles had voorspeld op 17 maart 2018 had ik het nooit geloofd!
Gisteravond hoorde ik een moderne song die me ineens deed denken aan deze melodie, en één voor één kwamen er flarden tekst in m'n hoofd terug, via google vond ik toen dit op youtube. Dit was één van de liedjes die we vaak samen zongen als we onderweg waren in de auto. Niet meer gehoord of aan gedacht sinds ik een kind was...
Normaal had ik dit dan meteen aan Matt gestuurd, maar nu realiseerde ik me dat ik mijn herinneringen aan mijn jeugd met niemand meer delen kan. En dat voelt raar, en eenzaam 😭😭
Dit was onze auto, de enige die mijn vader ooit had in Nederland. Een witte Ford Cortina de Luxe met rode bekleding, het kenteken was 20-38-DG (ja dat ken ik nog steeds uit m'n hoofd!) We kregen hem toen ik 10 was, en nadat hij weg was wegens totaal versleten heeft m'n vader nooit meer een andere auto genomen.
Gisteren moest ik weer naar het ziekenhuis voor controle: bloed prikken en röntgenfoto. Vanochtend belde de longarts me over de uitslag: alles was weer (nog steeds) goed! 😀
Over 4 maanden terugkomen, en dan wordt er ook weer een CT-scan gemaakt, voor de zekerheid.
Het is dan alweer bijna 3 jaar na de eerste diagnose.
Het Vlijtige Liesje van vorige zomer heeft de winter enigszins overleefd voor een raam boven. Een deel was afgestorven, maar er staan 2 stengels weer fris te groeien. Hij mag nu weer buiten wennen, als er nachtvorst op komst is zet ik hem dan weer even binnen.
Gistermiddag ben ik samen met Mies naar het Amsterdamscheveld gereden, een kwekerij aan de Peelstraat (nr 70) In Erica. Ik had op Facebook gezien dat ze buiten o.a. viooltjes verkopen, aan de weg, dus helemaal coronaproof 😌 Na de aankopen heeft hij nog 2 geocaches gezocht en gevonden, die ik helaas al had.
Ik heb 2 hangbakken met viooltjes meegenomen, de actie was 3 voor 10 euro maar helaas waren er nog maar 2. Plus een bakje hyacinten, een pot narcissen en nog een klein viooltje in een pot. Die staat eerst even achter, maar die komt in het gele bakje op de picknicktafel zodra ik dat te pakken kan krijgen: voor de deur van de loods waar het in staat heeft iemand een enorme berg tuinafval neergegooid 😖
De narcissen staan lekker beschut bij het zitje tegen het huis aan 😊
De hyacinten staan nog beschutter onder de luifel van het tuinhuisje
Fijn dat er nu ook al wat meer kleur is nu alles zo lekker is opgeknapt. Laat het mooie weer nu ook maar blijven dan, tot de kerst 😀