donderdag 18 juni 2015

Onwel

Na een botscan, een serie röntgenfoto's en een MRI scan vond de orthopeed dat ik beter naar een neuroloog kon gaan, met mijn rugklachten. Gelukkig is het al een stuk beter dan van de winter, maar ik heb er nog steeds veel te veel last van :-(

De neuroloog heeft een lange wachtlijst, maar ook daar ben ik nu geweest. Die vond geen zenuwen die klem zitten enz, dus nu maar weer terug naar de orthopeed. Wat ik inmiddels al wel weet is dat mijn rug versleten is, en daardoor scoliose, en dat ook daar nu de arthrose zit die ik al jaren heb in mijn handen :-(



Een paar weken geleden was ik lekker rustig en relaxed boodschappen aan het doen, toen ik me ineens een beetje onwel voelde. En dat werd langzaam steeds erger. Het plan was om zo snel mogelijk langs de kassa te komen. Mijn auto stond vlakbij, daar zou ik dan even rustig in gaan zitten, en iets drinken...

In de wachtrij bij de kassa vroeg ik om een stoel, omdat ik anders flauw zou vallen. Ik kreeg de stoel, en een glas water. En werd nog steeds maar naarder. Het zweet liep in straaltjes langs mijn gezicht, terwijl ik rilde van de kou. Ik was enorm draaierig, en moest heel erg gapen. Toen heeft de bedrijfsleider een ambulance gebeld...

In de ambulance werd ik heel erg grondig onderzocht, er werd een hartfilmpje gemaakt, en van alles gemeten. Het enige wat ze vonden was dat mijn bloeddruk erg hoog was. De ambulance heeft me thuisgebracht, tot plezier natuurlijk van de hele straat (er gebeurt hier weer eens iets!).

Thuis belde ik eerst dochterlief, en toen mijn huisarts. Die was er binnen een half uur, en ook hij heeft me van alle kanten onderzocht. Erg hoge bloeddruk, vond ook hij. 170/102:


Gisteren kreeg ik de uitslag van een zeer uitgebreid bloedonderzoek: alles is prima! Suiker goed, lever en nieren uitstekend, geen bloedarmoede, ik mag zelfs stoppen met de pilletjes voor de cholesterol want ook dat was voor het eerst sinds jaren niet meer te hoog (misschien door het dieet dat ik nu al maanden volg?). 

Het enige dat daar uit kwam was dat ik een flink tekort aan vitamine D heb. Daar slik ik al braaf pillen voor sinds ik mijn elleboog brak in 2010, maar ik heb nu andere gekregen (vast ook sterker), en het advies om zo vaak mogelijk in de zon te gaan zitten :o

Volgende week krijg ik 24 uur lang een bloeddrukmeter om, want die is nu nog steeds veel te hoog. En naar gelang het resultaat daarvan wil hij dan een fietstest voor me aanvragen in het ziekenhuis.

Nooit ziek geweest, en nu sinds begin vorig jaar het ene na het andere...
Volgens mij ben ik gewoon aan het verslijten :-(

Voorgevel


Kennelijk is het alweer meer dan 10 jaar geleden (!!!) dat mijn lieve ome Henk mij meehielp met verven. Die klus kon hij toen niet helemaal afmaken, hij hield het niet meer vol. Achteraf was hij toen vast al ziek, al wisten we dat toen nog niet. Tante Siet zei vorige week tot mijn verbijstering dat het alweer zo lang geleden is dat ze verhuisden uit de flat...  Vanwaar we naar mekaar konden zwaaien als zij op het balkon stonden. Al die jaren was ik helemaal happy "ik woon bij de paarse voordeur". Met in de voortuin 4 grote bijpassende blauw/lila/paarse hortensia's. Die binnenkort ook al weg gaan, maar daarover later meer...


De blauwe deur van de bijkeuken was net zo oud als het huis zelf, ongeveer net zo oud als ik. En de onderkant was inmiddels zwaar verrot, je kon er zonder moeite je vinger doorheen steken :-( Ook was de donkerblauwe verf erg verkleurd en vaal geworden na 10 jaar. De voordeur was nog altijd mooi paars, maar de rand waar ie dicht gaat was veel paarser, dus ook al viel dat niet zo op, ook die was nogal verkleurd :-(


En dan het kozijn, lol. Dat is niet verrot, het hout is nog prima. Maar die bladderde maar door, elk jaar meer. Zoonlief zegt al jaren achtereen dat hij "deze zomer" dat kozijn wel voor me komt schuren en verven, maar die heeft het daar veel te druk voor, en hij woont ook niet naast de deur. Ik keek er maar niet teveel naar, want ik wist toch niet hoe ik dat op moest lossen...

Uiteindelijk zette ik het een poosje geleden als klus op Marktplaats. Er kwamen diverse reacties op, waarvan die van Jakob me het meeste aansprak. Hij kwam langs, en gaf een prijs op. En constateerde gelijk ook dat het slot in mijn voordeur stuk is. Ik was er aan gewend dat ik hem niet op het nachtslot zetten kon, nu blijkt dus dat de voordeur alleen maar dicht ging net als een binnendeur, en dat het slot helemaal niet werkte. Oeps. Met een bankpasje zou iedereen die deur zo hebben kunnen open flipperen, al die jaren :o

de verf moet nog drogen, dan wordt het nog wel iets lichter van kleur
Vandaag was Jakob hier de hele dag, van 8 uur tot 5. De verrotte deur van de bijkeuken is vervangen door een splinternieuwe deur. Zelfs een zwaardere, dus die gaat weer minstens 50 jaar mee! Beide deuren hebben nu een prima slot dat werkt, en hoe hij het gedaan heeft? Op allebeide deuren past gewoon mijn oude sleutel nog (en dus ook mijn sleutels bij dochterlief, bij Joke en bij tante Siet).

Het afgebladderde kozijn is nu weer strak en wit, net als de rest van de kozijnen, en het houtwerk aan de zijkant. Geschuurd, geplamuurd en geverfd. En beide (!!!) deuren zijn nu donkerblauw. Jakob vond dat niet kunnen, een paarse voordeur. Dus deelde hij me mede dat beide deuren donkerblauw gingen worden. Ik leg me er maar bij neer. Zoon vond het ook al nooit een goed idee, dat mooie paars :-(

Morgen of overmorgen komt hij langs om het beslag van de nieuwe deur erop te maken, en de buitenlamp weer te monteren. Nu moet ik eerst nergens aankomen, en de deuren nog urenlang open laten staan zodat de verf goed droogt.

Ook dit verfwerk zit er al zo'n 10 jaar op... Ook de kozijnen die op deze foto nog bruin zijn, zijn daarna mooi paars geworden.

En over een aantal weken komt Jakob dan nogmaals langs, om alles voor een 2e keer te verven, en dan verft hij gelijk ook al het hout aan de achterkant. Daar is de deur naar de poezenkamer altijd al blauw, maar mijn mooie paarse kozijnen daar zullen dan vast ook wel wit worden, snik!

zondag 31 mei 2015

Kikkervisjes

 

Half april kwam er een heleboel kikkerdril uit in mijn vijver, hier liggen de pasgeboren kikkertjes te krioelen in de zon :-)

Als kind kon MamaLotje niet tekenen (vond ze zelf), maar als mama zijnde moet ze soms wel, en dan komen er ongekende talenten naar boven :-)

Ik zei tegen dochterlief dat ze binnenkort maar eens wat moest komen halen. Leuk voor de kleinkids om er een paar in een glazen pot te hebben, en ze te zien groeien en veranderen...

Ik had haar vorige week een stevig lang vel wit papier gegeven, om eens iets mee te knutselen of te schilderen met de kleinkids...

Ze kwam er wel voor langs, maar... ruim een maand later pas! Hoe ze ook schepte in mijn vijver, ze vond geen enkel dikkopje. Allemaal natuurlijk allang opgegeten door de vissen :-(
 
Belofte maakt schuld. Kleinzoon begon heel zielig te huilen. Hij had zich er zó op verheugd! Op school hadden ze ook een bak met dikkopjes staan, en hij is een enorme dierenvriend. Nu waren ze hem beloofd voor thuis, en ging dat ineens niet meer door. Omdat zijn mama denkt dat die kikkervisjes wel netjes een hele maand blijven wachten tot zij ze komt vangen!

Voor iemand die het altijd razend druk heeft is het heel wat om zo geduldig te gaan zitten tekenen :-P

Als ik 's avonds met Ronja loop hoor ik altijd een heleboel gekwaak in het park. Daar is een natuurspeelplaats met een eilandje waar omheen een klein laagje water staat. Nog niet eens tot aan je enkels, maar waar gekwaakt wordt... Bovendien is dat veel te laag water voor vissen, dus daar werden ze vast niet opgegeten!

Volledige concentratie

En dus gingen oma en kleinzoon samen met een schepnet en een bakje op weg. Bij de eerste poging was het gelijk al raak: er spartelde een prachtig klein bruin dikkopje in het schepnet. Bij nummer 4 wilde kleinzoon hem er zelf uithalen, en even op zijn handje houden. Dat kriebelde leuk!

Hij heeft de hele vrijdag zitten schilderen!

Met 8 kikkervisjes (dat vond oma wel genoeg) kwamen we even later weer terug. Logan helemaal blij! Thuis gingen ze in een grote plastic bak, en google vertelde ons hoe je het beste voor ze zorgen kunt. En dus kregen ze plakjes komkommer. Van oma een busje met goudvisvoer dat hier nog stond. En waterkers uit een salade, lol.

Het hele proces begint natuurlijk met kikkerdril

's Ochtends zegt ie altijd eerst zijn konijn goedemorgen, voordat de mensen aan de beurt zijn. Nu zitten daar de kikkertjes nog tussen. Toen oma vertelde dat hij best later in een dierentuin kan gaan werken omdat ie zo veel van diertjes houdt, of dierendokter worden, was het: "Oma, gaan kikkervisjes dan ook weleens naar de dierendokter?"

Jade schildert natuurlijk óók een mooi kikkerschilderij voor oma!

Als de kikkertjes straks helemaal echte kikkers geworden zijn dan laten we ze natuurlijk weer los in een grote vijver of een sloot. Maar ondertussen leren ze nu wel een heleboel over kikkers. Toen ik zijn schilderij bewonderde en bovenaan "eitjes" zag was het: "Nee oma, dat is kikkerdril!"

Jade's kunstwerk. Zie je de stipjes? Dat is het kikkerdril! Een abstracte impressie van het kikkerleven in een vijver, zie ik er in :-D

Op mijn werk hangt een kleurplaat van hem van heel lang geleden, inmiddels kan ie dat al veel beter. En dus zei ik dat hij dan voor de kikkervisjes maar weer eens een mooie nieuwe kleurplaat moest maken voor oma.

Een echte "Logan" voor bij mij aan de muur! :-D Als hij later een beroemd kunstschilder wordt heb ik nu alvast één van zijn vroege werken :-)

Maar dat werd dus een geweldig mooi schilderij, waar ik een lijst voor ga kopen, want deze neem ik natuurlijk niet mee naar kantoor, hij komt ingelijst boven de eettafel te hangen! :-D

maandag 27 april 2015

Ronja uit logeren


Ronja was ook van harte welkom in Alkmaar, maar het leek mij toch beter van niet. Ze houdt helemaal niet van autorijden, en dit werd dan wel heel veel in 2 dagen...


Gelukkig mocht zij een nachtje komen logeren bij dochterlief, dat vond ze vast veel fijner dan met mij mee! Hoewel ze wel de halve nacht heeft gepiept en geblaft. Ondanks dat ze gewoon in haar eigen bench sliep, miste ze mij (of de bekende omgeving) kennelijk wel.


Dochterlief hield me via Whatsapp op de hoogte:

Net dik uur met Ronja buiten geweest. Eerst half uur met Logan en Jade erbij op het veld rennen. Logan geleerd hoe hij een tak moet weggooien. Toen Jade er zat van was wilde Logan nog alleen met Ronja op het veld spelen. Hebben ze nog een half uur volgehouden :-D 

Ronja nu bekaf en nat plat op de grond, hihihi.

Nu Ronja nog leren hoe ze een tak moet terugbrengen?

 

Toen ik zondagavond thuiskwam was Ronja er al, die was tegen de avond weer door dochterlief terug gebracht. Leuk om te zien hoe blij ze was toen ze mij zag, ze heeft me dus toch wel een beetje gemist.

1 nadeel: Logan wil een hond...

Naar Alkmaar


Ik heb nu 3 weken Kerstvakantie! Omdat ik vorig jaar behalve de zomervakantie nooit een snipperdag had opgenomen, en ook de laatste weken van 2014 heb doorgewerkt terwijl verder iedereen vrij was, moet ik "noodgedwongen" nog een heleboel vrije dagen opmaken vóór 1 juli, anders vervallen ze. O.a. dus mijn gemiste 2 weken kerstvakantie, lol.

Op de Afsluitdijk smullen van de quiche die ik van dochterlief mee kreeg



  Dat is geen straf hoor, na maandenlang heel erg veel overwerken. Het komt nu goed uit omdat het op het werk eindelijk veel rustiger is, nu de 2 computersystemen waarmee ik werk gekoppeld zijn. Dat was de laatste tijd erg druk, met o.a. dagen vergaderen in Amersfoort. Nu werkt het allemaal perfect, en heb ik dus tijd om eventjes vrij te nemen. Na deze vakantie krijg ik er ander werk bij, dus dan gaat het vast gewoon weer ouderwets lekker druk worden :-)
Meeuw wacht geduldig of ik nog iets over laat (nee dus!)

Allereerst naar AnneRie en Peter in Alkmaar! Die had ik sinds vorig jaar juli niet meer gezien. Volgens de routeplanner en mijn Navigon kon ik het beste rijden via Zwolle. Vertrek zaterdag om kwart over 3, aankomst om 7 uur, met slechts 2 korte tussenstops. Terwijl ik geen files had, en het 2.17 uur zou duren...Terug dus maar niet weer de "snelste" route nemen :o

Even genieten van bloeiende bollenvelden
 
Gezellig bijkletsen :-D


Zondagochtend gingen we naar Camperduin, zodat ik de enorme veranderingen eens kon zien bij de Hondsbossche Zeewering. Als kind kwam ik daar geregeld, maar dat is nu totaal onherkenbaar geworden. Prachtig zoals het daar nu wordt met een mooi groot strand, en zelfs een lagune. Nieuwe duinen ook, met heel veel nieuw helmgras. Er is nu zelfs een heel hoog kijkduin. Alles daarover kun je HIER bekijken! En HIER staat zelfs een webcam.

Zo zag het er in mijn herinneringen uit
Daarna weer de lekker warme auto in, en een prachtig ritje langs bloeiende bollenvelden, o.a. De volgende stop was bij een tuincentrum, waar ik vooral de vele beelden erg mooi vond. Ik zag een stenen ornament dat prachtig zou staan in mijn vijver, als fonteintje, en eentje van hout die schoonzoon vast wel in zijn tuin wil hebben:

Een dinosaurus van verweerd hout, mooi!
Weer thuis stak Peter de open haard aan, en terwijl wij het langzaam weer wat warmer kregen ging AnneRie bezig in de keuken. Spannend, want ik had nog nooit geitenkaas gehad, dat klonk altijd alsof ik het vast niet zou lusten. Nu weet ik wel beter! We hebben een heerlijke salade gegeten met o.a. walnoten, spekjes, olijven en tomaat, met daarbij uit de oven een geitenkaasje op een broodje. Heerlijk!

Salade Chevre Chaud
















Even na 4 uur stapte ik weer in de auto. Nu via de "optimale" route, richting Drachten/Groningen ipv via Zwolle! Onderweg naar de Afsluitdijk heb ik even een snelle voortuincache gedaan in Nieuwe Niedorp. Van cachen was het nog niet gekomen, maar ik wilde toch echt wel persé een cache loggen in Noord-Holland. Zo vaak kom ik daar niet! En ik had vorige week een Travel Bug meegenomen uit Bourtange die graag richting Utrecht wil, die is nu ook een mooi stukje verder :-)

Bij Joure lukte het deze keer om in 1x de rottige rotonde te nemen, op de heenreis heb ik hem 3x gezien, grrr. Helaas was ook dit geen erg snelle route, want vlak na die rotonde was heel Friesland opengebroken tot aan de grens met Drenthe. Overal omleidingen, en bijna nergens mocht je sneller dan 50 km/uur. Zonder verdere tussenstops was ik om half 8 weer thuis. De heenreis deed ik dus bijna 4 uur over, de terugreis 3,5 uur. En dan zegt de routeplanner dat het een ritje is van 2 uur en een kwartier...

AnneRie (en Peter natuurlijk ook) nogmaals bedankt voor de gezelligheid en de gastvrijheid, ik vond het heel fijn dat ik jullie weer even gezien heb!

Kruidentuintje

3 nieuwe bloembakken aan de schutting, dat is dit jaar mijn kruidentuintje

3 zakjes zaad van Aldi: in elk zakje zitten 5 "koffiepads" met daarin zaadjes van verschillende kruiden. 14 voor in de bloembakken, de tuinkers mag in een klein bakje in de keuken

Na 3 dagen komt de eerste tuinkers al boven de grond!

en na nog eens 8 dagen smulde ik van mosterdsoep met verse tuinkers :-D


In de grote bloembakken buiten komen nu 15 dagen na het zaaien ook de eerste groene puntjes boven de grond. Nog heel even wachten tot ik daar ook van kan eten (ik kijk ze dagelijks de grond uit, lol)

dinsdag 21 april 2015

Collega de Vos


De Marslanden is een bedrijventerrein langs het Almelose Kanaal in Zwolle.

Pal achter mijn werk ligt een mooi stukje natuur, langs het Almelose Kanaal. Er loopt een wandel/fiets route langs, het Weteringpad. Een heel geliefd pad voor lunchwandelingen van de mensen die op dit stukje Industrieterrein werken. :-)

Ik heb er eens 2 ijsvogeltjes zien vliegen, je ziet er soms een roofvogel, reigers, eenden en ganzen. Ook zitten er geregeld mensen te vissen. Nu en dan lopen er schapen achter het bedrijf. Tot op het terrein van ons bedrijf liggen konijnenkeutels, dus die zijn er kennelijk ook plenty. In ieder geval is er volop eten te vinden voor onze nieuwste "collega":


Door een collega gefotografeerd, liggend bij het hek tussen ons terrein en het natuurgebiedje er achter

Omdat ik wegens rugklachten al maanden meest thuis werk, mis ik natuurlijk van alles. Zo hoorde ik vanochtend pas dat er onder een stukje aanbouw van ons gebouw (een paar verplaatsbare containers met extra kantoorruimte erin) een vos woont, met zeker 3 a 4 jonkies. Ook denkt men dat het zelfs 2 volwassen vossen zijn, de vader en moeder, want soms wordt er eentje gezien die erg vies en mager is (de vader?) terwijl deze op de foto vaak met de jonkies sjouwt, en er een stuk beter uit ziet...

Sinds kort worden de vossen geregeld gespot, vanochtend nog stond de magazijnmeester er oog in oog mee. Er zijn meerdere foto's van ze gemaakt, soms blijft ie gewoon zo liggen terwijl er 3 a 4 mensen kijken en foto's maken met hun mobieltjes!

Sommigen durven amper nog achter op het terrein te komen (stel je voor dat ze je aanvallen, ze hebben tenslotte jongen...). Ik heb vandaag mijn uiterste best gedaan om ze te zien, zowel buiten als via de ramen van die container-aanbouw, maar helaas... Wel zag ik via een raam op de plek waar ze waarschijnlijk onder het gebouw hun hol hebben een ei liggen, en heel veel veren. Kennelijk lusten de kinders graag eend, of gans ;-)




Hierboven zie je iets links van het midden de achterkant van het pand waar ik werk, gezien vanaf het Weteringpad. Aan die achterkant woont nu de familie Vos. Het hele terrein is omgeven door een hekwerk waar ze echt niet door of over kunnen, en 's avonds wordt de ingang ook afgesloten. Dus het is een raadsel waarom ze juist deze plek gekozen hebben om te wonen, en hoe ze aan voldoende eten komen...

maandag 20 april 2015

Insecten

Dochter begon er laatst over dat het zo vreemd is wat je je wel of niet meer herinnert van je kindertijd. Zo zag ze nog haarscherp voor zich dat er voor het raam in haar kamer een doorzichtig potje stond met een rood dekseltje. Het dekseltje was een vergrootglas, waardoor je dan de insecten die je in het potje deed, goed kon bekijken. Ik wist gelijk weer waar ik die potjes voor ze gekocht had: bij Rozemarijntje in Assen! Volgens mij bestaan die al lang niet meer...





En toen kwam ik ze ineens in een heel andere winkel tegen! Gelijk 2 gekocht, om de kleinkids dezelfde herinnering mee te geven die hun mama nu nog steeds heeft :-)

Logan snapte het gelijk: pal voor mijn voordeur werden er al 2 miertjes gevangen, lol.

Hier zitten er miertjes in, en die eten natuurlijk suiker! Genoeg om een hele mierenkolonie te voeden :-D

Dochter: "Jade heeft nu een dikke vieze spin. Leuk hoor, mama op insectenjacht"

Logan heeft een langpootspin, een pissebed en een slakje, maar de spin vindt ie wel een beetje eng :-)
Hier kunnen ze de hele zomer veel plezier mee beleven! :-)


Boodschappenkarretje

Nee, niet weer een nieuwe auto, nu letterlijk een boodschappenkarretje! Gister besteld bij bol.com, vandaag al in huis. Ik heb hem net geprobeerd en ben er zó blij mee! :-D


Met mijn rug nu krijg ik zelden de boodschappen in 1x van auto naar huis. Ik laat niet-bederfelijke dingen in de kofferbak, en óf ik haal ze de volgende dag op, of iemand anders (lees: dochterlief) doet dat voor mij.

Mijn nieuwe karretje is groter dan een big shopper, er gaat ongelofelijk veel in! De stof is veel steviger dan ik verwachtte, en hij heeft prima wielen. Net naar Action geweest en naar de supermarkt, hij was aardig vol met ook veel zwaar spul, en toch kostte het me totaal geen moeite om hem naar huis te rijden :-)

Blij mee dus! Ook met z'n uiterlijk, want ik zag mezelf nog niet lopen met een bejaardengeval, maar dat is deze beslist niet, toch? En dat voor maar € 24,50 (ik kreeg van bol € 2,50 korting omdat ik er vaker bestel).

maandag 9 maart 2015

Sjaals breien


Aldi had laatst weer pakketjes "garen" (het is meer een soort band) voor sjaals. Vorig jaar heb ik daar ook al een paar van gemaakt, o.a. een paarse voor AnneRie. Het is een erg leuk werkje voor op de bank bij de tv :-) 

Deze is klaar, en heeft nog geen nieuw baasje, dus ik denk dat ik hem maar zelf ga houden :-)
Het fijne van deze sjaals is dat ze rond zijn, als een soort boa, en dus veel warmer dan een "platte" sjaal. Ook zijn ze superzacht, en heel licht van gewicht.

Voor schoondochter Noortje

Aan het wachten tot ze hem komt halen :-P

Tante Siet wilde graag een rode, voor bij haar zomerjas :-)
En eentje is nu bijna klaar voor een vriendin, dat wordt dezelfde als ik vorige winter voor dochterlief heb gemaakt:



En nu heb ik nog pakketjes liggen in bruintinten en in blauwtinten :-)

De blauwe is inmiddels (april) ook klaar, die houd ik zelf!

Rugklachten

Ondertussen zit ik nog steeds (al sinds half december) thuis te werken. Morgen ga ik eindelijk weer eens naar Zwolle toe, eens zien of het me lukt om een uur te rijden, en daar weer te werken, in plaats van thuis!

Gelukkig heb ik me nog geen dag ziek hoeven te melden, en eigenlijk doe ik thuis nog meer dan daar, wegens nergens door afgeleid worden, niet even gezellig kletsen met collega's enz... Maar ik mis dat natuurlijk wel (en de gehaktballen!), en in m'n eentje thuis zitten heb ik ook al lang genoeg gedaan :o

En nog steeds is niet bekend wat ik mankeer, hoewel het wel heel langzaam aan steeds beter gaat. Beter = ik kan binnenshuis en van huis naar auto al lopen zonder wandelstok. Nu en dan lukt het ook om met Ronja te wandelen, circa 1 km. Nog geen wandeltochten dus, maar er zit nu wel degelijk vooruitgang in! Maar misschien komt dat ook wel doordat ik van de specialist meer pijnstillers mag dan van de huisarts, elke 2 uur slik ik nu 2 paracetamols, of diclofenac...

Oma's zitbal. Best lekker om daar elke dag een uurtje of zo op te zitten!
Op 23 februari kon ik eindelijk terecht bij de orthopeed in het ziekenhuis. Die kon zo ook niet zeggen wat er loos is, zijn Plan A was: nu eerst maar eens allerlei onderzoeken doen. Daarna volgt dan zijn Plan B. Dezelfde dag zijn er al röntgenfoto's gemaakt van mijn rug (van mijn heupen had ie al). 2 dagen later is er een skeletscan gemaakt. Dat kon zo snel omdat er voor die dag toevallig iemand af had gezegd. 's Ochtends ging ik de scan in, vlak nadat ik een prikje had gekregen met radioactief spul. 's Middags moest ik terugkomen, om veel langer de scanner in te gaan. Door dat radioactieve spul waren mijn botten (en vooral afwijkingen daaraan) toen goed zichtbaar. Prikje en scanner vielen me best mee, maar echt leuk was het niet.

En de kindertjes kunnen er ook zo leuk mee spelen :-D
De 18e krijg ik een MRI scan, in Stadskanaal (daar kon het het snelst). En dan de 31e weer naar de specialist, en dan hoop ik eindelijk te horen wat er mis is. Zelf denk ik mijn rug, want hoe meer mijn rechterbeen/heup beter wordt, hoe meer ik nu ineens last van mijn rug krijg :-(


Mijn eigen trapfietsje! Dankzij een tip van Caro :-D
En morgen ga ik dus proberen eindelijk weer eens een dagje te gaan werken in Zwolle. Mijn hele werkplek staat in mijn huis, morgenochtend vroeg komt er een monteur langs die dat alles voor me naar m'n auto brengt :-)

Ik mag het rustig aan doen, "begin eerst maar eens met één dag per week hoor". Mijn werk is echt geweldig, ik krijg volop begrip en steun, en dat is heel fijn! :-)