Polswarmers van Noorse sokkenwol

Ze zijn nu helemaal klaar. 

Dochterlief heeft ze vanmiddag van me gekregen, en ze is er erg blij mee :-)

Weer iets dat ik van de wensenlijst af kan strepen, 

nog even en ik heb niets meer te doen... :o

Kollingsveen en de familie Frieling

Nog steeds wat slapjes besloot ik vandaag dat het hoog tijd is om weer wat actiever te worden, en dus: geocachen! Het zou vandaag erg mooi weer worden, maar daar leek het niet op, vanachter het raam: het miezerde af en toe wat en de zon liet zich ook niet zien. Maar toen ik rond 3 uur zat te appen met Jan the Rover zei hij dat het echt wel warm was buiten, en toen besloot ik er toch nog maar even op uit te gaan.

Ik heb weer 3 opgeloste puzzels van De Gouden Pijl gelogd, en een tradi die onderweg lag en die me al een hele poos toe roept: Kollingsveen. Dat is een heel klein oud uithoekje van Emmen, vlakbij Oranjedorp.

De geschiedenis van Oranjedorp / Kollingsveen is verweven met de geïsoleerde ligging van Zuidoost Drenthe. Het dorp kon ontstaan door de vervening van het grote Boertanger Moeras. 

In 1853 werd begonnen met het graven van het Oranjekanaal vanuit de Drentsche Hoofdvaart, dwars door Drenthe, richting Nieuw-Dordrecht. 

In 1858 kwam dit kanaal gereed en begon de Drentsche Veen- en Middenkanaal Maatschappij te Dordrecht de omliggende complexen veen te ontginnen. Daartoe moest een kanaal worden aangelegd vanaf het Oranjekanaal naar de Verlengde Hoogeveense Vaart bij Klazienaveen. Dit kanaal, aangelegd onder supervisie van opzichter Frederik Bladder, werd de naar hem genoemde Bladderswijk. Op deze plaats ontstond Kollingsveen, het latere Oranjedorp. De naam Kollingsveen is ontleend aan het woord kolling dat kolk betekent.

Op 25 mei 2012 werd op de hoek Oranjekanaal - Bladderswijk een grenssteen geplaatst met tekstplaat waarop staat: "Kollingsveen 1858". Tot 1978 stond er een grote steen die door de familie W. Frieling was bekostigd. De tekst "Kollingsveen" was erop geschreven door Willem Frieling. Deze steen is na de afbraak van de woning van de familie Frieling verplaatst naar de Oosterwijk waar toentertijd een kwekerij van de gemeente was. Door de inzet van A. Arends, G. Frieling-Arends en T. Eising werd aan de Bladderswijk westzijde een nieuwe steen geplaatst.

Wel erg interessant die naam Frieling die aan deze plek verbonden is, want mijn kinderen stammen meerdere malen, zowel via mij als via hun vader, af van Frieling. Hun oudste Frieling voorouders zijn Jan Frieling, die in 1724 in Maastricht trouwde met Hendrina de Groot. Ik zelf stam af van hun dochter Hendryka (geboren 1725 te Maastricht), en de vader van m'n kids stamt af van hun dochter Jacobe (geboren circa 1730 te Steenwijk). Ze streken uiteindelijk neer in de omgeving van Rasquert en Tinallinge.

Ik heb in de uitgebreide stamboom die ik van deze familie samenstelde geen Drenten, wel heel erg veel Groningers die van ze afstammen. Ik vond het dus wel heel bijzonder dat ik in dit kleine oude hoekje bij Emmen deze naam tegenkwam!

 
HIER vind je een stukje geschiedenis van Kollingsveen,  o.a. over de familie Frieling in Emmen.

EBUS

Ik ben weer boven water, na de endo-echoscopie van maandagochtend. Waar ik toch minder tegenop zag dan de vorige keer, na het fijne gesprek met de anesthesist verleden week. En terecht!

Ze zouden alles wat rustiger aan doen met mij, en dat deden ze zeker. Ik ging nu niet rechtstreeks de behandelkamer in, maar werd op een bed in een kamer rustig voorbereid, niet door 4 man tegelijk maar nu door 1 persoon die alles rustig 1 voor 1 deed. Char mocht bij me blijven zitten tot ik naar binnen werd gereden.

De anesthesist zei dat ze mij direct "een lekkere borrel" zou geven: gelijk na de eerste verdovingsspray in m'n mond voelde me ik me helemaal groggy worden, inderdaad zoiets als flink tipsy, lol. Ook vroeg ze me of ik ook banaan proefde? Vorige keer was het een erg vieze smaak, maar nu hadden ze er kennelijk een vaag bananensmaakje doorheen gedaan. Pisang Ambon?

De andere sprays heb ik amper meer iets van gemerkt, ik herinner me eigenlijk alleen dat ik nu en dan m'n mond open doen moest. In elk geval heb ik nu amper of niet gehoest en gekokhalsd enz.

Toen ik bijkwam in dezelfde kamer zat Char al heel snel weer naast me. De vorige keer was het een roesje dat ik kreeg, nu een volledige narcose, omdat dit een wat zwaardere ingreep was, en ik hierbij absoluut niet mocht bewegen. Deze werd ook niet door mijn eigen longarts gedaan, maar door eentje die hier in gespecialiseerd is. De bedoeling was om de lymfeklieren tussen mijn longen te vinden, wat soms niet schijnt te lukken. Gelukkig lukte dat bij mij wel, en er zijn 4 puncties gedaan. Die worden nu onderzocht.

Toen het na een uur of zo lukte om wat water te drinken, kreeg ik daarna een beker bouillon (eigen keuze, ik mocht ook wel koffie of thee), en een bruin zacht bolletje kaas. Dat lukte ook allemaal, zij het met heel kleine slokjes/hapjes, en het smaakte heerlijk na zo lang geen eten of drinken!

Ik heb duidelijk ook iets spierverslappends gekregen, want maandag weer thuis kon ik amper op mijn benen staan, en ook gister liep ik nog heel wankel en was ik zo zwak dat een fles water van 1,5 liter al bijna te zwaar was om te tillen. Vandaag gaat dat alweer een stuk beter :-)

Char bracht me naar huis, en net als de vorige keer ging zij eind van de middag naar huis om daar te eten en haar kids op bed te brengen, terwijl even later Rick bij mij kwam, met weer een hele berg eten. Deze keer had hij aardappelbrood mee (lekker, nog nooit gehad!), en veel hapjes, kaasjes en vleeswaren. Ook deze keer mocht ik na 12 uur 's nachts niets meer eten of drinken (zelfs geen water), dus ik was echt wel toe aan iets...

Rick ging nu wel op een redelijke tijd weer naar huis, want Char bleef bij mij slapen, in haar eigen oude bed. Hebben we dit ook weer overleefd met z'n allen. En ik ben nu minder angstig want nu ze weten dat ik een paniekpatiënt ben is het kennelijk ook mogelijk om iets aangenamer behandeld te worden ;-)

Nu ben ik even "vrij" tot volgende week woensdag, dan moet ik de fietstest weer doen. De komende dagen wordt het lekker weer, dus dan maar flink trainen voor het fietsen...

Buiten spelen

Vanaf de Schansstraat, in de verte een boom die al half in herfstkleuren is, en half nog helemaal groen!

Vanmiddag was het weer heerlijk weer, zoals het nu is had het van mij de hele zomer mogen zijn! Met die hitte heb ik meest binnen zitten schuilen terwijl het nu echt lekker is om buiten te zijn!

Het Gat van Jansen tussen de bomen door, gezien vanaf het fietspad bij de Oude Roswinkelerweg

Ik heb vanmiddag weer 5 caches van de Gouden Pijl gedaan, en even bij dochter langs geweest, plus naar de Jumbo.

Voor 2 caches heb ik de loopfiets gebruikt, dus mijn lichaamsbeweging heb ik vandaag ook weer gehad! Plus een paar handen vol glanzende kastanjes meegenomen uit het bos!

Wat is Emmen toch ook mooi, als je voor caches op de meest bijzondere plekken komt, vooral bij de zwanen, ik heb daar echt een poosje naar ze zitten kijken, en genieten!

 

En de zwanen? Die wonen pal achter het drukke Industrieterrein, in een vergeten hoekje achter de Cornelis Houtmanstraat!

Polswarmers

Naast fanatiek puzzelen voor de Gouden Pijl geocaches, zit ik nu ook graag te breien. Ik ben nog bezig aan een lang vest voor mezelf, maar ik heb nu gewoon even zin in lekker simpel en snel.

Dochter heeft op haar verlanglijstje gebreide polswarmers staan (vingerloze wanten). Vorig jaar tijdens de Winterhike had ze haar wanten uit gedaan omdat ze warme handen had, en toen liep ze frostbite op. Ze denkt dat te voorkomen door dan polswarmers te dragen, maar het lijkt mij dat je vingers het eerste te koud worden?

Voor haar heb ik ze nu af: lekker warm van Noorse sokkenwol, op pen 5. Alleen moet ik de 2e nog even in elkaar zetten, en er nog een grijs randje langs haken.

Handsokken,lol

Gisteravond gelijk maar door. Na al dat saaie grijs nu met een kleurtje. Hiervan had ik precies 1 bolletje liggen, maar wat kun je daar nu helemaal mee? In 2 delen, en er dan ook maar polswarmers van maken! Het breit heerlijk gedachteloos bij het tv kijken, en ik vind ze ook nog best wel leuk :-)

Nummer 1 is al klaar, op het in mekaar zetten na, want naast heel simpel gaat het ook lekker snel :-D

Hier wor je toch veel vrolijker van?

Men neme 50 gram garen
Ik brei vrij strak dus de Noorse wol deed ik met pen 5 en de katoenen gekleurde met pen 4,5

48 steken opzetten, 4 pennen recht breien.
Daarna 2 recht 2 averecht tot een lengte van ongeveer 25 cm
Weer 4 naalden recht breien
Afkanten

Ze passen altijd, door de enorme rekbaarheid van de dubbele boordsteek.

Het in elkaar zetten: Naai 4 cm dicht. Laat dan 4 cm open voor de duim en naai de rest dicht.
Eventueel afwerken met een gehaakt randje, en klaar ben je voor de winter :-)

Anesthesist

Maandag om kwart voor 10 heb ik een endo-echoscopie (EBUS): ze gaan dan met een slangetje met camera mijn luchtpijp in om te kijken naar de lymfeklieren tussen beide longen in. En nemen er eventueel wat weefsel weg om te onderzoeken. Dat is vrijwel hetzelfde als de bronchoscopie die ik vrijdag 7 september had. 

Ik had van te voren van iemand gehoord dat dat het vreselijkste was wat hij ooit mee had gemaakt, en was er toen dan ook zo zenuwachtig voor dat ik er duizelig van was. En ja, het was echt niet leuk... (zwak uitgedrukt). De ingreep zelf heb ik niets van vernomen, maar wel dat ik vanuit de wachtkamer de operatiekamer in werd gereden, en direct begonnen er 4 mensen dingen op mij te plakken, in mij te prikken, ik kreeg een bloeddrukmeter om, zuurstof in mijn neus enz.

Daarna werd er elke paar minuten verdoving gesprayd, van mijn mond tot uiteindelijk diep in m'n keel... en ik was totaal in paniek. Ik was de hele tijd enorm aan het hoesten en kokhalzen (oh, vandaar dat ik uren tevoren niet meer mocht eten of drinken, lol)...

Vorige week donderdag belde de longarts dat ik hetzelfde dus maandag weer moet ondergaan. Hij was er toen ook bij, en ik zei tegen hem dat ik had gehoopt dat nooit meer mee te hoeven maken. Het antwoord was simpel: het is noodzakelijk. Dus ik zei direct dat ik het natuurlijk wel ging doen. Alles om weer beter te worden!

De vorige keer moest ik in het ziekenhuis een formulier invullen voor de sedatie, en dat daar gelijk inleveren. Nu had ik vandaag een afspraak met de anesthesist. Vreemd, waarom deze keer wel? Nou, om mij gerust te stellen! Ik voel me na dat gesprek vanmiddag al een heel stuk beter! :-D

Ik vroeg me ook af de vorige keer toen plotseling het licht uit ging tijdens de laatste keer sprayen of ik van mijn stokje was gegaan van de spanning, of door de sedatie? Het laatste, dus. Dat wist hij zeker. Wel fijn om dat nu te weten, want ik bleef het me maar afvragen. 

Ik ben er alweer dagenlang zenuwachtig van, maar... Maandag doen ze het anders. Ik word dan opgenomen, en in een kamer op een bed gelegd waar ik rustig voorbereid word. Dus niet met 4 man tegelijk direct in de operatiekamer van alles op me aansluiten enz. Ook krijg ik dan gelijk al iets rustgevends toegediend, zodat ik van het sprayen ook heel veel minder zal gaan merken. Jippie!

Het was een heel fijn gesprek, en ik voel me er nu een stuk geruster op dan de vorige keer, hoewel ik nu al wel weet wat me te wachten staat. Maar hopelijk dus deze keer met veel minder paniek :-)

M'n bloeddruk was vanmiddag wel skyhigh: 184 over 96... oeps! Maar volgens de anesthesist kwam dat vast omdat ik een leuke jonge vent tegenover me had zitten. En als hij zijn witte jas uit deed zou die vast wel naar beneden gaan... Hhmm, of juist omhoog? :-D


Ik mag of na een paar uur weer naar huis, of ze houden me een nacht, dat merk ik na afloop pas. Mag ik wel naar huis dan weer 24 uur onder toezicht. En omdat we dat deze keer van tevoren al weten is al geregeld dat Char dan bij mij blijft slapen. De volgende dag nog herstellen. In elk geval gaat natuurlijk het Zoekboek mee, als afleiding tot ik geholpen ga worden, en na afloop tot ik weer naar huis mag ;-)

En dan heb ik even helemaal geen afspraken meer tot woensdag de 10e. Dus van 3 tot 10 oktober wil ik zoveel mogelijk leuke dingen gaan doen! Kom maar op met die plannen!


Agenda:
1 oktober Endo-echoscopie
10 oktober Ergometrie (fietstest 2e x)
18 oktober longarts

De Gouden Pijl

Een paar weken geleden kwamen er een heleboel (een stuk of 60) nieuwe geocaches uit in en rond Emmen. De Gouden Pijl! 

Het zijn mysteries: om ze te vinden moet je eerst voor elke cache (= elk vraagteken) een puzzel oplossen, waarmee je de juiste coördinaten krijgt waar ie ligt. Heb je die, dan kun je de cache gaan zoeken en loggen, waardoor het vraagteken in een gele smiley verandert. Uiteindelijk is het resultaat een grote Gouden Pijl van smileys (= gevonden caches) over heel Emmen heen.

Deze kwam uit op een voor mij echt ideale tijd!

Ik ben helemaal niet goed in puzzelen, die sla ik dan ook vaak over. Iemand heeft me zelfs alle oplossingen al aangeboden. Maar... voorlopig doe ik elke puzzel die ik snap helemaal zelf! Dit is zo'n fijne afleiding nu!

Als ik me ff rot voel ga ik puzzelen. En elke dag probeer ik er dan ook één of meerdere te gaan loggen. Dat zorgt ervoor dat ik dan ook elke dag even de deur uit ga, dat ik wat frisse buitenlucht en beweging krijg (heel belangrijk om mijn conditie op peil te houden!).

Helaas zijn er een aantal puzzels die ik al heb opgelost waarbij je een hengel nodig hebt, omdat die hoog in een boom hangen. Ik heb geen hengel, en wil die ook niet, omdat ik door mijn versleten nek toch niet zo lang omhoog kan gaan staren... Maar tot nu toe lukt het me hiermee wel om iedere dag, indien mogelijk, er even lekker op uit te gaan om er eentje of meer te gaan zoeken en vinden!

De loopfiets helpt daarbij ook, ik heb vanmiddag weer een Gouden Pijl gelogd, en eentje er in de buurt (Drenthina), die me eerder veel te ver lopen was, en waar ik nu met de loopfiets met weinig moeite wel naartoe kon gaan :-)

Agenda:
27 september afspraak anesthesist
1 oktober Endo-echoscopie (heel erg naar!)
10 oktober Ergometrie (fietstest 2e x)
18 oktober longarts

Mijn huissleutel

Paars is zoooo helemaal mijn kleur! 😊

Morgen moet ik voor een Nucleaire scan (doorbloeding van de longen) naar het ziekenhuis van Hoogeveen toe, en zoonlief brengt me daarheen.

Een paar dagen geleden zei hij dat hij graag ook mijn huissleutel wil, want als er iets is moet ik anders heel Emmen door om je sleutel te krijgen...

Dochter heeft er eentje, en andere oma ook, en zij woont pal achter me.

Zoonlief krijgt er morgen nu dus ook eentje voor zichzelf. Ik zei tegen de schoenmaker dat zoon nu 34 jaar is, en dus oud genoeg om een eigen sleutel te krijgen, lol.

Vanmiddag was ik bij Tante Siet, die altijd ook mijn huissleutel had, voor het geval dat. Ze zei dat sinds ik een nieuw slot moest een poos geleden, zij geen passende sleutel van mij heeft... En het kan soms voorkomen dat dochterlief en andere oma beiden bv in Friesland zijn, bij Beppe ... dus binnenkort nog maar eentje laten maken voor tante Siet!

En wat dan als ik gewoon lekker even helemaal niemand in m'n huisje wil toelaten??? 

Dan doe ik gewoon simpelz de haakjes erop die schoonzoon voor me maakte, onder en boven aan de binnenkant van de voordeur, nadat er bij mij werd ingebroken in 2012 😋

Tijd

De waarneming van tijd, of meer algemeen: de timing van ons gedrag, is een nog vrijwel onontgonnen gebied in de psychologie. Er bestaat geen apart zintuig voor het waarnemen van tijd. Tijdsperceptie, of liever tijdsbeleving, lijkt eerder een afgeleide entiteit te zijn van onze bewuste ervaring. Tijdsperceptie speelt ook een rol in onze tijdsbeleving: soms lijkt de tijd zeer snel en soms zeer langzaam te verlopen. Tijdsperceptie heeft soms het karakter van tijdsillusies: zoals bij het waarnemen en beoordelen van de duur, volgorde en gelijktijdigheid van gebeurtenissen.

Dat is bij mij momenteel helemaal zoek. Ik neem het waar, en verbaas me erover.
Ik heb nooit een horloge nodig, als ik naar buiten kijk en bedenk dat het nu ongeveer bv 4 uur 's middags zal zijn, dan klopt dat vrijwel altijd.
Als ik mijn wekker zet dan maakt die me nooit wakker, want ik word altijd, echt altijd! minstens een kwartier voor de wekker afloopt, wakker.
En dat is nu nog steeds zo, maar...

Gisteren realiseerde ik me ineens dat ik afgelopen maandag pas, dus nog geen week geleden, hoorde dat ik longkanker heb. Het voelt als weken geleden!

Donderdagmiddag belde de longarts me op, over de uitslagen van de onderzoeken die ik gehad heb.

Over 2 weken moet ik weer de fietstest van afgelopen woensdag doen.
En ik krijg binnenkort een oproep voor opnieuw een bronchoscopie (Zie: Het vervelendste achter de rug). Die bronchoscopie was dus vrijdag 2 weken geleden, maar dat weet ik alleen door in mijn agenda te kijken, want het lijkt al veel langer!

Heel bevreemdend, want normaal kan ik zoiets altijd exact een plaats geven in de tijd. Nu lijken recente dingen ineens lang geleden, en herinner ik me geen datum of dag meer, terwijl ik dat normaal altijd heel erg goed onthoud.

Eerst aanstaande dinsdag naar Hoogeveen voor een nucleaire scan van mijn longen, daarmee wordt de doorbloeding gemeten. Niets om tegenop te zien. Zoonlief brengt me erheen, ik krijg een injectie met iets radioactiefs en ga dan een half uurtje de scanner in. Niet van te voren nuchter blijven, of iets om tegenop te zien.

De komende de 2 a 3 weken staat er nog geen operatie gepland. Ik wacht nu op een oproep voor de 2e bronchoscopie, plus daar vooraf een afspraak met een anesthesist (dat hoefde de vorige keer niet). Hierbij willen ze kijken naar de lymfeklieren tussen mijn beide longen in.

En een nieuwe afspraak, over ongeveer 2 weken, voor een fietstest. En daarna dan weer wachten op de uitslagen...

Daar tussendoor proberen om zoveel mogelijk te relaxen, leuke dingen doen, bewegen en toch ook mijn rust nemen.

Als ik ontwaak 's ochtends dan dringt elke dag opnieuw ineens tot me door wat er ook weer aan de hand is...
Ik heb afleiding, doe iets leuks, en merk ineens dat mijn handen nogal trillen, ik laat dingen vallen... oh ja... 

Maar ik blijf positief en wil er niet teveel in opgaan, tussen de onderzoeken enz door. Zoals ik eigenlijk altijd al doe: leven in het nu, geen zorgen voor morgen, enz. ;-)

Loopfiets

Char kwam vrijdagmiddag even langs: ze stond eerder die dag bij school te wachten toen ze iemand voorbij zag komen op een loopfiets. We wisten allebei niet eens dat zoiets bestaat! Eerst deed ik er wat lacherig over, maar na even googlen werd het steeds minder gek...  

 

Zij belde de Vegro op: Ja hoor, dat is een loophulpmiddel dat u bij ons kunt krijgen. U moet ons dan een verwijsbrief van uw huisarts e-mailen. Dan maken wij een afspraak en daarna wordt er eentje helemaal op uw maat en wensen enz aangepast gemaakt, en geleverd.

Ik direct de huisartspraktijk bellen, ze waren nog nét open: woensdag kan ik bij de praktijk de verwijsbrief ophalen! Dan die dus opsturen, wachten op een afspraak, op maat gemaakt... dat duurt (veel te) lang! 

Over 2 weken moet ik de fietstest van afgelopen woensdag opnieuw doen, en de huisarts adviseerde me al om elke dag minstens een half uur goed te bewegen, om mijn conditie op peil te houden, of zelfs wat te verbeteren? 

Wandelen gaat al lang niet meer. De afgelopen jaren ben ik door de artrose 6 cm gekrompen (ik was 1.67 en was van de week in het ziekenhuis nog maar 1.61). Als ik loop gaat heel snel mijn rug pijn doen, en stilstaan lukt nog geen halve minuut meer zonder ergens op te leunen. Dat was al begonnen voor de Ziekte van Lyme in de zomer van 2016, en die heeft er ook geen goed aan gedaan. 

Vorige winter heb ik 8 weken lang 2x per week een rugschool gedaan, om kracht en stabiliteit enz op te bouwen. Maar ook daardoor ging ik niet erg veel beter lopen. Door de artrose zijn mijn onderste 6 ruggewervels versleten, evenals mijn rechterheup, de linker in mindere mate, mijn handen en mijn nek. Het enige dat daar aan te doen is is diclofenac slikken om de pijn wat te verzachten...

Zwemmen gaat prima maar dat doe je niet elke dag. Fietsen gaat veel beter dan lopen, alleen moet het dan niet meer waaien dan windkracht 2... Ook moet ik met de fiets niet teveel hoeven stoppen, want op- en afstappen is pijnlijk wegens mijn versleten rechter heup. Ja i know, ik wor al behoorlijk krakkemikkerig, lol.

Een nieuwe loopfiets kost rond de 500 euro, maar toen vonden we er eentje op Marktplaats, die was er vrijdag net op gezet. Vraagprijs was 200 euro, en er stond al een bod van 150. Char heeft gebeld of ze hem vast wilden houden voor haar als ze 200 bood. Dezelfde avond nog heeft ze hem samen met andere oma opgehaald uit Steenwijk!

Een zeer lage instap: ideaal voor mijn heupen!

Gisteren kwam ze ermee langs, even proberen. De rem slijt wat aan aan het voorwiel, zadel stond niet echt lekker... en een mandje voorop zou erg fijn zijn! Hij ging mee naar hun huis en vandaag heb ik hem bij ze opgehaald, nadat schoonzoon hem zo goed mogelijk aan had gepast. We moeten er nog steeds mee naar een goede fietsenmaker want het zadel staat nog steeds niet lekker en het aanslijten van de rem hebben we geen geschikt bitje voor.

 

Maar! Vanmiddag ben ik vanaf dochters huis samen met haar naar de Jumbo geloopfietst. Omdat het een loophulpmiddel is kun je er ook gewoon mee een winkel in. Het is net zoiets als een rollator zeg maar, alleen anders. Zelfscanner mee, de boodschappen in het mandje, ideaal! Daarna, nog steeds lekker in de regen, naar de Lidl geloopfietst, en daar ook nog iets gehaald. En toen weer terug naar hun huis. 

Zie het zilverkleurige clipje bij de achterkant: dat kan ik zelf heel gemakkelijk omzetten en dan vouwt ie zich dubbel. We hebben allerlei manieren getest om hem mee te nemen, hij gaat heel gemakkelijk in mijn auto (3-deurs) gewoon achter de passagiersstoel. Ik kan dat zelf zonder moeite! 😃

Het mandje (een oudje van dochter zelf) kan ik heel simpel aan en af het stuur klikken. In de auto had ik het mandje op de voorstoel gezet. Weer thuis klikte ik mandje met boodschappen er weer aan, en loopfietste ik zo naar huis. Omdat ie erg klein is rijd ik hem gewoon naar binnen, hij staat nu in de huiskamer.

Deze is niet nieuw meer, en niet aangepast op mij. Maar dit werkt al zoooo fijn! En over een aantal weken heb ik "mijn eigen" loopfiets, en kan ik deze of bij dochter neerzetten zodat ik er daar ook eentje heb, of ik zet hem gewoon weer te koop op MP.

Ondertussen kan ik hier ook mee gaan geocachen!!! En een keertje naar de dierentuin, of naar de markt enz.! Een markt kan al jarenlang niet meer omdat ik vanwege mijn rug niet meer kan slenteren of stilstaan, maar met deze loopfiets lukt dat prima omdat ik dan zit te slenteren, en zit te stilstaan, dus ik heb hiermee totaal geen last van mijn rug! En toch krijg ik beweging, en kan ik lekker naar buiten toe :-D

Blij blij blij dus! 😀

Oh, en als iemand toevallig zin heeft om met mij te gaan cachen, of een uurtje naar Wildlands of naar het Rensenpark: dat kan nu dus! 

Zuurkool

 

Het begint een traditie te worden: Gisteren kwam Mies weer naar mij toe om zuurkool te maken, zijn specialiteit. De vorige keer had hij al zijn reserve stamper bij mij achter gelaten.

Ik heb 2 kilo aardappelen geschild, en hij deed de rest. 

Nou ja, behalve de afwas, maar daar heb ik de vaatwasser voor 😏

Het was weer erg gezellig, heel erg lekker, en het werd natuurlijk weer erg laat...

En er was genoeg over voor ons allebei voor een maaltje in de vriezer, inclusief een stuk worst, om later nog eens te smullen 😁

Kadootje!

 

Vanmiddag bracht de postbode me een pakje met bovenstaand boek erin. Wat leuk! Zelf was ik hier nooit op gekomen, maar dit is inderdaad erg leuk om wachttijden wat te verkorten en zo. Dat ga ik hier ook zeker mee doen 😀

Bedankt lieve afzender, ik ben er erg blij mee, wat een verrassing! 😙

Nu ben ik toch al groot fan van Jan van Haasteren. Zo hebben Char en ik ieder een enorme kleurplaat van de Speeltuin, waar we 's avonds samen aan kleuren. Heel soms, want we hebben er helaas maar weinig tijd voor.  

Ik heb een JvH kleurboek, en daar stond de Speeltuin helemaal in, maar verdeeld over 4 pagina's, en 2 delen daarvan ook nog aan weerszijden van één bladzijde. Die hebben we laten kopiëren, aan elkaar plakken en uitprinten bij een goede kopieerwinkel. De bedoeling is dat ze ooit af komen, en dan ingelijst aan de muur... 😊

Wat me dus gelijk ook weer op het idee van kleuren brengt, daar wor je zo lekker zen van 😜

Zoekplaatje

Gisteren en vandaag

Vanochtend had ik de fietstest: zo lang en zwaar mogelijk fietsen op de juiste snelheid, volgeplakt met plakkers en draden en met een kapje over mijn mond en neus, en een bloeddrukmeter om mijn arm. Ze wilden niet zeggen of ik het goed gedaan had...

Daarna ben ik met dochterlief meegegaan naar huis. We hebben samen Coco gekeken, een heel leuke Pixar film, en heerlijk gezond gegeten, want ik zorg er nu wel extra voor dat ik zo goed mogelijk eet! Spinazie, een eitje, rundervink, lekkere aardappeltjes in kaassaus, heerlijk! En veel geknuffeld met de kleinkids natuurlijk, vooral met Jade die vrijwel de hele film tegen me aan zat :-D

Daarbij een glaasje whisky, want dat is mijn medicijn momenteel. Gistermiddag stond plotseling mijn huisarts voor de deur, lief! Na de Ziekte van Lyme 2 jaar geleden had ik het helemaal gehad met mijn toenmalige huisarts, en ben ik overgestapt naar een andere praktijk. Dat was een ouder echtpaar, en die hebben hun praktijk per 1 april overgedaan aan een jonge vrouw, een topdokter! Ben daar heel blij mee, en zoals ze gister ook spontaan langs kwam... Ze is vriendelijk en lacht veel, ze neemt alle tijd, enz. Dat geeft me echt het gevoel dat ik met vragen enz altijd bij haar terecht kan.

Toen ik zei dat, als ik het even niet zie zitten of erg zenuwachtig ben, ik een klein glaasje whisky neem zei ze: daar ben ik het helemaal mee eens! Ik wil als het ff kan absoluut geen kalmeringsmiddelen of slaappillen slikken, en deze zelfmedicatie had zij dus niets op tegen :-)

Ik moest vrijdag naar de huisarts om mijn bloeddruk te meten, dat heeft ze toen ook gelijk gedaan, dan hoef ik daar vrijdag alvast niet meer heen. Mijn bloeddruk was wel redelijk hoog (148/100?) maar dat vond ze heel normaal in deze omstandigheden. En hij was exact hetzelfde toen ik vanochtend aan de fietstest begon, ik ben dus best wel consequent, lol. Bovendien is die ook wel eens hoger geweest, dus het valt nog mee.

Na het eten vanavond, toen de kleinkids in bed lagen, heeft dochter me weer thuis gebracht. Daar lag alweer een brief van het ziekenhuis in de bus, ik heb in jaren niet zoveel post gekregen! Volgende dinsdag mag ik naar Hoogeveen toe voor een nucleaire longscan (doorbloeding). Gelukkig niet zo belastend als de pet-scan, niet nuchter zijn of veel water drinken en zo, gewoon een half uur onder dat ding na een injectie, en klaar. Dat zal ook inhouden dat ik voor die tijd in elk geval vast niet word opgenomen.

Ondertussen belde de WW vandaag ook weer hoe het met me is, en die zetten me nu op de lange baan "on hold". Officieel moet ik de eerste van de maand altijd zelf online mijn inkomsten doorgeven, ook al staat er dan altijd al ingevuld wat ik van het uitzendbureau kreeg (nu ziekengeld). Geef je dat niet door dan wordt de uitkering ook niet overgemaakt.

Morgen moet ik even een bericht in mijn uwv en in mijn werkmap zetten, en dan hoeft dat ook niet meer. Die inkomsten krijgen ze ook door van de belastingdienst, en zo krijg ik dan ook de WW gewoon op tijd uitbetaald als ik bv in het ziekenhuis lig. Ook het bedrijf waar ik elke dinsdag telefonisch moet melden of ik nog ziek ben voor het Uitzendbureau heeft genoteerd dat ik dat nu niet meer hoef, en dat ze over een hele tijd wel zelf eens bellen hoe het er mee is. Dat geeft allemaal ook weer wat rust :-)

Voor morgenavond en vrijdagavond staat er al iets leuks op het programma, dan ben ik dus al "onder de pannen". Zoals het nu lijkt ben ik dan van vrijdag t/m maandag helemaal vrij. De huisarts raadde me aan om elke dag ook minstens een half uur te bewegen, om mijn conditie goed te houden. Dus maar eens zien waar ik dan geocachen ga, of zo... Ligt ook aan het weer natuurlijk... 

En ja, ik rook nog steeds. Al sinds ik 12 was, en ondanks diverse stoppogingen waar ik alleen maar steeds zwaarder van werd, en die ik op zijn langst een maand of 3 a 4 volhield. Toen ik dat tegen de longarts zei was het antwoord: daar gaan we het nu even niet over hebben.

En de huisarts gister was het helemaal eens met het advies van dochterlief: als je nu accuut stopt geeft dat nog veel meer stress, je kunt als bijwerkingen hebben dat je nerveus(zer) wordt, niet kunt slapen, en/of erg gaat hoesten enz. Allemaal dingen die we nu even niet willen. Huisarts zei: ik wilde ook voorstellen dat je voorlopig nog gewoon blijft roken, op dit moment is dat het beste.

De bedoeling is als ik geopereerd word, dat ik dan sowieso minstens een dag of 10 in het ziekenhuis lig, en dat ik er daarna dan niet weer mee begin. Ik zal er dan vast ook geen enkele behoefte aan hebben, en het eerste afkicken gebeurt dan onder medisch toezicht ;-) 

Zou het genetisch zijn?

De gezinskaart van mijn opa en oma, met hun 9 kinderen.
Ik heb niet gekeken naar de 12 broers en zussen van opa, noch naar de 7 broers en zussen van opoe. Daar weet ik vaak ook geen doodsoorzaak van.

Opoe haar moeder was Trijntje Hoeksema (en zij was de zus van de overgrootvader van mijn ex Albert Hoeksema). Die Hoeksema familie staat er bekend om dat er veel mensen longaandoeningen hadden, en mijn ex en mijn zoon hebben astma. Uit familieoverlevering: bij de Hoeksema's waren er veel kromme oude mannetjes die nog net hijgend en piepend hun brievenbus konden bereiken... Dus misschien dat het uit die familie vandaan komt?

I.1        Mattheüs Willem (Thijs) NUBÉ, overleden op 12‑12‑1952 te Eenrum op 53‑jarige leeftijd, hersenbloeding

Gehuwd met Grietje MOSSEL, overleden op 26‑08‑1992 te Eenrum op 93‑jarige leeftijd, ouderdom

Uit dit huwelijk:

1.         Mendelt Jan NUBÉ, overleden op 18‑02‑1994 te Alkmaar op 73‑jarige leeftijd, longkanker

2.         Trijntje (Trees) NUBÉ, overleden op 31‑03‑2000 te Eenrum op 77‑jarige leeftijd, longkanker

3.         Jacomina (Minny) NUBÉ, overleden op 23‑08‑1984 te Eenrum op 58‑jarige leeftijd, de oorzaak is mij niet bekend

4.         Martha NUBÉ, leeft nog, 91 jaar

5.         Annie NUBÉ, overleden op 03‑08‑2014 te Eenrum op 85‑jarige leeftijd, de oorzaak is mij niet bekend

6.         Marten Pieter NUBÉ, overleden op 13‑12‑2003 te Eenrum op 70‑jarige leeftijd, longkanker

7.         Wilhelmina (Willy) NUBÉ, overleden op 28‑03‑1997 te Uithuizen op 62‑jarige leeftijd, kanker, is mij niet bekend welke

8.         Jantje (Jos) NUBÉ, leeft nog, 81 jaar

9.         Gerard Jacob NUBÉ, overleden op 14‑07‑2014 te Eenrum op 74‑jarige leeftijd, longkanker