Tandarts een jaar geleden: die kies zit behoorlijk los, die moet er een keertje uit. Nu was ik het dan eindelijk met hem eens geworden, want hij zat inmiddels ontzettend irritant los. Aan die kant eten kon niet meer, dan klapte ie bijkans dubbel
(au!), en ik zat er constant met mijn tong mee te spelen, hij flapperde dan zo leuk heen en weer. Sinds vorige week pasten mijn tanden en kiezen niet meer goed op mekaar. Losse kies was wat naar beneden gezakt, en zat nu dus echt in de weg. Helaas lukte het mij zelf niet om hem er uit te trekken.
Om half 2 liep ik de spreekkamer in, en 5 minuten later er alweer uit. Nog nooit zo'n gemakkelijk tandartsbezoek gehad! Een supertandarts, die ik nu heb :-)
Tandarts kent mij inmiddels al een beetje.
Laat me eerst eens even kijken. En: ik pak nu even heel oneerbiedig je wang vast hoor.
Daarna leunt ie achterover. Ik: krijg ik geen verdoving? Tandarts: die zit er allang in!
Ik kan heel lief prikken.
Hij pakt een gereedschapje.
Ik: maar de verdoving moet toch eerst inwerken, ik merk er nog vrijwel niets van. Tandarts: dit voel je niet, want ik ga eerst kijken of de wortels er nog wel aan zitten, of dat het alleen een los bovenkantje is.
Hij leunt weer achterover.
Ik: en nu wachten tot de verdoving goed werkt? Tandarts: nee, als je je goed genoeg voelt mag je nu weer weg gaan. Hij wees op het blad naast me, waar de kies al op lag... Ik proefde ook geen bloed: nee hij bloedde amper. Tandarts:
ik kan ook heel lief trekken, met een grote grijns :-)
De verdoving zit alleen boven links, waar de kies uit moest. En lang niet zo heftig als vroeger ook. Toen moest je uitkijken dat je niet op je tong of je wang beet. Ik zal nog even wachten met eten, maar alleen omdat me dat toch wel verstandiger lijkt, nieteens omdat dat persé zou moeten :-D
