Boten en Avontuur

Het jachthaventje tegenover de camping

En toen zag ik vanuit de verte iets wat op een naambordje leek....

Jarenlang lag onze boot hier, tot circa 2003/2004. Nu en dan werd er ook wel mee gevaren, naar Zoutkamp, of een rondje door Winsum heen. Maar de boot werd vooral gebruikt door Char en mij, als ons vakantieverblijf. Vooral als het hier in Drenthe erg warm weer werd, bivakkeerden we hier samen in de weekends en de schoolvakanties. 

Zoonlief verhuisde op z'n 17e al naar Den Haag, en hun vader was meestal weg voor z'n werk. Dit was echt ons plekje. We hadden hier ook onze eigen kano's liggen, en we maakten daar lange tochten mee. En zwemmen, zo vanaf de boot het diep in!

Zodoende kwam ik ook op Aduarderzijl, toen AnneRie me vroeg of ik hun caravan een weekje wilde gebruiken, en zo ja, waar ik die dan graag wilde hebben. Het was al 8 of 9 jaar geleden dat ik hier voor het laatst was, en nu geweldig om alles weer te zien, de favoriete plekjes weer te bezoeken, lekker rond te wandelen zoals we dat hier vroeger ook deden. Ik heb hier echt een geweldige week gehad!

En toen ik dichter bij dat bordje kwam: Jawel! Dat was het naambordje van onze boot, dat we hier zelf ooit neer gezet hebben, en wat een leuke verrassing dat het er nog steeds staat! Alsof er nog altijd een heel klein stukje van ons daar is achtergebleven...

Hier zie je het bordje van ver af, en let ook eens op de boot die ernaast ligt, links....

Een foto van mij uit circa 2003 naast ons eigen bootje, de Avontuur, met ernaast dezelfde boot die daar nu nog steeds ligt!

De Caravan

Bijschrift toevoegen

Toen ik zondag aankwam, regende het de hele dag al, en hard! Dat zul je net zien: ga ik eens kamperen, heb je dat weer... Vooral Peter was totaal doorweekt toen alles eenmaal was aangesloten, en de voortent er stond. Heel wat anders dan de weken ervoor, toen ze ermee in Frankrijk rondreisden, lol.

Ook op maandag heeft het nog geregend, en waaide het erg hard, maar de hele rest van de week had ik prima weer. Heel af en toe een heel kort regenbuitje, maar verder was het echt lekker weer om te wandelen, en om buiten te zitten lezen, breien en vooral: relaxen :-D

En zelfs als het regende en waaide zat ik nog in de voortent, de caravan heb ik alleen gebruikt om in te slapen, en voor de opslag van m'n spullen.

Ronja's bench paste er prima in. Verder kwam ze de caravan ook niet in: zodra ik haar binnen riep ging ze steeds gelijk haar eigen vertrouwde bench in. En ik had nog plenty ruimte om erlangs te lopen, dat viel erg mee. Achter haar de deur naar de badkamer, met douche en toilet, die ik alleen maar gebruikt heb als opslagruimte voor m'n tassen en schoenen.

mijn uitzicht naar rechts...

... en naar links

Waakhond past op als ik even weg ben :-)

Omdat ik er helemaal alleen in zat (met Ronja dan) kon ik het lekker rommelig hebben. Links mijn "bed" en op de bank rechts stond steeds mijn breitas - ik laat niets zien van wat ik gemaakt heb want dat is voor als Babytje er straks is. En m'n vest, rugzakje enz. De tas op de grond zaten boeken in. Op het tafeltje de laptop van buuf die ik mee mocht, en jawel: er was zelfs WiFi! Zit ik thuis constant achter de pc, de laptop ging alleen 's avonds even aan, voor het slapen gaan, om het laatste nieuws te lezen en om even op Facebook te kijken.

Werkblad tegenover de keuken, ook heel belangrijk: Telefoon oplader, en de waterkoker voor de overheerlijke kopjes espresso *knipoogt naar AnneRie*

Dit boek vond ik in de caravan, en ik heb het in één ruk uitgelezen! Een absolute aanrader, vooral als je vakantie hebt. Dolkomisch, misdaadverhaal en tegelijk wordt ook de wereldgeschiedenis van de afgelopen 100 jaar even behandeld. Ik begon er in omdat de titel zo intrigerend is, maar het is echt de moeite van het lezen waard: kijk zelf maar!

Verder heb ik het Dodenboek van Preston & Child gelezen: Char kocht dit toen ze op huwelijksreis ging, op het vliegveld, en heeft het tijdens hun vakantie in Griekenland achter mekaar uitgelezen. Tip: lees zo'n boek vóór je op huwelijksreis gaat, niet tijdens... hahahaha! 

Dit was het eerste boek dat ik van deze auteurs las, maar absoluut niet het laatste. De buren op de camping vroegen nu en dan: heb je dat boek nu nog niet uit? maar het was zo spannend dat ik het gewoon niet weg kon leggen. En woensdag en donderdag was het toch ook bijna te warm om iets anders te doen :-)

De Camping

Heel in de verte zie je nog net de sluis

Pal naast het dorp ga je een pad in naar de camping annex jachthaven (daarover een ander blogje). Vroeger was hier een luxe restaurant gevestigd, de Zijlsterhoeve. Na een faillissement rond 2004/2005 is het restaurant verdwenen, nu staat er een woonhuis, een kantoor van de eigenaar van dit gebied (Pon), en een gedeelte met erg ruime, schone douches, toiletten en een ruimte om af te wassen.

De camping met jachthaven heel in de verte, gezien vanaf de brug bij het Waarhuis (= sluiswachtershuis)

De camping gezien vanaf de Groene Laan

De Groene Laan

Dit is nu een gigantisch lang smal asfaltpad, ik denk dat dit vroeger een pad was waarlangs de schepen over het Aduarderdiep werden voortgetrokken, door een paard of door mensen, een jaagpad dus. Hier wandelden we elke avond.

Aan één kant open veld met een schitterend ver uitzicht, aan de andere kant struikgewas, met hier en daar een flinke opening waardoor je het diep ziet, en soms een bootje dat er doorheen vaart. Lang geleden zijn Char en ik dit hele pad eens langs gegaan op van die kleine metalen stepjes... (weet je dat nog wel?). We hebben hier heel wat voetstappen liggen, vroeger, en nu dus weer :-)

Camping. Er staan 3 trekkershutjes waar vaak wandelaars of fietsers overnachten, want Aduarderzijl ligt gunstig voor zowel het Pieterpad (wandelen) als voor o.a. de Reitdieproute (fietsen). Het is hier heel rustig, want gelukkig is dit hoekje nog niet ontdekt door de toeristen. Ook toen we hier nog met de boot lagen heb ik de camping nooit vol gezien, zelfs niet in het hoogseizoen.

Weer vanaf de Groene Laan gezien

Als je hier kampeert mag je gratis gebruik maken van de kano's en waterfietsen. Jammer dat het water daar nog net even te koud voor was. Vroeger zwommen Char en ik hier ook vaak, maar dan moet het wel eerst een aantal weken flink warm zijn geweest. Op de camping staat ook een grote trampoline, en er lopen geitjes en kippen.

Aduarderzijl

Vorige week zondag, 2 dagen na mijn allerlaatste examen, ging ik op vakantie naar Aduarderzijl. Een gehuchtje (max 50 inwoners) niet ver buiten Winsum, tussen Feerwerd, Garnwerd en Ezinge in, zo ongeveer. Ooit ontstaan bij de sluis tussen het Aduarderdiep en het Reitdiep. Vlakbij  (op loopafstand), richting Ezinge, ligt de Allersmaborg, gebouwd in de 15e eeuw. Dit is dus echt een heel oud gebied, je voelt er de geschiedenis als je er rondloopt!

Rechtsaf, waar dat mededelingenbord staat, ga je het pad in naar de camping + haventje

Ronja en ik liepen elke ochtend vanaf de camping, door het dorpje naar de oude sluis toe. Die is zo bijzonder dat die straks een eigen blogje krijgt ;-)

Mooie oude rustieke huisjes, ik zou er zo in willen wonen. Nu leuk voor een alleenstaande of echtpaar, maar vroeger woonde er dan een gezin in met veel kinderen, vaak 10 of meer, en dan ook nog eens een opa, oma of oudere oom of tante erbij.

Veel van deze huisjes hebben een pomp voor de deur, als decoratie. Maar vroeger was dat de enige "waterleiding" die je had. Toen ik klein was hadden wij in de keuken ook nog een pomp voor het water, boven het aanrecht. Van massief koper, en toendertijd zo meegegeven aan een opkoper want "die dingen zijn ja toch niks meer waard"...

Helaas stond er op dit huis geen bordje, want het is een erg lang gebouw, heel anders dan de normale huisjes in dit dorpje. Dit zal vroeger vast een armhuis geweest zijn, of misschien een kazerne waar soldaten ingekwartierd lagen? De sluis bij Aduarderzijl heeft ook een grote rol gespeeld bij Groningens Ontzet (Bommen Berend).

Het gehucht ontstond rond 1400 toen monniken van het klooster van Aduard het Aduarderdiep aanlegden naar het Reitdiep en hier de gelijknamige zijl (spuisluis) aanlegden. Deze zijl diende onder andere voor de afwatering van gebieden nabij de stad Groningen op het Reitdiep, dat tot eind 19e eeuw in open verbinding met de zee stond. 

Oma was Ballorig

Donderdag had ik mijn allerlaatste examen, ik wacht nu nog op dat cijfer, plus nog één andere. Maar met school ben ik nu dus helemaal klaar: VAKANTIE! En waar kun je dat beter vieren dan bij Ballorig?

Vallen is onmogelijk met overal rondom die vangnetten, maar de ruimte is er allemaal meer berekend op peuters dan op dikke oma's ;-)

Logan had hier steeds een zetje nodig om een verdieping hoger te komen, dat kan hij nog net niet zelf klimmen. Dus oma lag hier een poosje klaar om hem daar steeds eventjes mee te helpen.

Net apekooi: heerlijk klimmen en klauteren

het past allemaal maar net, lol (/note to self: dochter niet meer mijn camera geven!)

Samen spelen met Legoblokjes

   

Logan kan nog niet zo goed zelf sturen, maar zo zit het stuurtje helemaal klem :-P

Dan toch maar elk een eigen voertuig

  

Mama dikke buik!

Onderonsje tussen moeder en zoon :-)

  

Op een trampoline onbewogen foto's maken lukt toch niet

Even uitblazen...

En samen vallen :-D

  

Hier paste zelfs mama met dikke buik nog wel in ;-)

Samen tsjikappen

Volgens Logan zegt een rupsje tsjikap tsjikap. Op deze manier gaat hij altijd de trap af, en dan moet je daarbij ook tsjikap zeggen natuurlijk. Bij hun thuis moet oma ook altijd zo de trap naar beneden, maar op die zachte dikke rollen tsjikapt het nog veel lekkerder! Waarom oma voorop moet? Zodat hij kan controleren of ik het wel goed doe, natuurlijk!

Tsjikappen kun je ook samen hand-in-hand

Fietsen

En natuurlijk heb je nu en dan even een pauze nodig, met drinken en stroopwafels

  

Brandweerwagen

Hier mag hij altijd even in vlak voor ze naar huis gaan: een ritueel van het is nu echt bijna afgelopen. We hebben de hele middag heerlijk gespeeld, en het was een goeie work-out voor oma, lol.

Terug thuis was er nog een verrassing: we kregen kaasfondue! Speciaal om te vieren dat ik nu klaar ben met school :-)

Dat voelt best raar, geen school meer. Niet meer elke dag op de fiets naar Emmen toe, thuis niet meer elke dag uren lang huiswerk maken en leren. Ineens niet meer hoeven opstaan om 7 uur 's ochtends. Geen klasgenoten en leraren meer, wat juist zo gezellig was. Ergens een fijn gevoel dat ik het toch maar even gedaan heb allemaal, en aan de andere kant een overgang van constant er heel erg druk mee bezig zijn tot ineens zomaar helemaal niets meer hoeven.

Daarom is het heel goed dat ik morgenochtend voor een volle week naar Aduarderzijl vertrek, waarvoor ik de caravan van AnneRie mag gebruiken! Vroeger lag onze boot daar, dus ik ken de omgeving heel goed. Even een week helemaal niets doen, niets hoeven. Uitrusten, bijkomen en weer opladen. 

Ik heb boeken mee, breiwerk voor Babytje, en de laptop van de buurvrouw. Ronja gaat natuurlijk ook mee, en samen gaan we elke dag lange wandelingen maken. En uitstapjes: naar Eenrum, naar Den Andel, en ik wil weer eens naar het museum van het Klooster van Aduard... Lekker uitwaaien op Noordpolderzijl en weer even kijken in Vliedorp: nu alleen nog maar een terpje met wat grafzerken, vroeger een dorp waar voorouders van me woonden. Op Lauwersoog vis eten... Een week lang echt helemaal alleen zijn, rust en stilte, genieten van het water en dat ik weer eens kan kijken tot aan de horizon :-D

Omdat Aduarderzijl zowat aan het einde van de wereld ligt, is het nog maar de vraag of ik er een internetverbinding kan vinden dus bloggen gaat waarschijnlijk niet ;-)

Tot over een week allemaal !!!!

Babytje's Kamertje

Het kamertje voor Babytje is nu helemaal klaar, en alle kleertjes liggen gewassen in de kast. Dochter heeft zich ook op deze kamer weer helemaal uitgeleefd, hij is schitterend geworden. Haar schoonmoeder heeft wat geholpen met het verfwerk, zoals bv houtverf op de plinten, waar ze zelf niet mee werken mag, maar het ontwerp was weer helemaal haar eigen idee.

De witte schommelstoel heeft ze bij mij opgehaald: daar zat ik bijna 25 jaar geleden zelf in als ik haar zat te voeden, een heel leuk idee dat ze die nu voor Babytje gebruiken gaat. Hij hoefde alleen schoongemaakt te worden omdat ie al jaren in de schuur stond, de witte verf zat er nog mooi strak en onbeschadigd op. Het kussentje moet een nieuw overtrekje, maar dat gaat een schoonzusje voor haar maken.

Alle muren zijn heel zacht roze, behalve 1 grote wand, die vrijwel helemaal bedekt is met grote gekleurde blokken. Dat was heel strak afplakken, en werken met 8 verschillende verfrollertjes. Want om voor elk vlak je roller weer uit te spoelen, met gevaar dat rood door geel komt, of oranje door blauw, dat is geen doen ;-)

Knetterkussentje (met roze olifant) heb ik gemaakt

Sinds het plankje ooit eens bijna op Logan viel hangt die nu niet meer boven de commode. Babytje kan straks heerlijk naar buiten kijken als ze verschoond wordt, want het heel lange smalle raam zit precies boven het aankleedkussen.

Het rode bijtliefje is een creatie van mij

Op diverse vlakken zitten haakjes, waarvan het de bedoeling is om er geregeld weer andere dingetjes aan te hangen, zodat Babytje een gezellige kijkmuur heeft boven haar bedje. Dochter vroeg aan alle familie iets kleins te geven, zodat we allemaal op die muur aanwezig zijn :-)

Mooi is ook de langwerpige hanger, waarop een heel erg lief welkomstgedichtje staat voor haar, van iedereen die van haar houdt: die kreeg ze alvast van andere oma.

Met andere oma het ontwerp bekijken

En dan aan het werk met heel veel blikken verf en rollertjes :-)