Foxy en Billie

Aragog zonder beestjes, dat hoort niet. Sinds Happy dood is is het hier veel te stil in huis. Eigenlijk al sinds verleden zomer nadat Breezer en Cosmo overleden zijn, maar nu dus helemaal. De kids hadden dat allang door en dachten al mee. Een konijn, 2 cavia's? Nee het moest weer een poesje worden. Een nieuwe vogel leek ze niet handig wegens mijn longen...

Nu zit er heel toevallig een kittenopvang van het dierenasiel Beilen in de straat achter Char. Toen ik van de week in het ziekenhuis lag is zij daar samen met Jade al gaan kijken, en ze had er direct maar 2 (van de circa 10 die er nu zijn) gereserveerd die ik volgens haar het leukste zou vinden. 

Hier is het verschil in lichaamsbouw goed te zien

Ik had ook al een paar foto's gekregen via whatsapp, en Foxy (links) was ik direct helemaal verliefd op! De andere gereserveerde niet zo, ik vond Billie veel leuker! Het zijn allebei meisjes, maar geen zusjes.  Stiekem was ik al van plan om er 2 te nemen, want ik wil ze (denk ik) binnen gaan houden. Cosmo en Breezer wilden al jaren amper meer binnen zijn. Ze kwamen even kijken of er iets te halen viel en dan snel weer naar buiten... Daar had ik dus niet zo veel gezelligheid aan, behalve dan dat ik wel altijd een poes zag als ik de tuin in keek. Ook dat miste ik wel heel erg... Dat er nu constant buurpoezen langskomen is natuurlijk lang niet zo leuk als wanneer het je eigen is!

Foxy komt uit een nestje van een stuk of 6 kittens. Haar hoogzwangere moeder zat te schuilen in een konijnenhol midden op het Bargerveen, waar ze heel duidelijk en expres de aandacht trok van voorbijgangers. Zo ver het veen op en weg van huizen dat ze daar onmogelijk zelf heen had kunnen lopen, volgens de dierenambulance die gewaarschuwd werd. Omdat ze hoogzwanger was werd ze direct naar de kittenopvang gebracht, waar ze 2 uur later al beviel! Daar is ze nu nog, samen met haar kittens. Ook een aantal moederloze kittens daar worden door haar gevoed. Natuurlijk krijgen ze ook allemaal bijvoeding met de fles!

Foxy

Moederpoes is heel erg aanhalerig, tam en lief. Ze is behoorlijk groot, en lang. Het lijkt erop dat Foxy haar bouw heeft, maar omdat ze pas ruim 3 weken is kun je er nu nog niet al te veel van zeggen.

Foxy's mama met deels haar eigen kittens en deels pleegkittens

Zie je de tekening van een vossenkopje op haar voorhoofd? Vandaar haar naam 😉

Billie werd helemaal alleen op straat gevonden in Zwartemeer, naar schatting pas enkele dagen oud. Er werd geen nestje gevonden, of een moederpoes. Het kan zijn dat ze verdwaald is, want haar oogjes waren zo erg ontstoken van de niesziekte dat ze niets meer zien kon. Of was de rest van het nestje al overleden? Of had men haar op straat achtergelaten omdat ze zo ziek was? Zij is de eerste weken apart gehouden, en krijgt nu nog steeds antibiotica. Gelukkig is er van de niesziekte al niets meer te merken, en ze heeft nu helemaal schone grote ogen, waar niets meer aan mankeert 😊

Billie heeft een veel compacter en korter lijfje dan Foxy, zij lijkt dus een heel andere bouw te hebben, leuk! Het zijn dus geen zusjes, maar sinds Billie vorige week bij de rest van de kittens is gezet groeien ze nu samen op, tot ze bij mij in huis komen wonen. Dan zijn ze dus al helemaal aan elkaar gewend, dat leek me beter dan nu eentje en later nog eens eentje te nemen, want dan krijg je eerst een machtsstrijd enz. 

Aan de tandjes te zien en te voelen zijn ze wel ongeveer even oud. Ik moet de geboortedatum van Foxy nog vragen, want omdat zij daar is geboren is die datum natuurlijk wel bekend. Die zal straks ook wel in haar dierenpaspoort staan.

Omdat de dames vallen onder Dierenasiel Beilen kosten ze 105 euro per stuk. En nee, dat vind ik niet erg veel. Want ze worden tot ze bij mij komen wonen zorgvuldig ontwormd en ontvlooid. Ze krijgen alle inentingen, worden gechipt, en als ze 6 maanden zijn gesteriliseerd, en dat zit allemaal bij die prijs inbegrepen! Als je dat los gaat doen bij een dierenarts ben je vast nog wel meer geld kwijt!

Mede mogelijk gemaakt door de Belastingdienst, want daar krijg ik binnenkort een leuk bedragje van terug 😀 En nu flink sparen voor een kattenbak, krabpaal, en wat spoeelgoed. Het enige dat ik nog heb zijn de eet- en drinkbak. Toen Cosmo en Breezer er niet meer waren heb ik de rest allemaal weggegooid, wegens al oud en versleten. Ik had alleen een open kattenbak, die ik gebruikte als ze rond Nieuwjaar een week opgesloten zaten in huis. Omdat deze 2 binnenkatten gaan worden moet er nu wel een echt goede dichte komen natuurlijk.

Ze moeten nog een week of 4 à 5 in de opvang blijven, en dat komt mooi uit. Dan komen ze bij mij in huis nadat ik de laatste chemo heb gehad, als dat allemaal goed gaat en er niet nog meer uitstel komt... En ik heb ondertussen iets om naar uit te kijken! Ik kan ze wel af en toe gaan bezoeken, omdat ze vlak achter Char wonen. En Jade mag langskomen zo vaak ze wil, want het is alleen maar goed voor de ontwikkeling van alle kittens als ze ook geregeld door een kind worden geknuffeld, vond de opvangmevrouw 😚

Lief he! 😍

Eigenlijk zou dit blog nu ook eens een nieuwe kopfoto moeten krijgen, nu met dit tweetal erop. Helaas heb ik geen idee hoe dat te doen, maar misschien kan ik dat uitvinden...

En weer thuis!

Inmiddels is bekend welk beestje de urineweginfectie veroorzaakte, want dat was het. Na een paar dagen zeer breed antibiotica infuus (Mies: dat is met een kanon schieten op een mug), heb ik nu een kuur mee in pilvorm.

Helaas heb ik nu ook weer die rottige steunkousen aan, nodig mede doordat ze me heel veel vocht hebben toegediend via het infuus, ik ben compleet doorgespoeld 😠 Hopelijk kan ik daar snel weer van af...

Zondag was het eten voor de verandering echt lekker 😋

Dinsdag weer heen voor controle + bloed + longfoto en als dat allemaal goed is dan krijg ik volgende week woensdag chemo nr 3.

Ik ben wel erg zwak en moe, wat de longarts volledig begreep: het is ook niet niks wat je allemaal al achter de rug hebt. Nu de laatste loodjes dus nog, oftewel nog 2 chemokuren, en dan herstellen!

En maandag was het ronduit smerig! Nooit geweten dat je spruitjes zo vies kunt laten smaken, lol! 😲

Het klemmetje voor de picclijn dat door een vriendin van Char gemaakt is, kwam deze keer goed van pas 😃

Voordeel van bezoekuur in deze tijd van het jaar was dat we lekker buiten konden zitten 😀

Jade kon lekker rondrennen en haar energie kwijt. Het is haar zelfs gelukt om niet in het water te vallen...

De neushoorn in de hal. Hij is nog steeds niet zindelijk... Elke dag zijn er wel weer mensen (groot en klein) die wat korrels uit een plantenbak achter hem neer leggen. Soms kom je er langs en is dat weer opgeruimd, maar een uurtje of wat later ligt er alweer iets, hahaha!

Opname

Zaterdagavond op aandringen van zoonlief het ziekenhuis gebeld omdat ik sinds woensdag al niet zo lekker was, ik had het bv de hele tijd erg koud en moest steeds vaker naar de wc, van de kou, zo dacht ik. Ik mocht direct komen en het resultaat na de halve nacht met zn drietjes op spoedeisende hulp, was dat ik mocht blijven logeren.

koud.....

Ik heb een flinke infectie, het wachten is nog steeds op de uitslag van de kweken welk beestje me deze keer nu weer ziek heeft gemaakt. Tot dan heb ik een infuus met een zeer brede antibiotica, als bekend is wat ik heb mag ik een kuur in tabletvorm en naar huis... ik hoop zelf heel erg op morgen...

Normaal zou ik woensdag de 3e chemokuur krijgen, die is nu in elk geval een week uitgesteld. Net als de vorige kuur. 

Waardoor vanmorgen de longarts besloot om de 4e en laatste kuur ook pas na 4 weken te geven ipv na 3, omdat ik na alles wat er al is gebeurd behoorlijk zwak ben geworden.

Pannenlap

Ik had weer eens een gehavende pannenlap. Heel soms heb je dat. Zijn broertje ziet er nog prima uit, maar deze heeft kennelijk net iets te vaak in het gas gehangen! 😕

Zolang ik uit huis ben heb ik nog nooit een pannenlap gekocht: ik maak ze altijd zelf. En altijd dezelfden, want ze bevallen me gewoon heel erg goed. Ik heb er altijd 4, als de ene set in de was moet heb ik nog een schone liggen.

Precies dezelfden zelfs, want ik gebruik nog steeds hetzelfde patroon uit de jaren '70. Ondanks een heleboel verhuizingen weet ik altijd precies waar ik 'm heb 😀

Gehaakt met haaknaald nr 4 en een dubbele draad katoen, ditmaal die van de Action, en 4 kleuren.

Het beginnetje tijdens de chemo op 1 mei

Frikandel speciaal

Zondag is er een stuk van een kies afgebroken. Dat was al een oude reparatie, en een flink grote, niet leuk! Vanmiddag kon ik terecht bij de tandarts, die uitlegde dat ie hierna nog wel 4x gerepareerd kan worden. Zonde om hem eruit te trekken, vond ze.

Ze, ja. Voor mij de eerste keer dat ik een vrouwelijke tandarts zag. En nog een Duitse ook! Een mannelijke Duitse tandarts had ik al wel eens gehad. Deze sprak zeer goed, bijna accentloos, Nederlands. Ze was ook zeer vriendelijk, ze kreeg het voor mekaar dat ik er niet eens op stond om een verdoving te krijgen (nee hoor ik ga niet boren, alleen even een beetje ruw maken). 

Een kwartier later stond ik weer buiten. Ik had er bijna niets van gevoeld! En ja hoor, ik mocht er ook direct alweer mee eten, geen probleem... Dat klonk goed, want met nog alleen maar een banaan in m'n maag om half 2 's middags begon dat wel wat te knagen...

Ik besloot mezelf te trakteren, en reed naar het winkelcentrum. Daar zag ik de kapper: oh ja, dat stond ook nog op het programma voor deze week! Ik was meteen aan de beurt, en zie er nu weer wat toonbaarder uit. Wel grijzer, want dat gaat erg hard momenteel. Zou je dan echt grijs haar krijgen van de zorgen? Broer Matt was in de 30 al grijs, en zus Marg was ook jaren geleden al duifgrijs. Ik had tot nu toe alleen hier en daar een grijs haartje, maar nu gaat het grijs al bijna de overhand krijgen 😒

Na ook nog de kapper had ik helemaal wel iets lekkers verdiend! Een XXL broodje kan ik niet op, maar de snackbar wist toch iets heerlijks voor me te maken: een broodje met een hamburger, sla, tomaat en augurk. Daarboven op een gebakken ei, met ui en champignons 😋

Tijdens het wachten zei ik dat ik veel trek had, want net terug van de tandarts en nog bijna niets gegeten vandaag. Dit heb ik dus wel verdiend... Er kwam een meisje binnen met een frikandel speciaal: ik lust écht geen curry! Maakte niet uit, ze kreeg een nieuwe, maar nu met ketchup. De verkoopster gaf me een glimlach en deed de frikandel "stiekem" in mijn tasje 😧

Heel lief bedoeld natuurlijk, maar al sinds ik klein was lust ik geen frikandel. Die eet ik echt nooit. Maar dat zeg je natuurlijk niet als je die zo aardig toegestopt krijgt. Dus hij mocht gewoon mee naar huis. Waar ik een klein hapje probeerde: ja dat smaakte inderdaad nog zo als ik me herinnerde en niet lustte. Nog een hapje... die mayo, curry en uitjes was wel lekker, en dat had duidelijk de overhand. En de honger speelde natuurlijk  ook wel mee, lol. Uit m'n comfortzone dus, doe es gek: ik heb een hele frikandel speciaal opgegeten!

Chocolademilkshake als toetje :-)

Cachen op Moederdag

Ons eigen boselfje 💖

Als je aan bos denkt, dan denk je aan Drenthe... in elk geval niet direct aan de Groninger Kanaalstreek, zoals de Pekela's... Maar afgelopen week kwam daar een nieuw rondje geocaches uit, 7 stuks, in het Pekelder Bos. Huh? Bos? In de Pekela's? Dát wilden we wel eens zien!

Op Facebook had ik de afgelopen dagen al wat foto's gezien, en dat zag er mooi uit daar. Nou, dat klopte dus, door het cachen komen we vaak op plekken waar we anders nooit heen zouden gaan, en die dan meestal/altijd verrassend mooi zijn.

Moederziel alleen achtergelaten.... Gelukkig had dochterlief er wel een MOB (man over boord) gezet op haar GPS, zodat ze me weer terug konden vinden

Nu ben ik nog echt niet in staat om te wandelen, dus dat was lastig. En bij dit rondje stond ook dat het niet geschikt is voor een rolstoel... maar ach, dat zal wel wat meevallen? Nou nee dus. Gelukkig is schoonzoon erg sterk, dus het lukte hem om me steeds een stuk te duwen. Zoveel mogelijk liep ik zelf achter de rolstoel, want ik moet echt weer wat sterker worden. 

Op een gegeven moment ging het duwen niet meer, en lieten ze mij gewoon achter in het bos! Moederziel alleen zat ik daar dus, in de rolstoel. Komen er steeds mensen langs die de hond uit laten of gewoon wandelen... Eentje vroeg na een praatje: maar komen ze nog wel terug om u weer op te halen? Nou, dat hoopte ik dus wel, hahaha!

Eetbare natuur... er gaat een wereld voor hem open! 💓

Terwijl de rest naar de volgende cache liep zat ik eerst een poosje te genieten van het bos en de vogeltjes. Achteraf bleek schoonzoon jaloers te zijn: die had ook wel gewoon lekker een tijd in z'n eentje willen zitten genieten! Nadat ik de eerste 2 caches gelogd had met m'n telefoon ben ik gaan lopen. Steeds een stukje, en dan weer even zitten, zodat ik ze kon verrassen bij een volgende cache, waar ik dan helemaal zelf heen was gelopen 😀

De caches waren zelf ook erg leuk. Zo kun je overal een TB in kwijt, ik heb er 2 gedropt, in 2 verschillende caches. Ook zaten er ruilspullen in, zoals bv een erg leuke Woodie, van een soort reis zoals zoonlief binnenkort gaat doen, blij mee!

In nummer 6 zat een paracord armband, die Jade wel graag wilde hebben. Maar we hadden geen ruilspulletjes mee, en de kids weten: als je een kadootje uit een cache haalt moet je er ook weer iets in terug doen! Nu had ik wat armbandjes om, dus: ruil deze maar. Jade keek er eens naar en besloot dat ze dan toch liever mijn armbandje wilde: dan is dat altijd bij me als ik je mis (smelt!). Maar toen wilde schoonzoon die paracord armband dan wel, dus ook hij kreeg er eentje van mij, die als ruiltje de cache in ging, lol.

Voor zijn verjaardag kreeg schoonzoon van mij een boek over eetbare planten uit de natuur. Dat had hij mee (natuurlijk...), en de kleinkids leren ook al veel. Logan zelfs zoveel dat een bos best half kaalgeknaagd kan zijn als hij er geweest is! Kijk es oma, heb je wel eens hondsdraf geproefd? Of: ik loop nu lekker zevenblad te eten! 9-jarige jongetjes eten nu eenmaal graag en er gaat dan een wereld open als blijkt dat zelfs de natuur opgegeten kan worden! Hij had zelfs zijn zusje al verteld dat een worm veel eiwitten bevat... whahaha!

We hebben een heerlijke middag gehad. We zijn dan dochter en haar gezin, plus andere oma en ikzelf. Want hoewel schoonzoon en zijn moeder niet cachen, vinden zij het ook heerlijk om een mooie boswandeling te maken.

Jade met de GPS

Af en toe kwamen we/ze bloemetjes en plantjes tegen die niet in het boek staan. Maar het boek gaat over eetbare planten, dus dan besloten we maar dat die dan vast niet eetbaar zullen zijn 😉

En wat eten betreft: Morgen moet ik allereerst de tandarts bellen, want het stuk kies dat al eens gerepareerd was en dat nu sinds een weekje weer los zit, is er onderweg helemaal uit gevallen. Tijdens chemo's mag je eigenlijk niet naar de tandarts, maar vrijdag bij de oncologe zei ze dat een infectie nog erger is, en aangezien dat stuk kies nu in het Pekelder bos ligt zal ik er toch aan moeten geloven... Ik krijg nog liever een chemokuur dan naar de tandarts... 😨😧😭😭😭

Alles onder controle :-)

Gisteren was de controle na de chemo, altijd zo'n 10 dagen erna, oftewel midden tussen 2 chemokuren in. Ik vond het best spannend deze keer, omdat de vorige keer mijn bloedwaardes toen zo slecht waren dat het de vraag was of de volgende kuur wel op tijd door kon gaan. Achteraf werd die dus een week uitgesteld toen.

Me zorgen maken was dus niet nodig geweest, want alles zag er prima uit! Wel natuurlijk iets lager dan "normaal", maar dat was het dan ook: weerstand, alle bloeddingetjes (bloedplaatjes, bloedlichaampjes e.d.) en m'n nierwaardes waren allemaal dan wel iets aan de lage kant, maar niet extreem laag zoals de vorige keer! 😀

Als ik nu verder niet ziek ga worden kan ik de volgende chemo volgens schema krijgen op 22 mei.

Of de behandelingen effect hebben? Dat is niet te zeggen. Oncologe: dit doen we allemaal voor de toekomst, om te voorkomen dat de kanker weer opduikt! 😉 Of er nog ergens iets kwaadaardigs zit is op dit moment dus niet te zien. Heel goed nieuws dus! Nog 2 chemo's te gaan en dan ben ik klaar, kan het volledige herstel beginnen, en leef ik daarna hopelijk nog heel lang, en super gelukkig!

Sinds woensdag voel ik me ook elke dag weer iets beter. De misselijkheid is over, m'n mond doet nog maar een heel klein beetje zeer, maar daar valt mee te leven. Wel ben ik nog erg zwak, moe, slap. Ik heb nu dus nog 11 dagen om weer iets van conditie op te bouwen voor de volgende ronde...

Hoe weinig energie ik kan hebben? Dat het eigenlijk al te veel is om zelf brood te smeren. Laat staan om te koken, dus het beste is dan dat er allerlei eten voor handen is dat ik alleen maar hoef te pakken. Daarbij probeer ik dan wel zo gezond mogelijk te eten, wat er ook aan ligt wat ik op dat moment eten kan gezien de bijwerkingen. Zoals bv lekker fris fruit...

Normaal eet ik elke dag een banaan, maar dat heb ik nu even niet gedaan omdat m'n kalium veel te hoog was. Wel had ik sinds dinsdag een meloen liggen. Maar als brood smeren al een hele opgave is, dan is een meloen slachten dat zeker! 😓

MeBoos

Donderdag had de meloen er zo genoeg van dat ie daar maar lekker lag te wezen maar niet op kon worden gegeten door mij, dat ie zichzelf transformeerde in een MeBoos. Ik heb de kids z'n selfie geappt, waarop zoonlief opperde om hem tegen de muur te gooien? Nou, dat vond ik zielig. Zoon: Ja een mes erin is vriendelijk...

MeBoos had zelf het mes al klaar gelegd!

Char was gisteren mee naar het ziekenhuis, en na thuiskomst ging zij hem dan e-i-n-d-e-l-i-j-k slachten! Net op tijd, want natuurlijk was MeBoos ook steeds rijper geworden. En lekker!!! Ik heb nog nooit zo'n zoete meloen gegeten! 😋 Ja, zei Char, hij is nu pas op z'n best...

Ondertussen liggen er alweer verse bananen en nectarines in de fruitschaal, en kan ik zelf ook weer brood smeren. En nu proberen om elke dag weer wat sterker worden, nu ik 11 dagen "vakantie" heb van het ziek zijn 😃

20 mei consult longarts (+ bloed prikken en röntgenfoto)
22 mei chemo nr 3

61

💋 Gisteren heb ik een rustige maar wel heel gezellige verjaardag gehad 💋

(een kusje voor allen die er aan hebben meegewerkt, dankjewel!)

De avond ervoor kwam Rick langs na zijn werk, en hebben we gezellig wat zitten eten, kletsen, en gamen op de X-box.

's Morgens kwamen de beide zusters langs die het vaakst voor me zorgen, om me lekker te badderen, en om de picclijn te verzorgen. Eens in de 3 weken gebeurt dat zeer uitgebreid, inclusief het vervangen van de statlock die het ding aan (in) mijn arm vast houdt, zoals nu ook. Na zo'n 1,5 uur hard werken hadden we alle 3 wel een stuk kersenvlaai met koffie verdiend 😋

De klassieke verjaardagscadeaus: een plant, een fles wijn, een doosje bonbons en wat verjaardagskaarten 😃

's Middags kwamen dochter & gezin. Schoonzoon heeft (eindelijk) m'n Senseo voor me ontkalkt. Ik had geen idee hoe dat moet, maar hij heeft het uitgevonden, en de koffie loopt nu weer lekker door 😁  Ook nu natuurlijk weer vlaai! 😁

Prachtig zelfgemaakt "schilderij" van Jade: de vogeltjes en de zon zijn gemaakt van kiezelsteentjes, en de vogels zitten op een stukje touw!

's Avonds kreeg ik voor de 3e keer vlaai (oh wat een afzien!), toen Mies gezellig op bezoek kwam. Nadat hij weg was ben ik al vrij snel naar bed gegaan, waar ik bijna het klokje rond heb geslapen! 

Verder waren er diverse telefoontjes, en heel veel gelukwensen via e-mail en op Facebook. 

Vanochtend werd ik lekker uitgerust wakker, en fitter dan ik in de afgelopen week geweest ben.

Nu weer aansterken, en zorgen dat ook de rest van de vlaaien nog op komt, voor die bederft 😆

Weer boven water?

Vanmiddag ben ik voor het eerst weer even buiten geweest sinds ik donderdag thuiskwam uit het ziekenhuis. Ze waarschuwden daar al dat de 2e chemo harder kan aankomen dan de eerste, en dat klopte helaas.

Toen ik donderdag thuis kwam voelde ik me goed, toen een uur later Buurtzorg kwam om me te badderen voelde ik me zo ziek en zwak dat we dat toen maar een dag hebben uitgesteld. Sindsdien heb ik vooral op bed gelegen, veel geslapen.

Eten gaat erg moeizaam, ook omdat ik sinds een paar dagen veel last van mijn slokdarm heb, misschien nog de nasleep van de bestralingen? Die zouden nog wat maanden doorwerken, is me toen al gezegd.

Ook is het vergelijkbaar met zwangerschapsmisselijkheid. Constant een wee gevoel in m'n maag, en als ik iets eet blijft het steken in m'n slokdarm (daar heb ik gel voor), of het smaakt heel anders, of het valt niet lekker in m'n maag. Lastig dus, vooral omdat ik ook geen gewicht mag verliezen :-(

Zaterdag zat het huis hier vol, gezellig! Schoonzoon kwam mijn gras maaien, met z'n eigen grasmaaier, en hij had Logan mee. Even later kwam Char ook, en nog wat later kwam zoon Rick met dochter Benthe. Zij gingen als laatsten weer weg, na nog even opgeruimd te hebben voor me.

Vandaag kwam Char al op tijd, we hebben samen bedacht wat ik misschien wél zou kunnen eten.  Wegens mijn misselijkheid leek het ons beter als zij alleen naar de winkel ging, en ik niet mee zoals de vorige keer. Het moet in ieder geval gemakkelijk zijn want ik heb totaal geen fut of energie om zelf iets te gaan maken. Fris is lekker, koud vooral, en pittig (zoutig) ook wel, maar ik moet echt nadenken waar ik nu wel trek in kan hebben en wat niet.

Ze is nu weer weg, en m'n koelkast staat weer aardig vol, met een lekkere verse salade van haar groenteboer, een grote schaal aardbeien, er ligt een meloen in de fruitschaal die morgen geslacht gaat worden. Drinkontbijt (goed idee!), een bak huzarensalade, gerookte kip in plakjes die ik zo pakken kan. Lasagne voor in de oven. En taart.

Die taart ging er lekker in zondag, die andere oma brengen kwam. Schoonzoon vierde toen zijn verjaardag, maar dit jaar was ik er dus niet bij. Wel heb ik gesmuld van de 2 stukken vlaai die ze voor mij bewaard hadden :-)

Char en ik zijn net lekker naar buiten geweest, voor het eerst voor mij dus sinds donderdag. Grotendeels in de rolstoel, maar ik heb er ook een paar keer een stukje achter gelopen, een bijna- rondje om de vijver die nu bijna gerenoveerd is. En we zaten een tijdje te kijken naar de vogeltjes (jonge merels?), op één van de nieuwe bankjes die er zijn neergezet.

Nu maar duimen dat ik vanaf nu langzaam aan weer wat beter en sterker ga worden. Dat liggen en luiwammesen heb ik wel weer even genoeg van...

Vrijdag weer naar het ziekenhuis voor bloedonderzoek en controle.

2e Chemo gehad, ik ben al op de helft!

Woensdag moest ik me om 9 uur melden bij Dagbehandeling Oncologie. Deze keer werd ik gebracht door, alweer, dochterlief, maar nu met Logan erbij, want de kids hebben vakantie. Jade was super vroeg afgezet bij een vriendje waar ze de hele dag mee op stap zou gaan. Vooral de zuster die me voorbereidde was helemaal weg van Logan, het is natuurlijk ook een heel lief en knap kereltje 😍

Ze sturen de brengers nooit weg, maar het is ook niet de bedoeling dat die de hele dag blijven. Na ongeveer een uurtje waren de eerste voorbereidingen klaar, en voelde ik me weer wat op mijn gemak daar, en zei ik dat ze wel mochten gaan. 's Avonds zou zoonlief op bezoek komen, en morgenochtend kwam dochter me dan weer ophalen.

Eten wordt hier per patiënt op de afdeling klaargemaakt naar wens, zelfs je broodjes worden voor je gesmeerd 😃

Deze keer had ik voor gebonden maïssoep met kip gekozen, en kregen we er een gekookt eitje bij, mét zout! 😁

Kaneelkoekje of speculaasje? Alletwee mag ook hoor!

naast diverse "gewone" paaseitjes de dag door kregen we ook een heel lekkere extra luxe!

Je kunt toch niet een hele dag nixen? Als antwoord op de vraag: Mam, waarom neem je een oude versleten pannenlap mee naar het ziekenhuis? 😂

De verzorging was weer top, iedereen weer erg vriendelijk en aardig. Voor elk probleem is een oplossing. Omdat ik van 9 tot 4 op bed moet liggen/zitten kreeg ik wat last van m'n rug, het werd steeds irritanter. Toen hebben ze het bed helemaal gevouwen als een stoel! Rug helemaal omhoog, middendeel volledig horizontaal en het achterste deel helemaal verticaal, zodat ik echt kon "zitten"😌

Op zaal op de longafdeling was er even schrik: ze hadden deze keer niet doorgegeven dat ik nog warm eten moest! Ik kreeg een lekkere gehaktbal, daarbij wat gekookte andijvie die zeer vies smaakte, plus een schep doperwtjes erdoorheen die er lekker in gingen, het was alleen wat zoeken, lol. En aardappelvormige aardappelpuree. Met gele vla toe.

Begin van de avond een appje van dochter: waar lig je en hoe laat is het bezoekuur? Bezoekende zoonlief zat muurvast in het verkeer en ging het niet op tijd halen 😞 Van 6 tot half 8, en nu kwam dochter zodat ik toch gelukkig niet alleen was! We zaten een tijd lekker buiten bij te komen van de benauwde veel te warme ziekenhuislucht, toen zoon aan kwam rijden. Dochter mocht weer naar huis om haar oppas af te lossen, en Rick mocht van de verpleging langer blijven omdat hij er pas laat was 😀

Ook deze keer kreeg ik de hele dag weer, tot diep in de nacht, grote zakken vloeistof toegediend om mijn nieren ter spoelen. Echter gister bij de controle was m'n kalium veel te hoog, en dat zit er normaal ook in. Er werden nu speciaal handmatig door de apotheek zakken vloeistof gemaakt waar geen kalium in zat, wel magnesium. En wat er verder dan in zit, natrium, chloride enz.

Ook nu weer 's avonds een plasinjectie die me een groot deel van de avond/nacht in beweging hield: elk kwartier met een volle blaas naar de wc rennen... 's Morgens voor ik naar huis mocht had ik nog steeds meer dan 2 kilo extra gewicht vergeleken met de vorige ochtend, en toen kreeg ik nog een plaspil zodat het vocht afdrijven ook thuis nog een poos door ging...

------------------

Om 9 uur 's morgens werd ik weer vrijgelaten en mocht ik met dochter + kleinkids mee. Die weten de weg ook al goed in het ziekenhuis 😟 En dat je bij de ingang van de afdeling je handen moet ontsmetten. Jade had haar grote 🐕 hondenknuffel Blacky mee, en ze liet trots zien dat zelfs Blacky zijn pootjes had ontsmet voor ie binnenkwam 😍 😃


Thuis heeft Char m'n tassen uitgepakt en me met wat drinken lekker in bed geïnstalleerd. Ik voelde me prima, niets aan de hand. Een uur later kwam Buurtzorg om me lekker te badderen en toen was ik totaal ingezakt. Heel moe, slap, misselijk, ik voelde me aan alle kanten totaal niet lekker. Besloten werd om het douchen een dagje uit te stellen. Als er iets was kon ik direct bellen, en dan kwam er iemand naar me toe. Verder de hele dag meest geslapen. Tussendoor kwam Mies 's avonds nog even langs met een boodschapje dat ie voor me gedaan had:

Medicijn uit Duitsland 😀

En midden in de nacht toen ik even naar buiten keek zag ik dit aan de voordeur hangen: Had ik nog tegoed van een ruiltje via Facebook met iemand die toen graag volle spaarkaarten voor Jumbo pannen wilde. Die kwamen op een mooi moment, maar de bel heb ik dus niet gehoord.

Vitamini's 😆

Grof Vuil

De avond voor de chemo appte Mies dat hij de volgende dag mijn oude kast en nog wat troepjes wel naar de stort kon brengen, samen met z'n buurman, die een bus had. Ik zou er zelf dan niet zijn, maar ben gelijk even naar buiten gelopen om er nog iets bij te zetten 😁

Zoals de grasmaaier die de dag ervoor ontplofte, de oude beschimmelde kinderwagen van de kleinkids, een kapotte kattenkrabpaal, en het kinderfietsje.

Dat fietsje kreeg ik van boekhouder Kor toen zijn kleindochter eruit was gegroeid, voor Logan. Na veel ermee gespeeld te hebben nam Jade dat over, maar ook bij haar komen de knietjes al ver boven het stuur uit. Van de winter brak het stuur er spontaan af, maar ze speelde er nog steeds wel mee. Toch maar besloten dat ook dat fietsje nu naar z'n laatste rustplaats mocht 😏

Voor de zekerheid had ik hem ook deze foto gestuurd: Dat mag niet weg! Voor geval ze net even te enthousiast de bus in zouden laden 😉

Heren, nogmaals veel dank! Fijn dat ik nu van al die troep af ben! 😚