Holterberg

Op het moment dat dit geplaatst wordt ben ik al onderweg naar dochter. Met de auto + bagage + Ronja. Terwijl Logan zijn middagslaapje doet pakken wij de auto in, en kan dochter rustig de laatste dingetjes doen voor we vertrekken. Zodra kleinzoon dan weer wakker en aangekleed is gaan we op weg!

Van maandagmiddag tot donderdagmiddag zitten we dan in Fraser Cottage te Holten, aan de voet van de Holterberg. Een geweldig luxe huisje, we hoeven zelfs geen handdoeken mee te nemen, alles is aanwezig. Voor Logan is er een babybedje, en een traphekje. Ook Ronja is er van harte welkom: de tuin is omheind zodat ze lekker buiten kan spelen zonder weg te kunnen lopen :-)

Dochter en ik gaan daar heerlijk relaxen, aan huishouden hoeven we weinig te doen, want er is zelfs een vaatwasser. Ook is de eindschoonmaak bij het huisje inbegrepen. Veel wandelen (als het even droog is), en als Logan slaapt lezen en DVD's kijken (die je daar kunt lenen) is de bedoeling. Ook neem ik een mini-barbeque mee, voor geval we een droge avond krijgen...

De naam van het huisje is niet alleen leuk omdat die schots is, maar ook omdat ik zelf een poppenhuis kijkbak heb die Frasers Ridge heet!

Op nog geen kilometer afstand, dus 10 minuutjes lopen, is kinderboerderij annex speeltuin Dondertman. Heel erg leuk voor Logan, daar gaan we zeker naartoe, misschien wel een paar keer. In elk geval gaan we er woensdagmiddag mee met een huifkartocht.

En mocht het eventjes regenen (dat zou natuurlijk kunnen, lol) dan is er ook dichtbij het Natuurdiorama. Leuk voor zowel grote mensen als voor ons kleintje. Voor droog weer heb ik een wandelroute uitgeprint met heel veel uitleg erbij, zoals waar je zoal langskomt en de historie van het gebied. We komen vast tijd te kort om alles te doen, maar we kiezen wel als we zien wat voor weer het is ;-)

Donderdagmiddag na Logan's slaapje stappen we dan weer in de auto richting huis. Vast helemaal uitgerust, en met een berg foto's die ik dan wel blog. Want hoewel er internetaansluiting is, mag er geen pc of laptop mee van dochterlief: Je kunt heus wel een paar dagen zonder hoor mam, je bent gewoon internetverslaafd, dus dat is wel eens goed voor je... Tegen eventuele afkickverschijnselen heb ik gelukkig wel internet op m'n mobieltje *grijnz*

Uitlaat

Dochterlief houdt niet zo van lange autoritten, en vooral niet nu Logan erbij is. Die valt helaas niet in slaap, maar gaat zich natuurlijk na een tijdje wel vervelen. Toen we de vakantie planden zei ze enigszins hoopvol: als je auto dan stuk is dan kunnen we niet weg...

En jawel, vorige week maakte ie ineens een blikkerig geluid, vooral bij optrekken, remmen en stationair draaien. Dochterlief hoorde dat natuurlijk ook, en toen ze uitstapte lag ze gelijk op haar knieën eronder te kijken. Daar was voor haar weinig te zien, maar ik had al een idee wat het zijn kon.

Een paar jaar geleden had ik eenzelfde geluid, en toen zat er een klein gaatje in de uitlaat. Dat is toen gelast en het was weer over. Ik wilde natuurlijk wel zeker weten dat de auto in orde is als we er mee op vakantie gaan, dus op zoek naar een monteur.

Van een buurman kreeg ik telefoonnummer en adres van een zekere Harry, waar ik gisterochtend om 10 uur kon komen. In Emmerhout, maar volgens de buurman lopend vlakbij. Met de auto rij je enorm om om in de wijk hiernaast te komen. Auto neergezet, en Harry wees hoe ik het snelste weer lopend thuis kwam. Dat viel heel erg tegen, maar waarschijnlijk ben ik flink omgelopen, mij kennende :-(

Toen 2 uur later een sms kwam dat ie klaar was heb ik de buurvrouw gevraagd me er heen te rijden. Lopend zou ik het echt niet weer terug kunnen vinden. De uitlaat (nog de originele dus al 10 jaar oud!) zag er perfect uit, zelfs geen roest, ongelofelijk hoe goed die nog is.

Het geluid kwam van een hitteplaat (of zoiets) die los was getrild, dat komt gewoon door het rijden. Idem een beugel waar de uitlaat mee vast zit. Hij had de zaak weer goed bevestigd, en verder alles even nagekeken. Autootje helemaal goedgekeurd, nix mee aan de hand :-D

Kosten 20 euro. Iets minder, maar dan geef je een briefje van 20 en zegt hij natuurlijk: oh sorry, ik heb geen wisselgeld, lol. Bij een garage was ik veel meer kwijt geweest ;-)

Morgenochtend wordt ie helemaal volgetankt en volgeladen en kan eindelijk onze vakantie beginnen!

Schilderijtje

Na haar cursus film en video, die nu af is, is dochter nu begonnen aan een cursus Photoshop. Eén van haar eerste werkstukken is een foto van pasgeboren Logan, zodanig bewerkt dat het net een schilderij lijkt.

Nu maar hopen dat onderstaand gezegde (maar dan omgekeerd) niet altijd opgaat:
Lelijk in de luier
Knap in de sluier

Voos

Mijn oma heette Sjouwke Voos, ik ben naar haar vernoemd. Op mijn genealogie website heb ik daarom ook een Parenteel Voos staan. Enige tijd geleden werd die gevonden door Ger Olthuis (85), weduwnaar van Martha Voos. Hij emailde me over de parenteel, en belde, en we emailden wat meer en belden nog eens. Hij zocht ook een oud Gronings recept, en daarvoor verwees ik hem door naar tante Siet, waar hij ook mee emailde en belde. 

En nu staat hij hierdoor met zijn caravan in Emmer-Compascuum. Vanmiddag kwam ie bij mij op bezoek, en morgen gaat ie bij tante Siet langs. Bij mij voor de Voos stamboom, bij tante Siet om te praten over het Eenrum van vroeger. 

Hij was er om half 2, en ging na 6 uur pas weg. Het was enorm gezellig, en zeer zeker voor herhaling vatbaar! Halverwege de middag keek ie me aan en zei dat het vreemd was, maar dat het voelde of ie mij al jaren kende, en dat gevoel was geheel wederzijds. Een middag was veel te kort om uitgepraat te raken! Ik weet wel zeker dat we mekaar nog eens gaan ontmoeten.

Jacobus Voos (1834-1922, mijn betbet-overgrootvader). Daarboven zijn zoon Jelte (1870-1950) met vrouw Fokeltje Schaafsma, en onder hun zoon Jan Voos (1910-1990)

Hij had allerlei papieren mee, en een paar dikke foto-albums. Ook had ie de stamboom mee die ik hem per email gestuurd had, met daarop alle aanvullingen en verbeteringen die hij voor mij had. Oude gegevens zoek ik zelf in het archief op, maar voor de laatste 3 (= nu levende) generaties moet ik het hebben van de mensen zelf. Van hun kant had ik al wel het één en ander, maar incompleet, en hier en daar niet helemaal correct (want van horen zeggen). Dat is nu allemaal aangevuld en verbeterd :-D

Suzanna Voos (1875-1937) met haar 3 kinderen

Wat hem heel erg intrigeerde was een heel oude foto die hij heeft, van een vrouw met 3 kinderen. Haar zoontje lijkt heel veel op een jongen in zijn familie, zoveel dat de mensen op deze foto absoluut zeker familie zijn. Maar niemand die hem ooit kon vertellen wie dat zijn. Ook achterop de foto staat niets, ook geen datum. Wat wel opvalt is dat er geen echtgenoot bij staat, iets wat je in die tijd, toen fotograferen nog heel kostbaar was, niet verwachten zou. Liet je zo'n mooi portret maken dan wel met het hele gezin erop. Ook valt op dat de vrouw, wier handen zeer duidelijk zichtbaar zijn, geen (trouw-) ring draagt.

Volgens mij, na wat zoeken door mijn bestand (en nu ook volgens Ger) is het 90% zeker dat dit Suzanna Voos is, met haar kinderen. Eén van de vrouwen in mijn familiegeschiedenis die me buitengewoon intrigeert. Ik heb een paar mensen in mijn kwartierstaat waar ik, als ik ooit eens een wens mag doen, dolgraag eens mee wil praten, en Suzanna is daar zeker één van!

Suzanna VOOS, Landarbeidster, zonder beroep (1907), geboren op 08‑05‑1875 te Eenrum, overleden op 18‑02‑1937 te Ezinge op 61‑jarige leeftijd.

Relatie met Tjalling van der WERFF, geboren op 02‑03‑1871 te Dantumadeel, overleden op 06‑02‑1942 te Ezinge op 70‑jarige leeftijd. Zoon van Douwe Cornelis van der WERF en Grietje Rienks SCHAAFSMA. (nb: Suzanna's broer Jelte was gehuwd met Fokeltje Schaafsma!).

Of  Suzanna en Tjalling ooit gehuwd waren is onbekend (ik heb nooit een huwelijksakte kunnen vinden), wel zeker is dat ze (op enig moment) een relatie hadden. Haar kinderen kregen echter alle 3 de achternaam Voos. In Suzanna's overlijdensakte wordt Tjalling genoemd als echtgenoot, en omgekeerd: hij is haar weduwnaar in zijn overlijdensakte. 

Kinderen:

1.             Jacobus VOOS, geboren 1896 (vernoemd naar Suzanna's vader)

2.             Jantje VOOS, geboren 1899 (vernoemd naar Suzanna's moeder)

3.             Jelte VOOS, geboren 1907 (vernoemd naar Suzanna's broer Jelte, waar ook deze foto vandaan komt)

Kwamen onze voorouders uit België?

Ook heel interessant zijn bovenstaande foto's, gemaakt tijdens een vakantie. Een meubelzaak en een bloemenzaak Voos, naast elkaar, te Gouvy in (Waals) België. Toen Ger lang geleden op vakantie dit bedrijf vond, was helaas de eigenaar niet aanwezig, en zij moesten weer verder.

Onze verst bekende voorvader was Petrus Josephus Voos, bij zijn huwelijk te Groningen (in 1800) gaf hij aan dat hij afkomstig was van Maastricht. Afkomstig van hoeft echter niet ook te betekenen daar geboren. Een vriendin van me heeft jaren geleden het hele archief van Maastricht doorgespit, zonder dat ze hem (of welke Voos dan ook) vond.

Mijn achterneefje Lammert Voos denkt dat we uit Duitsland komen, want ooit was er in Solingen een burgemeester die Voos heette. Maar Maastricht ligt natuurlijk op een 3-landenpunt. In Ger zijn schoonfamilie gaat het verhaal dat er een jongeman Voos was die in militaire dienst moest in België. Zoals toen gebruikelijk kon je daar onder uit komen door iemand anders in jouw plaats te laten gaan. Hij zou iemand betaald hebben om voor hem het leger in te gaan, maar die persoon ging er met de centen vandoor. Toen vluchtte hij de grens over naar Maastricht om er alsnog onder uit te ontkomen.

Jelte Voos (1870-1950) kreeg ooit een brief, in het Frans, uit België, van iemand die Voos heette. Helaas is die brief niet bewaard gebleven, en ook nooit beantwoord omdat niemand in die tijd in Eenrum Frans kon lezen en schrijven. Maar die verdwenen brief zou er ook op kunnen wijzen dat de oorsprong van onze familie in België lag, en niet in Duitsland (een verbastering van de naam Fuchs), zoals neef Lammert denkt. Ik ga hier binnenkort toch eens mee bezig, wie weet dat ik ooit nog meer vind...

En hoewel Jelte, Ger's schoongrootvader, een halfbroer was van mijn betovergrootvader Willem Voos, was er op veel foto's toch duidelijk een familiegelijkenis te zien. Zo lijkt één van zijn schoonzussen veel op mijn moeder toen ze allebei ongeveer dezelfde leeftijd hadden. En was er een foto van een meisje van dochterlief haar generatie dat erg veel op haar lijkt...

PS: Grappig toch hoe alle Hogelandsters zo aan mekaar verwant zijn! Ger zijn schoonmoeder Harmke Smit (gehuwd met Jacobus Voos) was een zus van ex zijn tante Ida Smit... Tante Ida ken ik heel goed, ik bezocht haar altijd geregeld en met veel plezier. En de mama van mijn poezebeesten, Sunny, kreeg ik als kittentje kado tijdens een middagje theedrinken in tante Ida haar tuin...

Woensdag

Kwam dochter met kleinzoon op haar nieuwe fiets + nieuw kinderzitje naar mij toe. De laatste tijd huilt Logan als we hem in bed leggen in mijn babykamertje, maar hij wil nu toch wel heel graag ook eens een nachtje bij deze oma logeren (en schoonzoon wil binnenkort graag met zijn vrouw uit eten en daarna naar de bioscoop). 

Dochter dacht dat er iets is dat hem bang maakt, of dat het kamertje te druk is, met de muurstickers, speelgoed wat er staat, enz. Zelf dacht ik meer aan de lichtgevende sterrenhemel die we op het plafond hebben geplakt. Maar toen we hem gisteren boven in bed legden sliep hij meteen, en ook flink lang. Kennelijk heeft dat probleem zichzelf dus opgelost :-)

Cosmo op wat nu al echt op een gazon begint te lijken!

Toen Logan sliep deden wij wat klusjes, zoals mijn bureau helemaal leeg + schoonmaken, en de geleende barbeque van andere oma schoonmaken. Toen we net even zaten uit te rusten in de tuin ging de tuindeur open en kwam zoonlief binnen lopen! Hij moest voor zijn werk in de buurt zijn en kwam even gedag zeggen. Dat is altijd leuk natuurlijk! En nu helemaal want hij kon gelijk zijn zusje ook weer eens zien, plus zijn oomzeggertje toen die weer wakker was. Ook zag hij Logan nu voor het eerst lopen.

Toen zoon weer weg was, konden dochter & Co nog niet naar huis, want het regende toen heel erg. Volgens Buienradar zou de bui een half uurtje duren. Dochter kan slecht stilzitten en wierp zich daarom op mijn fruitmand. Ik had vorige week nogal wat fruit gekocht dat in de aanbieding was, met het plan daar lekkere gezonde smoothies van te maken. Helaas werd dat meer fruitmoes dat je met een lepel eten moest, dan iets drinkbaars.

Zij slachtte alles wat ze in de keuken vinden kon: een kilo sinaasappels, een meloen, 6 kiwi's, 2 tomaten (ja echt!), en ook de banaan die ze voor Logan bij zich had, ging de blender in. Het resultaat was voor ons alle drie een vers geperst glas sinaasappelsap, en voor mij meer dan een liter heerlijke smoothie. Jaja! zei Logan (afgeleid van ranja). Ideaal als ontbijt voor mij. Ik heb het in porties ingevroren, zodat de vitamientjes bewaard blijven en ik er een poosje mee kan doen :-D

Voor het ging regenen had ze de tuinsproeier op het gras aangezet. En dat bracht mij op een idee... Sinds 1,5 week is de vloer van de kelder nat. Dochter dacht toen dat het kwam van de enorme hoosbuien die we toen hadden. Maar het heeft wel vaker enorm geregend sinds ik hier woon, en de kelder bleef altijd droog. Toen ze ging kijken was de keldervloer weer totaal nat: mijn buitenkraan, waarvan de aansluiting in de kelder zit, is lek :-(

Heel vervelend, want ik heb geen verstand van loodgieten. En de leiding begint in de kelder. Daar zit het kraantje dat ik voor de winter altijd afsluit, en vorige zomer is dat zelfs nooit open geweest. Of de leiding nu in de kelder lek is of waar ie naar buiten gaat onder de vloer door richting tuin weet ik ook niet. In wezen heb ik vanaf nu dus geen buitenkraan meer. Althans niet eentje die ik gebruiken kan zonder de kelder ook blank te zetten :-(

Hoera voor winkelwagentjes!

Mijn haar is aardig gegroeid de laatste tijd

Vanochtend was ik al vroeg bij dochter: We gingen samen shoppen! Ze heeft een nieuwe heel stevige fiets, en Logan een nieuw fietszitje, nu achterop. Want een wiebelende 13 kilo aan je stuur is soms niet fijn. We gingen dus op de fiets de stad het dorp in. Ik op haar oude gammele fiets (met losse handvatten en terugtraprem). En hoewel ik dan 2 cm langer ben zijn haar benen kennelijk wat langer want ik kon maar net bij de trappers. Ik was dan ook blij toen ik weer heelhuids bij haar thuis was.

Jammer wel dat papa was vergeten de buggy uit de auto te halen. En dus moesten we met een dreumes die het lopen al aardig onder de knie heeft, en zonder buggy om hem in vast te binden te zetten, de winkels door. Joepie!

Oma moest nieuwe schoenen. Bij Schoenenreus vond ik hele leuke: zwart leer gecombineerd met een zwart/witte schotse ruit, leuk! Helaas hadden ze ze net niet in mijn maat. Dochter begon net blij te kijken, want het is nog nooit voorgekomen dat ik in de eerste winkel al slaag voor schoenen. Deze keer dus weer niet :-(

Terwijl wij schoenen zochten, en ik schoenen paste, haalde Logan alle schoenen uit de rekken waar hij bij kon. Toen dat niet mocht van ons wierp hij zich op de felgekleurde groene en oranje afprijskaartjes. Dochter vroeg zich ineens af waarom ze zich er zo op verheugd had dat ie ging lopen, hihi.

Bij Scapino vond ik geweldig leuke, echt gave en coole, hoge schoenen, met wel 10 kleurtjes! Echt ikke, ik was er gelijk helemaal weg van. Hoewel ik geen hoge schoenen zocht, lol. Mijn maat hadden ze hier wel, maar ze waren zo smal dat mijn kleine teen al zeer deed van het passen. Het zal vast wel wat uitlopen maar dochter kent me: Als ze knellen trek je ze toch niet aan dus dan loop je ze nooit uit :-(

Helaas voor Logan gingen we ook deze schoenenwinkel weer uit, want hij vermaakte zich er weer prima. Net als bij de Hema waar we tussendoor waren. Maar 13 kilo tegenspartelende dreumes dragen valt ook niet mee...

Hier vond ie zijn nieuwe kapsel al wat minder leuk, maar mama en oma hebben foto's!

Als laatste hadden we allebei een paar boodschappen bij Action, en yesss..... winkelwagentjes! Met een grote zucht van verlichting zetten we kleinzoon erin, en toen hij een klein babypopje heel lief scheen te vinden mocht ie die: 1 euro is echt een koopje om rustig te kunnen winkelen ;-)

Malin is weer beter :-D

Vorige week zaterdagavond laat begon dochter me te bellen en te sms-en. Malin was ziek, en ze maakte zich grote zorgen. Hij lag maar te liggen, at en dronk niet en had duidelijk moeite met ademen. Uiteindelijk besloot ze het nog even aan te zien, want het was tenslotte al laat op de avond. Maandagmorgen ga ik direct met hem naar de dokter, als ie dan nog zo is. Ze heeft hem meegenomen naar bed, waar ze natuurlijk zelf de hele nacht wakker lag :-(

Zondag moest ik werken, en zij moesten naar Friesland: Beppe was jarig en de hele familie kwam. Via Facebook vond ik 's nachts nog haar vriendin bereid om zondagmiddag bij hun thuis op Malin te passen. Tenslotte is T. zijn peettante. Malin is heel speciaal, ze kregen hem toen ze net samenwoonden. Hun eerste "kindje" dus, en mijn allereerste kleinkat. Hij heeft een heel lief karakter. Als Logan hem eens stevig te pakken heeft doet ie niets, en toen Hypertje heel erg ziek was hield Malin hem warm en schoon, tot het einde toe.

12 juni 2006: http://aragog.web-log.nl/aragog/2006/06/malin.html

Zondagavond kwamen de kids thuis, en was Malin nog steeds ziek. T. had hem niet zien eten of drinken ook. En hij begon nu aanvallen van piepend ademen te krijgen. Toen dochter me tegen 11 uur belde had ie dat al 4x gehad. Hij klonk dan als een astmapatiënt zei ze, en ze kon hem in een ander vertrek nog horen hijgen. Ik hoorde dat ze zich nu echt heel erg veel zorgen maakte...

Nog een nacht wakker liggen, terwijl ze al bek-af was, en dan overdag weer een dreumes achterna rennen werd echt teveel voor haar. Dan maar fors meer betalen dan wanneer je wacht tot maandagochtend. Schoonzoon sliep al, die moest er 's ochtends weer om 6 uur uit voor zijn werk.

En dus rende ik naar mijn auto, nog steeds in m'n Shell-kleren. Mijn bench mee, want die van hun was uitgeleend. Dochter had ondertussen de dierenarts-van-dienst uit bed gebeld. Tegen half 12 's nachts kwamen we daar aan met Malin, en ik had mezelf al voorbereid op een nachtelijk drama en een intens verdrietig kind, maar gelukkig viel dat reuze mee!

Malin heeft ooit een tijdlang pilletjes geslikt voor zijn hartje, waar volgens haar (nu vorige) DA iets aan mankeerde. Toen hij door die pillen veranderde in een zombie die alleen nog maar sliep, en hij daardoor ook steeds dikker werd, is ze vorig jaar met die pillen gestopt. Ook omdat het elke dag weer een gevecht was om de pil in de kat te krijgen, die er dus eerder nog door achteruit ging, dan vooruit :-(

Deze dierenarts nam alle tijd, luisterde heel lang, en nog langer, even wachten want hij heeft natuurlijk eerst even stress omdat ie hier is, en constateerde dat zijn hart (waar wij bang voor waren) prima in orde was. Ze verbaasde zich dat hij daar ooit medicijnen voor had gekregen... Wel hoorde ze ruis in zijn longetjes, en dan vooral links. Hoogstwaarschijnlijk een longontsteking dus, maar hier wordt hij wel weer beter van hoor. Zijn conditie vond ze prima, en 5 jaar was ook nog heel erg jong.

Sinds kort mogen Esprit en Malin weer naar buiten. Sinds het laatst zo heel warm was. Meer dan een jaar waren ze binnenkat, maar dat werd onhoudbaar met een dreumes, en met ramen open zetten om te luchten. Het werd teveel gegoochel om steeds in de gaten te houden dat de ramen beneden open stonden, of de tuindeur, en dat daarom de deur naar de gang dicht moest, met de katten boven. Of dat Logan boven lag te slapen, en daarom beneden alles potdicht moest, en de katten weer naar beneden.

De dierenarts dacht dat het daar misschien wel door kwam: de stress en de opwinding en de drukte van ineens weer vrij naar buiten mogen. En ineens veel meer lichaamsbeweging. En dus zitten de poezebeesten nu weer binnen opgesloten. Daar zijn ze het zelf niet mee eens, want het kattenluikje in de deur naar de tuin hebben ze van de week samen half gesloopt. Kleinzoon kwam er toen ook aan kruipen en maakte de klus even voor ze af: het luikje is nu helemaal gesloopt, lol.

Malin kreeg 2 injecties, en dochter kreeg antibiotica en corticosteroïden voor hem mee. Beide kuren afmaken en volgende week dinsdag terugkomen. De schade was ruim 80 euro, maar dat is Malin ook wel dubbel en dwars waard!

Terug thuis, misschien al wat opgeknapt door de injecties, at ie zomaar met smaak het hele blikje tonijn (voor mensen) leeg dat ik ook nog in de gauwigheid meegenomen had. Mijn speciale middeltje om een zieke kat weer te laten eten ;-)

En per dag knapte hij op, inmiddels is ie al weer helemaal zijn oude zelf! Dochter besloot om naar deze dierenarts over te stappen, die ze nu meer vertrouwt dan de vorige. Dinsdag weer terugkomen dus, en dan wordt ie vast weer helemaal beter verklaard. En dochter neemt dan gelijk reisziektepilletjes mee voor Ronja, voor onze vakantie over ruim een week.

Eukanuba Puppy Kip

Op internet kom ik geregeld gratis dingen tegen, zoals bv proefpakketjes. Zo ook op de website van Eukanuba: een gratis proefverpakking voor puppyvoer. Aangezien Ronja nog steeds een pup is (nu 10 maanden) heb ik haar NAW gegevens daar ingevuld, alsmede haar geboortedatum.

Tot mijn verrassing kreeg ik een erg leuk en uitgebreid boekje met tips over verzorging en opvoeding van een pup. Daarbij een bon om bij een dierenspeciaalzaak een zak van 3 kilo (!!!) Eukanuba Puppy Kip brokjes op te halen. De meneer van Pet's Place zuchtte toen ik hem vroeg of ik met de bon bij hem terecht kon: Ja, helaas wel. Dat is dus de Pet's Place waar ik zelden of nooit iets koop, en ik wist gelijk weer waarom...

Ronja krijgt normaal brokjes uit de supermarkt, het ligt er net aan waar ik mijn boodschappen op dat moment doe. Dat eet ze allemaal met smaak op. Zodra het bakje op de grond staat wordt het direct schoon leeg gegeten. Maar dat is goedkoop spul, terwijl Eukanuba echt merkvoer is. Schijnt veel beter en gezonder te zijn, en ze gaan er minder van poepen ook, beweren ze zelf.

Een zak van 3 kilo doet ze een maand mee, want ze eet maar 100 gram per dag (ze weegt nu 4,5 kilo). Ik blij dus, dat scheelt me een hele maand brokjes kopen!


Ronja was veel minder blij. De eerste 2 dagen at ze het wel op, maar langzaam. De volgende 2 dagen at ze het helemaal niet. Helaas voor haar, want ik had niets anders in huis, en het was weekend. Ik checkte eerst of er geen lichamelijke oorzaak voor het vasten was. Die was er niet, want een hondenkoekje werd gelijk naar binnen gewerkt.

Misschien puberen dan? Die leeftijd heeft ze nu wel. Als ze ook een koekje kan eten, dan ook brokjes. Dus ze kreeg niets anders. Ook geen koekjes meer. Na 2 dagen vasten at ze de Eukanuba wel, 's ochtends. 's Avonds werden er een paar kleine hapjes genomen en de rest at ze gedurende de loop van de avond nog grotendeels op, maar steeds maar een paar hapjes en dan liep ze er weer bij weg. Of ze zat me naast haar bak aan te kijken van: Mag ik iets anders?

De buurvrouw zei dat honden niet letten op de prijs van hun eten, maar op de smaak. En dat Eukanuba gezonder is omdat er minder zout en smaakstoffen in zitten. En dus is het veel minder lekker dan goedkoop voer. Ik moest maar eens heet water op de brokjes gieten, af laten koelen en dan eens zien of ze het lust. Want door heet water komt het vet en de smaak los. En jawel, nu schrokt ze haar eten weer als vanouds naar binnen. Maar als deze zak leeg is dan gaan we gewoon weer over op brokjes van de supermarkt, dat hebben we samen allang afgesproken ;-)

De Stemmingsvreter

Weer eens even spammen voor m'n achterneefje (Aragog wil best een present-exemplaar ontvangen, hihihi)

De Stemmingsvreter: ontwapenend en ongepolijst

Lammert Voos (Eenrum, 1962) ontdekte een paar jaar geleden dat hij poëzie kan schrijven, in het Nederlands en het Gronings, op zijn eigen manier. Hij schudde deze en die dichtbundel uit de mouw en bemachtigde op basis daarvan optredens tijdens festivals als Dichters in de Prinsentuin en de Zwarte Cross. Daarnaast begon hij sterk autobiografische prozateksten te publiceren. Een aantal bewerkingen van die stukken is nu gebundeld.

De stemmingsvreter is een intrigerend boekje. Hoewel Voos een snelle opening noteert, mag hij geen ‘meester op de korte baan' worden genoemd. Daarvoor oogt wat hij doet stilistisch te beperkt, een paar clichés minder zou geen kwaad kunnen. Wat de structuur betreft, compositie is een groot woord, hebben we te maken kruisingen tussen schetsjes en columns waarin anekdotes, herinneringen, pointes en opinies zijn verwerkt.

Maar de kwaliteit van veel stukken in deze bundeling is onmiskenbaar. Dat zit, me dunkt, in het volgende: Lammert Voos bezit het zeldzame vermogen zijn in- en uitvallen zó op papier te zetten dat een lezer niet anders kan dan het pantser laten zakken. Ontwapenend en ontroerend proza van een ongepolijst auteur.

Boek: De stemmingsvreter. Auteur: Lammert Voos. Uitgever: De Contrabas. Prijs: €15 (100 blz.)

Overgenomen van http://www.woestenledig.com

Voorpret !!!

Zondag nog even werken en dan heb ik VAKANTIE! Ik neem nooit vakantie, maar dit jaar heb ik toch maar eens 2 weekenden vrij genomen, plus de dagen daar tussenin. En dat niet alleen: we gaan ook echt weg !!!

Van 20 t/m 23 juni gaan we naar Holten toe. Dat komt nu al aardig dichtbij, dus de voorpret is hier inmiddels volop losgebarsten. Wie gaan er allemaal mee dan? Natuurlijk ikzelf en Ronja, en dan dochter en kleinzoon! Heerlijk een paar dagen naar een helemaal andere omgeving. We zijn daar geen van allen nog geweest, hoogstens misschien er langs gereden. Lekker wandelen, uitrusten, en alle tijd om te lezen, te kletsen en om met kleinkind en hondje te spelen :-D

Dochter maakt nu een lijstje wat er allemaal persé mee moet, dat zal ik één dezer dagen wel in de mail vinden. Zelf heb ik wel aan 1 tas genoeg, en Ronja aan een zakje brokjes en een paar speelgoedjes, maar kleinzoon zal wel reizen met erg veel bagage. Er zijn supermarkten in de buurt, dus eten en (iets lekkers om te) drinken (hihi) kopen we daar wel.

Het voornaamste wat we eigenlijk wel heel graag mee willen is Logan's goede grote buggy. Die heeft heel stevige terreinwielen, ideaal om mee door bos e.d. te rijden. Past die niet in de auto, dan gaat de simpele opvouwbare mee. Maar dat is eigenlijk niet mijn bedoeling.

Terwijl dochter dus bezig is met lijstjes maken, ben ik aan het bedenken hoe we de auto in gaan delen. In mijn Suzuki Alto met 2 volwassenen, een hondje en Logan's autostoel, en bagage. Dat is best krapjes, lol.

Mijn bedoeling is dat dochter voorin naast me zit, met Ronja op de grond voor haar. Ronja heeft last van reisziekte (daar halen we pilletjes voor), en dan is het ook beter dat ze niet de hele omgeving voorbij ziet flitsen door een raam. Bovendien kan dochter zich dan onderweg met haar bezig houden. Ook lijkt het me geen supergoed idee om hond + baby naast elkaar op de achterbank te zetten voor zo'n 1,5 a 2 uur...

Logan gaat natuurlijk in de autostoel achterin. Ik zit te bedenken hoe ik hem bezig kan houden door bv wat speelgoedjes aan linten op te hangen, ergens. De rugleuning naast hem gaat dan plat, zodat we meer ruimte hebben dan het mini kofferbakje. Ook kunnen we spullen kwijt voor de achterbank op de grond, want daar hoeven dan geen benen.

Ik heb een miniatuur barbeque gekocht voor 4 euro, die zit nog nieuw in z'n doos, een heel klein plat pakje. En ik heb nog een halve zak kooltjes staan. Kunnen we lekker een keertje als Logan op bed ligt 's avonds buiten barbequen! Er is een DVD-speler in ons huisje (dat 2 slaapkamers heeft) en er is een lijst met DVD's die je kunt lenen. Er is wel draadloos internet, maar helaas hebben we geen van beiden een laptop, dus dat wordt waarschijnlijk 4 dagen geen email, en niet bloggen. Ik zal wel proberen elke dag een leuke foto naar mijn blog te mailen vanaf de telefoon. Een uitgebreid reisverslag komt dan na thuiskomst wel ;-)

In de buurt van ons huisje ligt Kinderboerderij Dondertman, daar gaan we zeker weten naartoe, misschien zelfs wel meer dan eens! Naast veel dieren, is er ook een speeltuin. Allebei heel erg leuk voor kleinzoon, die al steeds meer en beter begint te lopen. En ook erg leuk voor ons zelf natuurlijk. Op woensdag kun je daar mee met een huifkartocht, dat lijkt mij ook super, maar het hangt van dochter af of die dat iets vindt om te doen met een 1-jarige die niet stil zitten kan...

Kortom: de voorpret is al in volle gang hier. Bellen, mailen, googlen op de omgeving, en bedenken hoe die grote buggy toch mee kan... Een karretje erachter zei een collega (geen trekhaak), zo'n bak op de imperial zei een ander (geen imperial). Op de dag van vertrek rij ik met mijn bagage + hond naar dochter toe, en dan laden we eerst het allerbelangrijkste in en dan maar kijken waar nog ruimte voor overblijft ;-)

Volgende week ga ik alvast de routes uitprinten: eentje voor de heen- en eentje voor de terugreis. Voor het geval dat mijn stokoude tomtom onderweg ineens de geest geeft. En dochter heeft helaas mijn richtinggevoel geërfd...

Kassa Cursus

Dinsdagavond lag ik al om 10 uur in bed, want de volgende ochtend moest ik om 6 uur bij de pomp zijn. Nu eens niet om te werken: we gingen met 4 personen naar een cursus in Ridderkerk (vlakbij Rotterdam). Die was van 9 tot 4. Gelukkig hadden we slechts één mini file onderweg, zodat we mooi op tijd aankwamen.

Na een kop koffie werden we naar een kamer gebracht waar we met ons vieren les kregen. Het enige dat we wisten was dat het iets met pinnen of zo zou zijn, lol. Ook wisten we niet dat we alleen met ons groepje die cursus kregen, het had net zo goed een groep van 30 man kunnen zijn wat ons betreft. Verrassing dus.

De heenweg was heel gezellig, veel gekletst en lol gehad. Iedereen had een boterham bij zich voor onderweg, maar ik had ook een flinke zak zoete drop mee (die de hele reis op de achterbank stond, tussen G. en mij in, grijnz) , en voor ieder een pakje yoghurtbiscuits (die vindt kleinzoon erg lekker). Vast mijn ouderwetse moedergevoel: we gaan op reis en dan moet er wel iets lekkers mee ;-)

We kwamen alle 4 (eigenaar P., bedrijfsleider G., vaste kracht J. en ondergetekende) achter een eigen tafel te zitten. Daarop stonden splinternieuwe touch-screens, een pinapparaat, en een ticketprinter. En wat blikjes drinken, een plak chocolade, een pakje sigaretten (allemaal vreselijk ver over de datum), wat telefoonkaarten enz. Nu pas bleek dat we binnen enkele weken een geheel nieuw kassasysteem krijgen! Tegelijk gaan we dan ook aan het nieuwe pinnen.

De leraar zat voorin naast een enorm scherm waarop hetzelfde nieuwe touchscreen te zien was. Hij nam “ons” oude toetsenbord uit een kast en noemde het een museumstuk. Tja, de pomp bestaat binnenkort al 50 jaar! 

We werken nu nog met een enorm groot toetsenbord. Naast de gewone letters en cijfers zitten daar ook enorm veel knopjes op: voor verschillende artikelen, om de pompen te bedienen, enz enz. Bij het nieuwe systeem zit slechts een klein eenvoudig toetsenbordje, maar dat moesten we vandaag zoveel mogelijk vergeten: voortaan gaan we touchen !!!

Alles wat hij voordeed op het grote scherm, mochten wij op ons eigen touchscreen nadoen. Een shift openen en sluiten, de pompen bedienen, de spulletjes die naast ons lagen inscannen, afrekenen met een denkbeeldige klant, enz. Alles wat voor kan komen tijdens het werk kwam voorbij, en wij konden daar de hele dag op oefenen. 

Daarnaast hebben we ook flink gebrainstormd, want al doende kwamen we op nieuwe mogelijkheden, om ons werk nog eenvoudiger en beter te kunnen doen. Dan kwam de één weer op een nieuw idee, dan de ander. Dus naast het leren werken met het nieuwe systeem, bedachten we zelf ook allerlei zaken die verbeterd kunnen worden. Een heel erg vruchtbaar dagje!

Gedurende de cursus was er koffie en frisdrank zoveel je maar wou, en een schaal met enorm lekkere chocolaadjes. Vooral G. en ik lieten ze ons goed smaken. Om 12 uur hadden we lunchpauze, met keuze uit 2 soorten soep (ik koos de lente-uitjes) en een enorme schaal luxe broodjes: zowel de broodjes zelf als het beleg waren heel erg luxe en heel erg lekker J

Tegen half 5 waren we klaar, en begon de thuisreis, die ook weer erg gezellig was. Veel lol en kletsen onderweg. Over van alles en nog wat, maar natuurlijk ging het geregeld ook over het werk. 

Nu maar wachten tot het nieuwe systeem geïnstalleerd wordt, dat zal binnen een paar weken zijn. En wij kunnen dan de 4 collega’s die voornamelijk in het weekend werken ook uitleggen hoe het allemaal gaat. Vrij logisch allemaal, want het principe is hetzelfde als waar we nu mee werken. Maar er zijn vooral veel nieuwe mogelijkheden, en in plaats van zoeken naar het juiste knopje om in te drukken is het straks even je beeldscherm aanraken. Leuk!

Thuisgekomen meldde ik me af bij de buurvrouw, die de hele dag Ronja onder haar hoede had. Ze had haar ontbijt gegeven op haar normale tijd (10 uur), en daarna tot 2 uur mijn tuindeur open gezet zodat Ronja ook lekker buiten kon spelen. En diverse keren uitgelaten. Toen zij naar haar werk moest had ze de sleutel naar een buurmeisje gebracht dat om 7 uur met haar had gelopen en gespeeld. Geweldige buren heb ik, ik zou ze niet willen missen (en Ronja ook niet)!

AC - Weg Ermee

Onderweg naar huis woensdag zouden we gezellig nog ergens samen gaan eten. Op de heenreis kwamen we langs een wegrestaurant dat G. afkeurde: Hij had daar vroeger altijd lekker gegeten, maar de laatste 2x dat hij er was was het er smerig en smoezelig, er zat zelfs mayonaise op de ramen. Die gelegenheid viel dus af.

Toen we een uurtje op de terugreis waren begonnen we uit te kijken naar een gezellige eetgelegenheid. Gegrapt werd er toen we een McDonalds zagen: daar kun je ook lekker eten! 

P. wist iets vlakbij Zwolle waar ze goede ervaringen mee had, maar voor we daar waren zagen we het AC Restaurant ‘t Harde. We hadden allemaal wel trek, dus draaiden we daar de parkeerplaats op. Die was heel erg groot, en heel erg leeg. Zouden ze misschien dicht zijn? Achter het pand was een kleinere parkeerplaats waar wel auto’s stonden, en er zaten 2 mensen op het terras.

Binnen verwonderde het ons dat het er zo leeg was, rond etenstijd. Maar ach, het was doordeweeks, en nog geen vakantietijd. In het touristenseizoen zou het wel stampvol zitten. We bestelden ons eten, namen iets te drinken (zelfbediening) en P. en ik gingen naar een toetje kijken. Daar was heel weinig keuze. Wij wilden allebei wel iets van fruit, maar het enige op dat gebied was een (1) bekertje met blokjes verse ananas (vorige week in de reclame bij Jumbo). P. vroeg of we een gemengde fruitsalade konden krijgen? Zeker wel, dat maken we even voor u…

Na vrij lang wachten voor een gelegenheid waar vrijwel geen klandizie was, werd ons eten gebracht. Een oudere serveerster met zwaar duits accent kwam als een echte krachtpatser aanlopen met een stapel van 4 borden, op elk een groot doorzichtig plastic deksel van zo’n 20 cm hoog. De hele stapel was dus bijna een meter hoog. Ze had ze alle 4 bovenop elkaar gestapeld en presteerde het desondanks om voor elk van ons zo’n geval neer te zetten. G. haalde zijn deksel eraf en vroeg of ze die weer meenam? Nee hoor, leg ze maar ergens neer, was het antwoord. Uiteindelijk hebben we ze maar op elkaar gestapeld in de daarvoor iets te smalle vensterbank…

P. en ik hadden biefstuk besteld, maar zij kreeg zalm. De zalm werd weer meegenomen en binnen enkele seconden kwam haar biefstuk er al aan. Waar die zo snel vandaan kwam??? 

Wij hadden er diverse warme groenten bij besteld: dat waren 2 kleine schaaltjes met lauwe boerensoepgroente, waarschijnlijk uit zo’n grote diepvrieszak van Aldi gehaald en even in de magnetron geweest. Eventjes maar, want het was lauw: een mengsel van boontjes, doppertjes, plakjes wortel enz. Je kent het wel: wat je normaal dus in de soep gooit. 

Daarbij kregen wij een aardappelgarnituur: een schaaltje slappe friet en een bakje met melige krieltjes met wat sliertjes ui erdoor/over. Jammer dat diverse sliertjes ui uit het bakje op de niet al te schone tafel hingen. Geen gezicht, weinig moeite toch om die sliertjes even netjes terug in het bakje te doen. We hebben er een klein hapje van genomen maar de aardappelgarnituur smaakte precies zoals het eruit zag: ranzig.

De biefstuk was lekker mals en medium zoals we besteld hadden, en de friet was nog wel te eten, als je het in het bakje koude bruine saus doopte dat naast de biefstuk op het bord stond. J. zijn saté was smakeloos, en zijn mini bakje zuur niet te eten. Dat doen ze vast expres in die heel kleine schaaltjes, omdat ze al wel weten dat het toch niet opgegeten wordt. G. zijn zalm was lekker, maar ook daar weer: de rest was om te huilen! Nog slechter was niet mogelijk, zelfs een kind van 10 kookt beter…

De heren namen geen toetje, maar wij hadden nog onze fruitsalade! Dat mocht ook wel, want we hadden alleen de biefstukjes op plus een paar frietjes, dus er was nog ruimte zat. De fruitsalade werd geserveerd in glazen waar je normaal frisdrank in doet. Allebei hadden we daarin wat brokjes en plakjes van zowel een groene als een rode appel, met elk 1 stukje ananas erin (uit dat eenzame bekertje gevist?) en ieder 1 blauwe druif als versiering er bovenop. We hebben een paar stukjes appel gegeten en de rest maar laten staan…

Zijn wij nu dan zo veeleisend en verwend? Nee hoor, lees de recensies over dit AC restaurant, en huiver: http://www.eet.nu/t-harde/ac-restaurant-t-harde

Het kozijn waar we naast zaten was half verrot, hier en daar waren gaten gerepareerd met ruim voldoende stopverf. Erboven zag je groepjes gaatjes waar ooit een gordijnrails moet hebben gehangen. De plafondplaten hingen schots en scheef, sommigen leken van plan om binnenkort naar beneden te komen. De vloerbedekking was vies, heel erg versleten met hier en daar gaten erin. Een totaal vergeeld ventilatierooster in het plafond zat er vast al toen er nog volop binnen gerookt mocht worden, en ook de zuilen die het plafond ondersteunden hadden die typische gele nicotinekleur. 

G. heeft het gewaagd naar het toilet te gaan. Dat was allemaal ooit donkerbruin betegeld, in de tijd toen dat nog mode was. Later had iemand het geel geverfd, omdat bruine tegels allang niet meer kunnen. Helaas liet de gele verf enthousiast los op plekken waar geregeld schoon werd gemaakt (hopen we dan maar), zoals rond de wasbakken.

Op weg naar buiten vroeg P. naar de bedrijfsleider, die niet aanwezig was. Ze vertelde aan een medewerker hoe wij ons etentje beleefd hadden, maar daarop kwam niet meer dan een licht schouderophalen: ze horen dat vast dagelijks! Ach, nog even en de toeristen komen weer, en dan krijgen ze vast weer veel gasten, die geen van allen ooit weer terugkomen.

Weer in de auto zei P. dat ze dit nog een keertje met ons goed maakt, maar zij kon er zelf natuurlijk helemaal niets aan doen. Ik had haar de link naar de recensies gestuurd en haar emailtje terug: Die recensies hadden wij geschreven kunnen hebben!!!! Klopt allemaal precies. Maar nogmaals vind ik het jammer dat we de dag zo hebben moeten afsluiten. Mijn idee en mijn bedoelingen waren echt heeeeeel anders! Een hip restaurant??????? Hahahahahaha, we kunnen er maar beter om lachen, maar eigenlijk is het te triest voor woorden...

Fisher Price Keuken

Koelkast, met wasbak erboven

Vandaag heb ik het oude keukentje uit het tuinhuisje gevist, en alle toebehoren erbij gezocht. Ongelofelijk zo compleet als het allemaal nog is! Zelfs de plastic broodjes, hamburgers, plakjes kaas en komkommer zitten er nog bij, hier en daar met tand afdrukjes van heel vroeger erin :-)

Wasbak close-up + handdoek rekje ervoor

De kids hebben hier vele zomers lang heel erg veel mee gespeeld. Hij was toen (zo'n 20 jaar geleden) heel duur, maar is zijn prijs ook meer dan waard gebleken. Of zoals Tam dan zegt: it doesn't owe you anything. Toen ik hem in elkaar zette, en alle spulletjes erbij zocht, zag ik zo dochterlief er weer urenlang mee bezig. En binnenkort dus kleinzoon :-D

Ronja wacht tot het eten klaar is

Nu kleinzoon staan kan, en al wat losloopt, kan hij hier de hele zomer mee spelen. Bladeren, takjes en zand koken, kopje waterthee drinken met mama of oma. Lekker knoeien met zand en water. Op een dag als vandaag kan hij oefenen met drinken uit een kopje: schoon water erin en als het allemaal over hem heen stroomt maakt dat helemaal niet uit ;-)

Kookplaat met broodrooster, en de oven eronder

Vorig jaar zeiden we tegen mekaar: Daar kan Kruimeltje straks leuk mee spelen bij oma. Maar oma's grasveld doet het nog niet, en hij heeft er veel meer aan bij hem thuis in de tuin, dan eens per week of zo bij mij thuis. Eerst gaan alle potten en pannen de wasmachine in, bij mijn beddengoed. Ook de keuken zelf moet even schoongemaakt worden, na zo'n 12 jaar buiten bedrijf. Begin volgende week kan de keuken dan worden geïnstalleerd in dochter's tuin, en kan ze er zelf ook weer lekker mee spelen :-P

Tegels en zo

Grasveld 9 dagen na het zaaien

Maaien hoef ik nog niet, maar er is al duidelijk een groen waasje zichtbaar, vooral achterin. Misschien komt daar de meeste zon? Of komt het omdat dochter daar begon met zaaien, en ze een beetje extra royaal begon? Straks gaat de tuinsproeier weer aan, die laat ik elke dag een uurtje of 2 zachtjes sproeien, als het die dag niet geregend heeft.

Creatief tuinbankje

Waar nu gras opkomt, lagen eerst stoeptegels. De helft hebben de buren opgehaald, de andere helft had dochterlief opgestapeld in de tuin. Een gedeelte in de hoek achter de plant-tafel, waar ze prima kunnen blijven. De tegels hierboven stonden in 3 hoge stapels pal naast de tuindeur, en dat vond ik wat lastig. Misschien dat andere oma die over een poosje wil, maar tot dan moesten ze een betere plek hebben.

Nu staan ze tegen de zijmuur, en vormen ze een soort tuinbankje. Ik heb ze op een lekkere zithoogte gestapeld. Maar ze zijn zo ook handig om even iets op te leggen, bv stoffer en blik, of mijn snoeischaar. Op een verhoging in het midden staat een grote plantenbak, met daarin zaadjes van de Oostindische Kers. Tijdens het sjouwen met de tegels dacht ik er ineens aan dat ik op Caro's weblog iets las over die plant, en ja die hangen leuk over dingen heen, zoals over stapels grijze tegels ;-)

Vorig jaar had ik van dochter een zakje Oostindische Kers zaadjes gekregen, en toen ik klaar was met de tegels heb ik die in de plantenbak gezaaid. Met een beetje geluk hangen er binnenkort lange slierten gele tot oranje bloemen over de tegels heen. Straks ga ik het nog jammer vinden als ik van die tegels af ben, lol.

Kamperfoelie bloeit

Vooral 's avonds ruikt het heerlijk! Ik kocht hem jaren geleden als klein plantje. Vele jaren van sukkelen volgden. Er zat amper groei in, het was is meer een warrige zooi die half over de grond groeit, en bloeien ho maar. Pas vorig jaar zaten er een paar bloemen in, eventjes. En nu ineens groeit ie als kool, klimt ie lekker langs de schutting en zit ie helemaal vol met heerlijk geurende bloemen, geel en wit door elkaar heen. Morgen maar een klosje touw zoeken en hem wat beter langs de schutting leiden. Ik was heel lang van plan hem maar weg te gooien, nu ben ik blij dat ik dat niet gedaan heb :-D

de allereerste babygrasjes zijn boven!

Exact een week nadat we ze gezaaid hebben staan er nu hier en daar heel kleine dunne groene sprietjes. Elke dag dat het niet regent wordt er 2x een uur gesproeid, en met het zonnetje vandaag is er eindelijk iets meer te zien dan een grote lap aarde vermengd met paardenpoep :-D