vrijdag 21 september 2018

Kadootje!


Vanmiddag bracht de postbode me een pakje met bovenstaand boek erin. Wat leuk! Zelf was ik hier nooit op gekomen, maar dit is inderdaad erg leuk om wachttijden wat te verkorten en zo. Dat ga ik hier ook zeker mee doen 😀

Bedankt lieve afzender, ik ben er erg blij mee, wat een verrassing! 😙

Nu ben ik toch al groot fan van Jan van Haasteren. Zo hebben Char en ik ieder een enorme kleurplaat van de Speeltuin, waar we 's avonds samen aan kleuren. Heel soms, want we hebben er helaas maar weinig tijd voor.  

Ik heb een JvH kleurboek, en daar stond de Speeltuin helemaal in, maar verdeeld over 4 pagina's, en 2 delen daarvan ook nog aan weerszijden van één bladzijde. Die hebben we laten kopiëren, aan elkaar plakken en uitprinten bij een goede kopieerwinkel. De bedoeling is dat ze ooit af komen, en dan ingelijst aan de muur... 😊

Wat me dus gelijk ook weer op het idee van kleuren brengt, daar wor je zo lekker zen van 😜

Zoekplaatje



woensdag 19 september 2018

Gisteren en vandaag


Vanochtend had ik de fietstest: zo lang en zwaar mogelijk fietsen op de juiste snelheid, volgeplakt met plakkers en draden en met een kapje over mijn mond en neus, en een bloeddrukmeter om mijn arm. Ze wilden niet zeggen of ik het goed gedaan had...

Daarna ben ik met dochterlief meegegaan naar huis. We hebben samen Coco gekeken, een heel leuke Pixar film, en heerlijk gezond gegeten, want ik zorg er nu wel extra voor dat ik zo goed mogelijk eet! Spinazie, een eitje, rundervink, lekkere aardappeltjes in kaassaus, heerlijk! En veel geknuffeld met de kleinkids natuurlijk, vooral met Jade die vrijwel de hele film tegen me aan zat :-D

Daarbij een glaasje whisky, want dat is mijn medicijn momenteel. Gistermiddag stond plotseling mijn huisarts voor de deur, lief! Na de Ziekte van Lyme 2 jaar geleden had ik het helemaal gehad met mijn toenmalige huisarts, en ben ik overgestapt naar een andere praktijk. Dat was een ouder echtpaar, en die hebben hun praktijk per 1 april overgedaan aan een jonge vrouw, een topdokter! Ben daar heel blij mee, en zoals ze gister ook spontaan langs kwam... Ze is vriendelijk en lacht veel, ze neemt alle tijd, enz. Dat geeft me echt het gevoel dat ik met vragen enz altijd bij haar terecht kan.

Toen ik zei dat, als ik het even niet zie zitten of erg zenuwachtig ben, ik een klein glaasje whisky neem zei ze: daar ben ik het helemaal mee eens! Ik wil als het ff kan absoluut geen kalmeringsmiddelen of slaappillen slikken, en deze zelfmedicatie had zij dus niets op tegen :-)

Ik moest vrijdag naar de huisarts om mijn bloeddruk te meten, dat heeft ze toen ook gelijk gedaan, dan hoef ik daar vrijdag alvast niet meer heen. Mijn bloeddruk was wel redelijk hoog (148/100?) maar dat vond ze heel normaal in deze omstandigheden. En hij was exact hetzelfde toen ik vanochtend aan de fietstest begon, ik ben dus best wel consequent, lol. Bovendien is die ook wel eens hoger geweest, dus het valt nog mee.

Na het eten vanavond, toen de kleinkids in bed lagen, heeft dochter me weer thuis gebracht. Daar lag alweer een brief van het ziekenhuis in de bus, ik heb in jaren niet zoveel post gekregen! Volgende dinsdag mag ik naar Hoogeveen toe voor een nucleaire longscan (doorbloeding). Gelukkig niet zo belastend als de pet-scan, niet nuchter zijn of veel water drinken en zo, gewoon een half uur onder dat ding na een injectie, en klaar. Dat zal ook inhouden dat ik voor die tijd in elk geval vast niet word opgenomen.

Ondertussen belde de WW vandaag ook weer hoe het met me is, en die zetten me nu op de lange baan "on hold". Officieel moet ik de eerste van de maand altijd zelf online mijn inkomsten doorgeven, ook al staat er dan altijd al ingevuld wat ik van het uitzendbureau kreeg (nu ziekengeld). Geef je dat niet door dan wordt de uitkering ook niet overgemaakt.

Morgen moet ik even een bericht in mijn uwv en in mijn werkmap zetten, en dan hoeft dat ook niet meer. Die inkomsten krijgen ze ook door van de belastingdienst, en zo krijg ik dan ook de WW gewoon op tijd uitbetaald als ik bv in het ziekenhuis lig. Ook het bedrijf waar ik elke dinsdag telefonisch moet melden of ik nog ziek ben voor het Uitzendbureau heeft genoteerd dat ik dat nu niet meer hoef, en dat ze over een hele tijd wel zelf eens bellen hoe het er mee is. Dat geeft allemaal ook weer wat rust :-)

Voor morgenavond en vrijdagavond staat er al iets leuks op het programma, dan ben ik dus al "onder de pannen". Zoals het nu lijkt ben ik dan van vrijdag t/m maandag helemaal vrij. De huisarts raadde me aan om elke dag ook minstens een half uur te bewegen, om mijn conditie goed te houden. Dus maar eens zien waar ik dan geocachen ga, of zo... Ligt ook aan het weer natuurlijk... 

En ja, ik rook nog steeds. Al sinds ik 12 was, en ondanks diverse stoppogingen waar ik alleen maar steeds zwaarder van werd, en die ik op zijn langst een maand of 3 a 4 volhield. Toen ik dat tegen de longarts zei was het antwoord: daar gaan we het nu even niet over hebben.

En de huisarts gister was het helemaal eens met het advies van dochterlief: als je nu accuut stopt geeft dat nog veel meer stress, je kunt als bijwerkingen hebben dat je nerveus(zer) wordt, niet kunt slapen, en/of erg gaat hoesten enz. Allemaal dingen die we nu even niet willen. Huisarts zei: ik wilde ook voorstellen dat je voorlopig nog gewoon blijft roken, op dit moment is dat het beste.

De bedoeling is als ik geopereerd word, dat ik dan sowieso minstens een dag of 10 in het ziekenhuis lig, en dat ik er daarna dan niet weer mee begin. Ik zal er dan vast ook geen enkele behoefte aan hebben, en het eerste afkicken gebeurt dan onder medisch toezicht ;-) 

dinsdag 18 september 2018

Zou het genetisch zijn?

De gezinskaart van mijn opa en oma, met hun 9 kinderen.
Ik heb niet gekeken naar de 12 broers en zussen van opa, noch naar de 7 broers en zussen van opoe. Daar weet ik vaak ook geen doodsoorzaak van.

Opoe haar moeder was Trijntje Hoeksema (en zij was de zus van de overgrootvader van mijn ex Albert Hoeksema). Die Hoeksema familie staat er bekend om dat er veel mensen longaandoeningen hadden, en mijn ex en mijn zoon hebben astma. Uit familieoverlevering: bij de Hoeksema's waren er veel kromme oude mannetjes die nog net hijgend en piepend hun brievenbus konden bereiken... Dus misschien dat het uit die familie vandaan komt?


I.1        Mattheüs Willem (Thijs) NUBÉ, overleden op 12‑12‑1952 te Eenrum op 53‑jarige leeftijd, hersenbloeding
Gehuwd met Grietje MOSSEL, overleden op 26‑08‑1992 te Eenrum op 93‑jarige leeftijd, ouderdom
Uit dit huwelijk:
1.         Mendelt Jan NUBÉ, overleden op 18‑02‑1994 te Alkmaar op 73‑jarige leeftijd, longkanker
2.         Trijntje (Trees) NUBÉ, overleden op 31‑03‑2000 te Eenrum op 77‑jarige leeftijd, longkanker
3.         Jacomina (Minny) NUBÉ, overleden op 23‑08‑1984 te Eenrum op 58‑jarige leeftijd, de oorzaak is mij niet bekend
4.         Martha NUBÉ, leeft nog, 91 jaar
5.         Annie NUBÉ, overleden op 03‑08‑2014 te Eenrum op 85‑jarige leeftijd, de oorzaak is mij niet bekend
6.         Marten Pieter NUBÉ, overleden op 13‑12‑2003 te Eenrum op 70‑jarige leeftijd, longkanker
7.         Wilhelmina (Willy) NUBÉ, overleden op 28‑03‑1997 te Uithuizen op 62‑jarige leeftijd, kanker, is mij niet bekend welke
8.         Jantje (Jos) NUBÉ, leeft nog, 81 jaar
9.         Gerard Jacob NUBÉ, overleden op 14‑07‑2014 te Eenrum op 74‑jarige leeftijd, longkanker

Boeken van Robin Hobb gezocht!


Robin Hobb:

Aka Margaret Astrid Lindholm Ogden, aka Megan Lindholm

Het Rijk van de Ouderlingen:

De boeken van de Zieners

De boeken van de Levende Schepen

Hoewel deze trilogie niet gaat over FitzChevalric heeft ze wel een link met de andere trilogieën door de Nar.

De boeken van de Nar

De boeken van de Nar-trilogie gaan verder met het leven van FitzChevalric.

De kronieken van de Wilde Regenlanden

Dit vierluik neemt de draad op enkele jaren na de gebeurtenissen beschreven in de boeken van de levende schepen.

De boeken van Fitz en de Nar

Tien jaar zijn verstreken sinds de laatste passages van De Boeken van de Nar.

De boeken van de Zoon van de Krijger


Ik zou ze heel graag allemaal willen lezen, en op volgorde... Ik heb ooit een deel dat ik niet had van de bieb geleend, maar dat moest ik na 3 weken terugbrengen omdat iemand anders erop wachtte, en toen had ik 'm nog niet uit. Nu heb ik al jaren geen abonnement op de Openbare Bibliotheek meer (te duur, en ze zijn nooit open als ik erheen wil/kan). En ze gewoon maar allemaal bestellen bij een boekwinkel is natuurlijk ook veel te duur...

Dus wie hier iets van tegenkomt in een minibieb, bij de kringloop, afgeprijsd in een boekwinkel enz dan hoor ik het graag! Natuurlijk betaal ik je terug! ;-) 

Deze lijst ga ik up to date houden, dus krijg ik er eentje bij, dan zet ik dat er hier gelijk ook weer bij!

TIP: print dit lijstje uit en stop het in je portemonnee, telefoon, e.d. (LOL)

maandag 17 september 2018

Foute boel

Vanmiddag om een uur of 2 viel de longarts gelijk maar met de deur in huis: het is inderdaad kanker.

Het goede nieuws is dat het slechts 1 plekje is aan de bovenkant van mijn rechter long, plus de dichtstbijzijnde lymfeklier. Ik ben gescand van mijn knieën tot mijn kruin, en er is verder helemaal nergens iets verdachts gevonden. Het plekje is rond, als een muntje.

Donderdagmiddag is er vergadering van een team waar mijn longarts ook deel van uitmaakt, en daar wordt dan besloten of ik geopereerd kan worden. Voor die beslissing zijn nog 2 tests nodig, een fietstest die ik woensdagochtend om 11 uur heb, en een longperfusiescan om de doorbloeding van mijn longen te meten. Hierdoor weten ze dan of de conditie van mijn longen goed genoeg is voor een operatie. Die perfusiescan heb ik nog geen tijd voor gekregen, want omdat ze in het ziekenhuis al helemaal vol zaten en het per se voor donderdagmiddag moet, moet er ergens een gaatje worden gezocht.

Na de vergadering donderdagmiddag belt de longarts me op om te vertellen of de operatie kan doorgaan, of niet. Zo ja dan verwacht ik dat dat heel snel zal gaan, zoals alles heel snel gaat. Vrijdag 2 weken geleden kwam ik voor het eerst bij hem omdat er op een röntgenfoto een vlekje op mijn long gezien was, en sindsdien heb ik al een bronchoscopie gehad, een pet-scan en een longfunctie-onderzoek.

Charlotte was, zoals steeds, mee naar het ziekenhuis. Na afloop heb ik allereerst Rick en Noor gebeld, en daarna tante Siet, en toen het uitzendbureau waar ik voor werk.

Mijn hoofd loopt nu om, naast nog eens 2 testen de komende dagen, en weer zenuwen donderdag voor de uitkomst van die vergadering, moet ik nu zien dat ik alles een beetje op orde heb want binnenkort zal ik wel even uitgeschakeld zijn. Ik neem tenminste alvast maar aan dat de operatie doorgaat... Mijn conditie is prima, ondanks m'n overgewicht. Bloedsuiker is uitstekend, ijzer goed, enz. Alleen moet er dus nu "even" een vlekje weggewerkt worden...

Ik heb een prednisolon kuur meegekregen, direct mee te beginnen. En vrijdag moet ik bij de huisarts m'n bloeddruk laten opmeten, omdat dit de 2e kuur is binnen ruim een maand.

En verder voel ik me nu alweer veel beter dan 2 weken geleden, ik ben ook minder benauwd. Zaterdag ben ik de hele dag met Char wezen geocachen in Groningen, erg veel gelopen enz. en behalve moe na afloop (we gingen om 11 uur weg en waren 's avonds om 10 uur pas weer thuis) had ik nergens last van.

Een aanwijzing zou zijn dat je veel gewicht verliest, nou ik niet dus, ondanks al mijn pogingen daartoe. Of ik pijn op de borst heb of op m'n bovenrug? Nee helemaal niet... Nee ook geen hoofdpijn, of wat voor andere zaken hij 2 weken geleden al vroeg. Ik heb dus zelf het idee dat dit erg snel ontdekt is, nog voor ik klachten kreeg dus. Ik mag achteraf blij zijn dat ik in augustus zo snipverkouden werd, en toen benauwd, want anders was het vast veel later pas ontdekt...


maandag 10 september 2018

Kleine kindjes worden groot!

Vorige week had ik iets besteld bij Natuurmonumenten, voor Logan, onze eigen Freek Vonk 😃

Ik mailde aan zijn mama dat hij binnenkort een pakje in de bus kan verwachten, en dat ik dat dus besteld had. Maar ik vroeg haar ook waarom hij zelf nog geen email adres heeft? Dat lijkt me zo leuk, om af en toe samen te e-mailen. Tenslotte schrijft en leest hij al als de beste, en zit ie al in groep 5! Ook heeft hij sinds kort een eigen desktop in zijn kamer staan.

Zojuist kreeg ik de allereerste email van hem, en even later ging de telefoon: wat mijn skypenaam is? Zojuist hebben we het getest, en jawel, hij heeft nu ook zijn eigen skype account, dus nu kunnen we ook online met elkaar praten!

Jammer dat ze zo snel groot worden, maar tenslotte heb ik nog 3 kleinkindjes die jonger zijn.
En dit is ook wel heel erg gaaf! 😀 😻



zaterdag 8 september 2018

Het vervelendste achter de rug

Gisteren had ik een bronchoscopie, waar ik ontzettend tegenop zag. Ik zou sedatie krijgen: je bent nog wel wakker maar je merkt weinig of niets en na afloop kun je je weinig herinneren. Ik gaf aan dat ik duizelig was van de zenuwen en er liefst totaal niets van wilde meemaken. Er liepen 4 mensen rond, die allemaal erg aardig waren, en later kwam ook mijn longarts er nog bij, die het onderzoek zelf zou doen.

Het verdoven van mond en keel door sprayen was erg vervelend, ondertussen had ik allerlei meters op en aan me, zuurstof in m'n neus en een infuus in m'n hand. De laatste spray, ik zat rechtop op het bed, was de rotste, denk ik, want toen ging totaal het licht uit. Ik werd wakker in de verkoeverkamer. Niets gemerkt of gevoeld verder, volgens mij was dit geen lichte slaaptoestand maar hebben ze me volledig knock-out gespoten :-)

Weer wakker heb ik eerst enorm gehoest, stukje bij beetje nam dat wat af en kon ik steeds wat meer praten met de zuster die aan het voeteneind van het bed zat met haar beeldscherm. Toen ik weer helemaal normaal praten kon kreeg ik een beker water, en belde ze dochterlief om me op te halen. We kregen een lijstje van mogelijke complicaties, met telefoonnummers om wanneer wat te bellen in geval dat. Plus de mededeling dat ik 24 uur lang niet alleen mocht worden gelaten. Eventueel zou ik dan bij iemand moeten logeren? Rond half 4 was ik weer thuis.

Zelf wilde ik het liefst gewoon lekker rustig in m'n eigen huis zijn. Daar had dochter ondertussen mijn bed verschoond, gestofzuigd en Happy z'n kooi schoongemaakt, lief! Ik heb een uurtje heel lekker in m'n schone bedje gelegen maar viel niet in slaap, en ik had erg veel trek. Ik had na de vorige avond niets meer mogen eten, en drinken had ik, op dat ene glas water na, niet meer gehad sinds 10 uur 's ochtends.

Weer uit bed heeft dochter een kom soep warm gemaakt, dat ging er goed in. Toen later zoonlief belde of ik ergens trek in had? Ja graag iets lekker zacht en zoet, zonder stukjes erin.

Dochter ging rond etenstijd naar haar huis om te eten en de kids in bed te doen, in die tijd kwam andere oma op mij passen, hihi. Niet lang nadat ze weer terug was kwam zoonlief ook aan, met een aardbeitaart met heel veel slagroom, gemberyoghurt en griesmeelpap. De aardbeitaart gleed er heerlijk in :-D

Beide kids hadden een drukke zaterdag in de planning. Eventueel zou ik wel bij dochter thuis kunnen slapen maar die moesten vanochtend vroeg al weg met z'n allen, en ik mocht ook 24 uur geen auto rijden. Gewoon lekker rustig thuis en in mijn eigen bed graag. Toen Char naar huis ging bleef Rick nog gezellig bij me. Hij heeft midden in de nacht scrambled eggs voor me gemaakt met een salade van fijngesneden komkommer, tomaat en rode ui, voor de vitamientjes en de eiwitten, waar ik ook aardig wat van heb gegeten. Ook dwong hij me in de loop van de avond een hele liter Sourcy op te drinken :o

Tegen half 3 vannacht ging Rick ook naar huis, ik moest nog maar even achter de pc gaan zitten tot hij me belde als hij thuis was om 3 uur. De wekker op mijn telefoon was gezet op 5 uur en half 8, beide keren moest ik dan zelf dochterlief bellen om te vertellen hoe het ging. Belde ik niet dan kwam ze onmiddellijk langs. Dat is ook goed gegaan.

Ik ben heel erg blij en dankbaar voor de goede zorgen van mijn kids, echt geweldig zoals die altijd voor me klaarstaan als het nodig is! <3

Ik viel pas na het telefoontje van 5 uur in slaap, tot half 11. Ik ben nog wel moe en slapjes, maar verder heb ik nergens last van. En dit was het onderzoek waar ik het meest tegenop zag, dus het ergste is nu gelukkig al achter de rug! Volgens de brief zal het een paar dagen duren voor ik me weer helemaal fit voel.

Ik hoorde dat ze met een camera in m'n longen geweest zijn, daar wat weefsel hebben weg gehapt met een grijpertje. Met een borsteltje wat cellen hebben weg geschraapt, en gespoeld met water dat daarna ook naar het lab ging. Nu wachten op de uitslagen over ruim een week...

donderdag 6 september 2018

Het is vandaag weer 6 september

6 september 1975

R.I.P. Breezer

Lapje (dat was toen nog haar naam) voor het eerst heel even buiten, in de tuin in Erica
Hun geboorte op 14 juli 2002, nu dus ruim 16 jaar geleden, kan ik me nog heel goed herinneren. Dochter en ik zaten samen een paar dagen op de boot, in Aduarderzijl. Toen 's avonds laat telefoon kwam dat het leek of Sunny ging bevallen hebben we snel onze spullen gepakt, en raceten we naar huis, in Erica was dat toen. Nog net op tijd om alle 3 geboren te zien worden :-D

Briesje (dat was haar koosnaampje) als klein peutertje
De oudste van de 3, broer Jazz is al overleden op 19-1-2010.
Na hem werd Breezer geboren, en als laatste Cosmo.
En sindsdien hebben ze ook altijd in die volgorde gelegen, en gegeten: altijd eerst Jazz, dan Breezer, en dan Cosmo. En overlijden ze nu zelfs ook in die volgorde...

Haar naam werd bedacht door dochterlief, naar een reclame die toentertijd veel op tv was. Nu en dan heb ik die naam wel eens vervloekt, als ik haar liep te roepen buiten, lol. 

 

Op 1 augustus werd er aangebeld, aan de deur stonden 2 dames van de dierenambulance, eentje met Breezer in haar armen. Op zich al heel apart, want Breezertje was altijd heel erg schuw, een vreemde zou haar echt niet zomaar kunnen pakken! Laat staan dat ze daarna rustig in die armen bleef, lol. Iemand had ze gebeld, omdat ze zo ontzettend mager was.

En dat klopt, ze was gedurende de hittegolven steeds dunner geworden. Haar hele leven leek ze al een kittentje, erg klein en tenger, maar toen zat er echt geen grammetje teveel meer aan. Terwijl ze wel goed at, zij was altijd degene die me erop wees dat de brokjes op waren...



Toen ik vertelde dat ze al ruim 16 jaar was (dat is 80 voor een mens) zei de dierenambulancemevrouw dat het dan inderdaad normaal was dat ze zo mager was. En dat dat best eens kon betekenen dat ze niet erg lang meer zou leven. Zij vertelde me dat Breezer wellicht binnenkort ergens weg zou kruipen om rustig te sterven, en dat ik haar dan misschien wel nooit meer zou kunnen vinden....

Samen met broer Cosmo
En precies dat is er denk ik gebeurd. Op 4 augustus, dus slechts een paar dagen later, zag ik Breezertje voor het laatst, al wist ik dat toen natuurlijk nog niet. De volgende dag gingen we met z'n allen de hele dag varen in Groningen. En de dag daarna vroeg ik me af waar Breezer was? Ze ging vaak het bos in, maar ik zag haar altijd wel meerdere keren per dag in de tuin, en ze kwam mij dus ook altijd waarschuwen als er geen brokjes meer waren... Ik zou het een groot wonder vinden als ze ineens weer op komt dagen, maar zowel dochter als ik verwachten dat dus niet.


Het was toen nog steeds heel erg warm. En het bos, waar ze zo graag in rondstruinde, erg dichtbegroeid. Mijn vermoeden is dus inderdaad dat ze daar ergens rond 5 augustus een lekker plekje gevonden heeft om te gaan liggen, en daar toen is overleden. Omdat ze gechipt is (vandaar ook dat de dierenambulance wist waar haar huisje woont), zou ik gelijk gebeld worden zodra ze ergens gevonden werd. Haar chip werkte in elk geval op 1 augustus nog prima.


Ruim een maand nadat ik haar voor het laatst zag, ga ik er nu maar vanuit dat ze niet meer leeft. En dat ze hoogstwaarschijnlijk ook nooit gevonden zal worden. Altijd al erg klein en tenger, en de laatste weken van haar leven ook steeds magerder. Dus als ze echt ergens in het bos is weggekropen denk ik niet dat er genoeg van haar over is om ooit nog te vinden...

Nu is alleen hun broer Cosmo er nog, de witte. Ook hij eet nog goed, maar hij is al weken (maanden?) de tuin niet meer uit geweest. Ik vraag me af of dat komt omdat hij er geen behoefte meer aan heeft, of omdat het hem niet meer lukt om over de schutting te klimmen. Zijn vacht ziet er al maanden heel erg vlokkerig en lelijk uit, alsof ie zo uit de wasmachine komt. Hij doet al zijn behoeftes op mijn grasveld, waar nu dus niet meer op gelopen kan worden. Hij zit voor de tuindeur te kijken wanneer ik de brokjes ga bijvullen terwijl ik dat net gedaan heb. Luistert niet meer als ik roep dat er eten is... Ik vrees dat hij nogal dement geworden is, en het ook niet heel lang meer zal maken.

Ik vraag me nu al weken af of ik het op zijn beloop ga laten, of dat ik met Cosmo naar een dierenarts toe ga...

dinsdag 4 september 2018

Gat van Jansen

Na wekenlang ziek thuis zitten wilde ik graag van het nog steeds zo mooie weer genieten. Maar rustig aan even een stukje op de fiets dan, als ik te moe word keer ik gewoon weer om... Uiteindelijk stond ik bij het Gat van Jansen, en ja wat doe je dan? Er ligt hier sinds kort een cache die ik nog niet gevonden heb...


Zoals normaal bij mij ging ik het gebied via een verkeerd weggetje in, en heb ik enorm omgelopen... fietsen kon vaak niet door hoog gras en smalle konijnenpaadjes, maar ik liep daar natuurlijk wel nog steeds mét fiets! Veel te bang dat ik die ook niet meer terug zou vinden als ik hem ergens liet staan

De herfst laat zich al een klein beetje zien...

De terugweg ging dan ook een stuk sneller via een aardig duidelijk pad, en toen ik uiteindelijk weer bij de Rondweg uitkwam was het, zoals eigenlijk altijd: Aha, hier had ik er dus in gemoeten!

Nu net weer thuis, bek-af na die weken van nietsdoen, zweterig (het is vandaag 27 C), en mijn haar ziet er ook niet meer uit. Maar... ik heb hem wel gevonden! ðŸ˜ƒ


 Mijn route: Groen is heenreis, blauw terugreis...



Ja ik ben nu wel flink moe, maar ik heb dan ook wekenlang niets gedaan. En ja ik was nu en dan ook wel buiten adem, maar dat ben ik wel vaker... Verder gaat het dus weer de goede kant op lijkt het, nu alle komende medische onderzoeken maar afwachten 😒

Die heb ik op vrijdag de 7e, dinsdag de 11e en maandag de 17e. Tevens heb ik op de 17e weer een afspraak met de longarts. Tussendoor ga ik graag ook es iets leuks doen, ter afleiding en zo. Dus kom maar op met die voorstellen! 😉

vrijdag 31 augustus 2018

Ziek, en zo

Op vrijdag 10 augustus ging ik samen met kleindochter Jade van 6 zwemmen: Haar grote wens voor de vakantie was: alleen met oma zwemmen, in Borger! In Borger kun je zowel binnen als buiten zwemmen, en voor Jade was dat de eerste keer dat ze buiten zwom in de regen :-)


Een paar dagen later was ik snipverkouden, met druipneus en al. Ik ben op dinsdag de 14e wel gaan werken, maar op donderdag de 16e heb ik me ziek gemeld. Het was eindelijk lekker koel na de enorme hitte (waar ik slecht tegen kan), en daar genoot ik volop van: lekker luchtig gekleed, tuindeuren en ramen allemaal wijd open... Dus een gewone verkoudheid zou heel normaal zijn, na de hittegolven...



Vrijdagavond de 17e had ik het zo benauwd dat dochterlief met me naar de huisartsenpost in het ziekenhuis is gereden, waar ik een antibiotica kuur voor een week kreeg, plus prednison, ook voor een week. Omdat de benauwdheid op donderdag de 23e nog niet veel beter was geworden na die kuren, ging ik naar mijn huisarts. Die stuurde me door naar het ziekenhuis. Voor bloedonderzoek en röntgenfoto's van mijn longen.

Het bloed was allemaal goed, maar op de longfoto's was een vlekje te zien. De huisarts heeft daarover contact opgenomen met de longarts, die zo ook niet kon zeggen wat het was.Hij stelde een CT-scan voor, en die had ik gisteren (30 augustus).

Vandaag had ik een afspraak met de longarts over de uitslag van de CT-scan. Dochter en ik hebben daar een uur gezeten, we moesten heel veel vragen beantwoorden, en uiteindelijk liet hij wat röntgenfoto's zien. Van mijn longen in zomer 2016 (Ziekte van Lyme), en daarnaast van nu. Er is nu op 1 long duidelijk een rond wit vlekje zichtbaar, ter grootte van een kwartje, schat ik zo.

Het is nog niet bekend wat dat vlekje zijn kan. De longarts denkt dat het:
  1. een ontsteking zijn kan, alleen is die dus niet over gegaan na een week antibiotica
  2. een goedaardig iets, of 
  3. een kwaadaardig iets (longkanker dus)

Na afloop moest ik (onder het genot van een door dochterlief opgehaald sauszijnenbroodje en een flesje vruchtensap),  een enorme lijst vragen beantwoorden, en dat dan inleveren bij de assistente. Die gaat me in de komende tijd (binnenkort) oproepen voor o.a. een uitgebreid longfunctie-onderzoek (bekend is dat ik COPD II gold heb, maar dat is alleen maar door een huisarts geconstateerd, nooit door een longarts). Ook krijg ik binnenkort een oproep voor een pet-scan, en voor een onderzoek onder narcose waarbij een buisje in mijn luchtpijp ingebracht wordt. daarmee kan gekeken worden in mijn luchtwegen en ook zal daarmee een stukje van dat vlekje worden verwijderd, zodat dat nader onderzocht kan worden....

Momenteel is er dus nog helemaal niets zeker. Mijn benauwdheid is alweer een stuk beter geworden, maar de longarts vindt het toch belangrijk om te onderzoeken wat het nu echt is? En wie weet is het een doodgewone ontsteking? Of iets goedaardigs. Of toch fout...

Ik ga me nog niet heel veel zorgen maken, maar voor wie me kent: dit is er dus aan de hand. Omdat er nog niets zeker is plaats ik hierover niets op Facebook, maar geef ik deze link aan een paar vrienden en familieleden, zodat die wel op de hoogte zijn ;-)

Ondertussen ben ik ook steeds moe en heb ik erg weinig energie. Dat kan ook komen van het kwijtraken van mijn werk bij Dynniq, wat ik nog steeds heel erg vind, en door het overlijden van mijn moeder in maart en van mijn zusje in juli... Stress en zo dus. Volgens de longarts kan ik ook best door de stress minder weerstand hebben.

Ik blijf dus ziek gemeld voor de WW en voor mijn baantje bij de plantenkas. Ben beschikbaar voor alle onderzoeken zodra daar een oproep voor komt. En ik ga lekker slapen als ik daar zin in heb, ook overdag.

Daarnaast heb ik ook best zin om eens iets leuks te doen, zoals bv geocachen, er even uit, enz. om de zinnen te verzetten, want dat kan ook gerust (roept u maar!). Maar de onderzoeken gaan voor, dus misschien dat een leuke afspraak dan verzet moet worden omdat ik voor die dag ineens een oproep heb gekregen van het ziekenhuis...


Meer info voorlopig dus hier voor vrienden en bekenden, en niet op social media, in elk geval tot er misschien ergens echt zekerheid over is....

maandag 27 augustus 2018

Borduren


Ineens wordt er hier weer geborduurd!


Dochterlief probeert nu haar Harry Potter werkstuk af te maken, waar ze mee begonnen is in 2001... Jawel, toen ze 14 jaar was dus. Toentertijd beloofde ik haar dat ik het inlijsten zou betalen als ze het ooit af kreeg... en dat herinnert ze zich nu ook ineens weer :o


Logan zag allerlei borduurwerken van mij, en wilde het ook wel eens proberen. Hij is begonnen aan een serie van 3 Pokemons.


En toen kreeg Jade ook interesse. Zij moet nog beginnen aan een werkstuk, maar daar komt vast ook nog wel een post over ;-)

zondag 5 augustus 2018

Het verhaal van Aagt (Eenrum)

De toren van Eenrum, gezien vanaf het water van de Eenrummer Maar
Als je over de Eenrummer Maar naar Eenrum vaart kom je onder 2 hoge bruggen door: De oude en de nieuwe Aagtstil (een til is een hoge brug in Groningen). 

Ook het verpleeg- en verzorgingstehuis in Eenrum draagt deze naam: Aagtsheem.

Maar hoe komt het dat de naam Aagt (= een ouderwetse vrouwennaam, zie ook Agatha) zo sterk verbonden is met Eenrum?

Aagt van Eenrum
Aagt was gezond maar arm. Zij bezat niets op de wereld. En in Eenrum was dat iets bijzonders, want daar waren vroeger alle mensen rijk. Daarom mocht Aagt ook niet arm blijven. Die gedachte kon niemand verdragen.
In die dagen lag er bij Eenrum een groot stuk land dat nog geen naam had. Het was van niemand en diende als vogelweide.
Het land lag ook maar laag. Het was groot genoeg voor Aagt. Daar waren de Eenrummers het wel over eens.
Alleen, ze moest er wat voor doen. Niks voor niks was ook toen al een bekend gezegde.
De mannen wilden het haar niet te moeilijk maken; ze moest een keer van voren naar achteren door de kerk lopen.
"Als dat alles is...," zei Aagt.
Maar de kerk moest wel vol zitten.
"Nou, wat zou dat?"
En ze moest zich wel eerst spiernaakt uitkleden.
Daar werd ze stil van.
De mannen keken haar hoopvol aan.
Aagt was lang genoeg arm geweest.
"Ik doe het!" riep ze.
De volgende zondag stroomde de kerk vol.
Aagt deed het op een holletje, de ene deur in, de andere uit. Maar de kerkgangers hadden alle gelegenheid hun ogen de kost te geven.
Aagt sloeg zich op de borst en op haar achterste, en zei: "Van voren Aagt, van achteren Aagt en het hele Eenrummer Aagt is van Aagt!"
Zo had dat land meteen een naam. Het heet daar nog altijd 't Aagt.

Een oude spelwijze van de naam is 'Aech' (klauwboek Tjassens; 1566 en 1619). De naam Aagt betekent waarschijnlijk 'laag gelegen land omgeven door water', verwijzend naar de soms onder water lopende laag gelegen meenschaar. Een andere verklaring stelt Aagt gelijk aan 'oog' ofwel eiland: 'land omgeven door water'. Volgens deze laatste verklaring zou 't Aagt vroeger een eiland in de Hunzeboezem zijn geweest met een breedte van ongeveer 1500 schreden ofwel ongeveer 500 meter. Het zou gelegen hebben ten westen van de boerderijen Berum en Den Oever ten noorden van de huidige streek.

Er is echter ook een volksverhaal over een arme meid genaamd Aagt die maagd was en deze streek van '30 bunder' (60 jukken) zou hebben verkregen door in ruil hiervoor naakt tijdens een volle kerk door de kerk van Eenrum te lopen. Volgens het verhaal hadden de lokale kerkvoogden haar hiertoe uitgedaagd. Volgens een andere versie zou ze dit gedaan hebben om het te behouden nadat ze de pacht voor het stuk grond niet meer kon betalen. Ze zou rennend door de kerk zijn gegaan, zichzelf op de billen en borst hebben geslagen en daarbij geroepen hebben 'van veuren Oagt, van achteren Oagt. En het haile Aindrommer Oagt is van Oagt'. Op haar grafsteen zou een gedicht zijn geplaatst:
 
"Hier ligt begraven Aagt. In leven was zij maagd.
Dat zij nooit is getrouwd, dat heeft haar niet gespeten.
Maar dat zij niet werd gevraagd, dat kon ze niet vergeten.
"  


Volgens het volksverhaal werd er echter later een nieuwe kerkvloer gelegd, waaronder deze grafsteen zou zijn verdwenen.

Nog 2 stoere vrouwen, dochter Charlotte en kleindochter Jade (6) zwemmend in de Eenrummer Maar
zie ook: https://nl.wikipedia.org/wiki/%27t_Aagt en: http://www.verhalenbank.nl/items/show/9524#