Blaastest

Vorige week heb ik in het ziekenhuis een blaastest gedaan. Omdat de fysiotherapie gestopt is dacht de longarts dat ik met een slechte longfunctie wellicht weer een jaar fysio krijgen kon. Vóór de longkanker had ik al jaren COPD II Gold, en misschien dat dat nu dan III geworden was? Dat zou flink schelen in de fysiotherapie, vooral ook omdat het voor COPD tegenwoordig vergoed wordt vanuit de Basisverzekering...

Vanochtend belde hij me met de uitslag. En "helaas", wat zowel de arts als ikzelf niet verwacht hadden, gaat dat niet lukken. Dit is wel een uitslag met een dubbel gevoel! Ja, ik heb eigenlijk zeker langer fysiotherapie nodig, maar nee dat krijg ik niet vergoed omdat mijn longen daarvoor nu te goed zijn! 

Voor de operatie in oktober 2018, blies ik 62%.

Vorige week, ook nog wat extra benauwd wegens hittegolf en zeer hoge luchtvochtigheid, blies ik 72%!

Dus nu, bijna 2 jaar nadat de tumor werd verwijderd, zijn mijn longen een stuk beter dan daarvoor 😊

De COPD is dus zeker niet erger geworden. En volgens de arts is mijn longfunctie nu zoveel beter omdat er in 2018 een tumor in de weg zat. Die is nu weg, samen met een halve long, maar desondanks gaat het nu dus beter met m'n ademhaling dan vóór alle behandelingen. Geweldig om te horen dat na alles wat ik mee heb gemaakt, het nu dus blijkt dat dat een groot effect heeft gehad!

Waarom ik dan zo snel benauwd ben, als ik bv een klein stukje loop, of de trap op ga? Vooral conditie, zei hij. Door 2x intensive care, lang in het ziekenhuis liggen, en daarna thuis ook nog een half jaar, is mijn spierkracht veel minder dan voor die tijd. Tja, en daar had ik dus juist die fysiotherapie voor...

Waar ik ook altijd mijn conditie uit haalde was zwemmen, graag en veel. Maar helaas gaat dat wegens corona nog steeds niet. Ik zou in principe wel baantjes kunnen zwemmen in het plaatselijke zwembad, maar wegens snel buiten adem gaat dat minder snel en moet ik geregeld weer op adem kunnen komen. Met een hele file van wél snelle zwemmers achter me? 😩

Lopen gaat moeilijk wegens de artrose in rug en heupen, vooral rechter heup. Fietsen gaat wel beter, maar dan moet het niet echt waaien, dus dat lukt niet dagelijks. Ik wil wel gaan kijken naar een nieuwere fiets... Volgens dochterlief zou ik een elektrische fiets moeten kopen, maar dat lijkt mij dood-eng.

Indien iemand een longfunctie blaast wordt deze vergeleken met normaalwaarden. Deze normaalwaarden zijn afhankelijk van leeftijd en geslacht (niet van gewicht).

 

Er bestaat een behoorlijke spreiding maar indien een longfunctiegetal tussen de 80-120% van de normaalwaarde zit, beschouw je deze als normaal. Soms zitten mensen hoger dan 120%, dan hebben ze gewoon een fraaie longfunctie. Bij topsporters kom je waarden tegen van ruim boven de 120%. Indien je onder de 80% zit is dit abnormaal.
Kortom normaal is een rekbaar begrip en wat je maximaal kan blazen staat niet bij voorbaat vast.

 

Je kunt geen percentage aangeven waarbij het goed of slecht is. Persoon A kan een longfunctie van 65% hebben en dit kan goed zijn terwijl deze waarde bij persoon B slecht is. Dit hangt af van het ziektebeeld en wat iemand zijn "personal best" is.

Op Fietse naar het Rensenpark

Gistermiddag heb ik voor het eerst in heel lang weer eens gefietst. Dat lukte best goed, en zodoende kwam ik in het Rensenpark (de oude dierentuin) terecht. Helaas vlak voor sluitingstijd van Cho50+ waar ik al 2 jaar niet meer geweest was. Even bijgepraat daar, en toen ben ik verder het park in gefietst, naar een bankje met uitzicht, in de schaduw 😊 😎

Als je heel goed kijkt kun je onder de brug wat schapen zien die ook de schaduw opzochten.

 

Totale afstand en zo:

Ik heb op dat bankje een poos zitten pokemonnen. Rond een uur of 6 wilde ik weer op huis aan, maar... helemaal vergeten dat het park om 6 uur sluit! Ik fietste naar een uitgang: hek op slot! Geschrokken fietste ik zo snel ik kon naar de andere kant van het park: ook hek op slot! Dat ze dat niet even omroepen of zo... Inmiddels een beetje in paniek en heel erg buiten adem reed ik weer een stukje, tot ik een vrouw zag die net in haar auto stapte. Ik legde haar het probleem uit en zij opende toen het hek, ook om er zelf doorheen te gaan, ze had een sleutel. Maar het had dus niet veel gescheeld of ik had de nacht in het park door moeten brengen. Echt vreemd dat ze niet even controleren of iedereen weg is...

 

De terugreis viel wat tegen. Ik was nog moe van de heenreis, plus de paniek. En terug moest ik op de Oude Markeweg, richting huis door het bos, omhoog fietsen, en dat ging een stuk zwaarder dan op de heenweg naar beneden! Door het fietsen niet meer gewend zijn had ik ook nog eens last van zadelpijn. Veel oefenen dus maar weer...

Ik was heel blij om thuis te zijn, en had geen energie meer om te gaan koken, terwijl het wel etenstijd was. Dus allereerst via Bezorgland eten besteld, dat gelukkig al heel snel werd gebracht 😋

Bij op- en afstappen, maar ook tijdens het fietsen, had ik behoorlijk last van m'n rechter heup. Meer dan de laatste keer dat ik fietste. Even zien of dat afneemt als ik weer vaker fiets. Want als het fietsen me wel weer goed afgaat zou ik eigenlijk eens een nieuwe fiets moeten kopen. Die van mij wordt nu wel heel erg oud, met roest aan het stuur, en volgens mij slingert het voorwiel ook wat (of ik slingerde zelf?).

Baktus sjaals

 

De naam Baktus komt uit een Scandinavisch verhaal. De Baktus sjaal brei je met alleen rechte steken (ribbels), de Karius sjaal is hetzelfde, maar dan gebreid in tricotsteek. 

 Ik breide in juni deze sjaal voor mezelf. Met kwastjes eraan, zoals het hoort. Ook hangt ie dan mooier in punten.

Het is een grote uitgerekte driehoek, een kruising tussen een sjaal en een omslagdoek. Je kunt hem bv, foto onder, over je rug hangen als een omslagdoek. Maar je kunt de brede punt ook aan de voorkant doen, en beide uiteindes om je nek slaan, zoals op de foto hier boven.

Als je niet weet of je genoeg garen hebt dan weeg je het. Ben je op de helft van je garen dan stop je met breder maken, en ga je minderen, weer smaller maken dus.

Hierboven mijn sjaal (met mooie kwasten), en hieronder die ik voor Char heb gemaakt. Zij zag namelijk die van mij en toen liet ze eerstens duidelijk merken dat zij die wel even van me zou afpikken. En tweedens maakte ze met haar vingers een schaar beweging richting de kwasten. Zij houdt niet van kwastjes en frummels aan kleding 😠 😠

Ik was net zelf zo blij met de mijne, dus die ging ik houden! Een paar dagen later is Char toen met me naar Klazienaveen gereden waar een goede garenwinkel zit, en daar heeft ze toen zelf haar kleur uitgekozen. De sjaals zijn allebei van Papatya Batik: een heerlijk garen om mee te breien, beide sjaals deed ik op pen 4,5. 100% acryl, dus gemakkelijk in de wasmachine te wassen en ook snel weer droog. Ze wegen maar 150 gram per stuk, zonder kwastjes, en zijn 2 meter lang en ruim 40 cm hoog.

En voor de prijs hoef je het niet te laten! Ik had voor die van mij een pak met 5 bollen van 100 gram, ik heb dus nog flink veel over. Gekocht voor een prikkie via Facebook. Voor die van Char kochten we 2 bollen, die zijn normaal € 3,75 per stuk. Maar helaas hadden ze nog maar 1 goede bol, en eentje die volledig uit elkaar lag. Ik kocht er nog meer garen en kreeg die andere toen gratis mee. Chars sjaal kostte 3,75 + gratis bol = 3,75. Met 50 gram over komt de totale prijs voor haar sjaal op € 2,81! Plus een paar weken gezellig breien tijdens het Netflixen voor mij 😊

 Ik vind hem toch echt wel wat kaal hoor, zonder iets aan de puntjes, zoals kwastjes, of wat dan ook...

 

Wil je er zelf eentje maken, hier komt het recept:

4 steken opgezet, en gelijk in de eerste naald 1 meerdering en vervolgens elke 4e naald 1 meerdering door de draad na de 1e steek om te slaan over de naald. Op de terugweg deze overhaling recht breien, insteken in de achterkant, zo krijg je een mooie egale zijkant. 

Dat meerderen doe je elke keer aan dezelfde kant, de tegenovergestelde kant wordt dus recht. Om me niet te vergissen heb ik een draadje van een andere kleur aan de schuine kant gedaan, dat ik elke keer als ik een eind verder was,  weer een stuk hoger stak.

Bij 90 steken begonnen met minderen: elke 4e naald na de 1e steek 2 steken recht samenbreien, insteken aan de achterkant. Als er nog maar 4 steken over zijn, deze afkanten. 

Je kunt hem zo lang maken als je zelf wilt, gewoon door breien tot de gewenste breedte, voor je gaat minderen. Ook kun je hem smaller maken door niet elke 4 naalden, maar bv elke 6e naald te gaan meerderen/minderen. Op die manier wordt ie veel door mannen gedragen. Het is dan niet zozeer een omslagdoek, maar je draagt hem dan meestal met alle 3 punten aan de voorkant. Zie google voor nog veel meer foto´s 😉

Alles wordt dus recht gebreid, wat als voordeel heeft dat er geen voor/ of achterkant is. 

Longfunctie-onderzoek en PokemonGo

 

Vanmorgen moest ik naar het ziekenhuis voor een spirometrie-test. Dit om te zien of ik in aanmerking kan komen voor fysiotherapie voor COPD. Een slechtere uitslag zou dus gunstiger zijn in dit geval, en dat is vast wel gelukt, want het is nog steeds benauwd weer, met hier binnen nu een luchtvochtigheid van 68%!

De laatste keer dat ik dit onderzoek had was in januari 2019, dus niet zo lang na de operatie. Zal mij benieuwen of ik sinds toen wat vooruit gegaan ben.

Pokemonnen is een pluspunt als je in wachtkamers moet zitten. Net als vrijdag zaten dochter en ik het allebei fanatiek te spelen tot ik werd opgeroepen 😀

Mijn buddy is momenteel de shiny Altaria. Om goede vrienden (buddy's) te worden moet ik er o.a. iedere dag een foto van maken, deze is vanuit de wachtkamer in het Scheperziekenhuis 😎

Voor de uitslag heb ik voor maandag de 24e al een telefoondate staan met de longarts.

In Pokemon regende het gisteravond al toen het hier nog droog was (maar niet zo lang meer).

Even later kreeg ik een scherm waarop gewaarschuwd werd voor hazardous weather, en moest ik klikken op een dikke rode balk: I Am Safe! Hoewel er geen optie was om te klikken dat ik niet Safe was... zou best leuk zijn als die er wel was, en dat Pokemon dan gelijk de hulpdiensten naar je toe zou sturen, hahaha!

En nog een waarschuwing! Gelukkig is het hier erg meegevallen. 

Het is wel wat afgekoeld nu, maar nog steeds erg benauwd-vochtig 😒

 

 

Kampeervakantie

Zondag haalde dochterlief me op om te komen kamperen. Ze hadden de tent in de tuin gezet, o.a. voor het uitgestelde verjaardagsfeest van Logan die in april 10 was geworden. Hij heeft er met een stel vriendjes een nacht in geslapen. En nu was het dan mijn beurt!

 

 

Het was een all inclusive vakantie, dus met ontbijt en diner inbegrepen. De eerste avond bestond het diner uit de heerlijke salade die dochterlief maakt als het echt heel warm weer is, plus stokbroodjes met kruiden- en heksenkaas. De tweede avond kregen we een heerlijke pastaschotel, en een lekker ijsje toe 😋

 

 

 

 Want wat was het warm! Het verblijf was inclusief gebruik van het zwembad, waar ik dan ook dankbaar gebruik van heb gemaakt. Vooral het zwemmen met de cavia's was een hoogtepunt, wat leuk! Ze zwommen steeds naar iemand toe, en klommen dan op je hand of arm om even uit te rusten, voor ze weer naar de volgende zwommen. Alleen dat er eentje in m'n nek klom, via mijn arm, vond ik wat minder, want ze hebben flink scherpe nageltjes!

Het was zo warm dat de zeemeerminnen zelfs boven kwamen drijven!

 

 

 Het enige minpuntje was eigenlijk dat het ontbijt 's ochtends pas laat kwam, je kon het beter een brunch noemen. Maar de verse harde bolletjes en de chocoladecroissants smaakten prima.

 

Zondagavond zijn we naar de Kleine Rietplas geweest, waar we echt konden zwemmen. Dat was voor mij de eerste keer na 1 maart toen ik in lockdown ging. Heerlijk! Ik heb nog nooit zo weinig gezwommen in de zomer, maar zo 's avonds was het er heel goed te doen, kwa drukte 😊

 

 

Zondagavond was het erg gezellig op het terras, met een drankje en wat lekkers erbij 😀

 

Omdat ik Shadow met deze warmte niet te lang alleen wilde laten (hij gooit nogal eens zijn waterbak om, bv) ben ik maandagavond weer naar huis gebracht. Maar hoewel maar 2 dagen, voelde dit toch echt wel als vakantie, even lekker helemaal eruit 😚

Controle

Vanmorgen had ik weer de 3-maandelijkse controle bij de longarts. De vorige was in april, en werd toen wegens corona telefonisch gedaan, maar vandaag kon ik eindelijk ook weer een longfoto laten maken, en bloed prikken. Blij toe, want af en toe voel ik ergens iets (of denk ik dat ik iets voel), en omdat de laatste echte controle in januari was is het een hele opluchting dat nog steeds alles goed is! Ook mijn zuurstofgehalte was, zoals altijd eigenlijk, weer prima. Nierfunctie nog aan de lage kant, maar niet verontrustend meer, ik mag ook weer diclofenac, indien nodig voor m'n rug 😃

Ik heb ook verteld dat fysiotherapie eind juli stopte, omdat ik toen een kalenderjaar had gehad, het maximale als je "chronisch" bent. Hij vond het toch wel erg belangrijk, net als ik zelf. Maar je kunt niet 2x voor hetzelfde fysio krijgen, dus voor de longkanker is dat echt gestopt.

Nu mag ik a.s. maandag alweer naar het ziekenhuis, voor een blaastest. Ik heb al jaren COPD II, vanaf III kun je fysiotherapie krijgen... Longarts: wie weet dat je nu wel net op III zit. Nu is dat ergens niet te hopen natuurlijk, maar mocht de uitslag wel net over het randje zijn kan ik dan wel weer een jaar fysiotherapie krijgen. Beetje dubbel, want wat moet ik nu dan wensen? 😒

 

 

Zwemmende Cavia's

Gisteravond zat ik nog even in de tuin bij dochterlief, toen Jade naar beneden kwam met haar cavia's. Het zijn geen baby's meer, maar helemaal volwassen en groot zijn ze ook nog niet. Ik zei, kijkend naar hun zwembad, dat ik op YouTube filmpjes gezien had van zwemmende cavia's, en dat ze dat van nature schijnen te kunnen....

Na even overleggen besloten we het maar eens te proberen. Jade werd naast het zwembad op een stoel gezet met een grote handdoek op schoot, voor na afloop. Dochter deed haar schoenen uit om ze uit het water te kunnen "vangen".

Ze liet heel langzaam en voorzichtig de eerste in het water zakken, maar zodra zijn buikje het water raakte zwom ie al uit haar handen weg! Met nummertje twee ging het even later net zo. Ze hebben 1 voor 1 gezwommen, maar wie weet de komende dagen met tropische hitte dat ze er dan ook eens samen met de kleinkids in mogen?

Allebei hebben ze er maar heel even in gezeten, 1 rondje per persoon. Eerst maar even zien hoe ze het vinden, maar zo te zien genoten ze er echt van! En na afloop werden ze lekker droog gewreven in Jade's handdoek, en toen in hun hok terug om lekker uit te rusten.

Natuurlijk is het ook gefilmd, zowel door Logan als door mij:

Elke Gorgel moet een sjaal hebben

De Gorgels zijn bedacht door cabaretier Jochem Myjer. Gorgels beschermen kinderen tegen de griezelige Groenlandse Brutelaars en verschijnen alleen 's nachts. Ze slapen overdag, en zorgen ’s nachts voor hun Mensenkind.

“Heb jij ooit nagedacht over hoe er ‘s nachts korstjes op je wondjes komen? En heb je weleens meegemaakt dat de hele klas verkouden was, maar jij niet? Heb jij ooit het gevoel gehad dat er ‘s nachts iemand over je waakt?”

In 2017 kreeg Jade Bobba van Sinterklaas, en sindsdien waakt hij heel goed over haar als ze slaapt! Ze heeft zelf een waakstok voor hem opgezocht die precies in de opening van zijn handje past. En als ze gaat logeren gaat Bobba altijd mee!

Dat ze gewend zijn om een waakstok in de hand te houden heeft ook een nadeel:
Bobba pakte steeds mijn breinaald vast!

Elke Gorgel heeft een waakstok nodig, er moet altijd chocoladepasta in huis zijn, plus ze moeten een sjaal hebben! Omdat Jade nog niet zelf breien kan, is oma maar aan de slag gegaan.

Joebelabambam zegt Bobba over zijn nieuwe sjaal! Nu kan hij nog beter de Brutelaars te lijf gaan. De kleuren heeft hij zelf uitgezocht, samen met Jade, en het patroon moest worden "met van die blokjes zoals jij ook voor de Harry Potter sjaal van Logan hebt gemaakt".

Voor haar verjaardag pasgeleden kreeg ze van mij het zusje van Bobba, Belia. Op deze foto's zie je het niet, maar Belia heeft een heel lange vlecht op haar rug hangen. Zij gaat nu Bobba meehelpen met het wegjagen van de Brutelaars. Vooral in deze rare tijd is dat wel nodig, want de Gorgels beschermen haar ook tegen het coronavirus 😊

 

Belia heeft ook, samen met Jade, zelf het garen uitgekozen voor haar sjaal. Die is knalroze met knalpaars, veel feller dan op deze foto's, die 's avonds en binnen gemaakt zijn.

Nu kunnen ze dus mooi samen waken! Bobba heeft hier zijn waakstok nog niet in zijn hand, omdat Jade nog niet in bed ligt. Belia heeft nog geen eigen waakstok, maar zij leent soms die van Bobba.

Nu de sjaals klaar zijn, en Jade zag hoe ik er mee bezig was, wilde ze zelf ook leren breien. Dat is gisteren gebeurd, ze heeft toen ook garen plus breinaalden mee naar huis gekregen, plus ik heb haar een youtube video gestuurd waar het ook nog eens heel duidelijk voor wordt gedaan 😀

Einde fysiotherapie ???

Woensdag heb ik de (voorlopig?) laatste sessie gehad, waarbij het doel was om mij weer sterker en fitter te maken, en uithoudingsvermogen te vergroten. Daar zat nog steeds vooruitgang in. Volgens de UWV arts stopt vooruitgang wanneer je je plafond bereikt hebt, en vanaf dan zal het niet meer vooruit gaan, hoogstens bijgehouden kunnen worden. Maar zover was het bij mij nog niet!

Fysiotherapie is tegenwoordig amper te krijgen. De aanvullende verzekering betaalt 9x, en dat valt onder het eigen risico. Als je daarna zelf 11x betaalt (dat is 11x ruim 30 euro!) dan word je chronisch, en wordt het verder vergoed uit de basisverzekering.

Chronisch betekent echter voor fysiotherapie tegenwoordig: 1 kalenderjaar lang. Daarna ben je kennelijk niet meer chronisch...

Vorig jaar eind juli ben ik begonnen, met een verwijsbrief van de longarts. Een uur per week, eventueel uit te breiden naar 2x een uur per week zodra ik daar sterk genoeg voor was. Zover is het helaas nooit gekomen.

Op 1 maart heb ik mezelf geïsoleerd wegens corona, en ben ik ook tijdelijk gestopt met fysio. Dat kon ook niet anders, want even later moesten alle praktijken sowieso op slot. Maart, april en mei heb ik dus geen therapie gekregen.

Begin juni werd ik gebeld of ik weer verder wilde gaan, nou graag! Maar dan wel graag buiten, en niet meer in de oefenruimte in de kelder (!!) met meerdere mensen tegelijk. Buiten kon, 1 op 1 met mijn therapeute, maar dan geen uur, maar 25 minuten per keer. Bij dat uur zat o.a. ook fietsen e.d. op apparaten, en die hebben ze buiten natuurlijk niet.

Afgelopen woensdag was het op één dag na een jaar na mijn intake, en dus was mijn chronische jaar alweer om. Dat is natuurlijk erg oneerlijk, want ik heb 3 maanden gemist wegens corona, voornamelijk omdat fysiotherapeuten niet eens meer mochten werken van de overheid.

Aan alle kanten wordt nu geprobeerd om mij die 3 maanden nu alsnog te laten krijgen, tot nu toe zonder resultaat. Ditzo (waar ik verzekerd ben) zegt dat er overleg gaande is daarover, en dat er veel meer mensen mee zitten. Maar dat nog niet zeker is of en door wie dat dan vergoed gaat worden. Ik zou door mogen gaan op eigen kosten (niet te doen, en ik heb al 11x zelf betaald!), en dan zou ik het eventueel achteraf terug kunnen krijgen. Maar daar is geen garantie voor. Zelfs mij fysiotherapeute is ze steeds hierover aan het bellen en mailen, en zodra er een Ja komt kan ik haar bellen en gaan we gewoon weer verder...

Ik vind dit gewoonweg gemeen. Vooral omdat ik nog steeds vooruit ging! Die maanden dat ik geheel buiten mijn schuld om geen therapie kreeg, heb ik in mijn beleving gewoon nog recht op. En als er straks alsnog besloten wordt dat die 3 maanden coronasluiting alsnog vergoed worden? Geen idee of ik dat dan ook nog kan krijgen, omdat officieel mijn fysiotherapie/revalidatie nu afgelopen is....

Afsluitend zei ze dat ik wel heel goed mijn best gedaan heb, niet eens achteruitgegaan was tijdens het corona thuiszitten, maar zelfs nog iets meer vooruit. En dat ik nu vooral moet blijven bewegen, zoals geocaching (ja echt!), en wandelen met de rollator, enz.

En natuurlijk weer zwemmen, als dat ooit weer veilig kan... Dat mis ik enorm (en de kleinkids ook: met oma naar het zwembad).

Eenhoorn

Jade's hoofdje zit altijd vol met geknutsel, veel is haar eigen fantasie, wat aangevuld met de knutselfilmpjes op youtube die ze graag kijkt. Heel soms lukt het dan niet helemaal zoals ze bedoelde...

Zo kwam ze een tijdje terug naar beneden met haar geliefde Eenhoorn in 2 stukken: ze had zelf, nogal grofweg met een kinderschaartje, zijn hoofd er helemaal af geknipt. In tranen, want nu was Eenhoorn stuk!

Het glazen potje met de verwijderde ingewanden

De zwaargewonde Eenhoorn werd bij mij afgeleverd, samen met een glazen potje waar papa de door Jade verwijderde "ingewanden" in had gedaan, want: Oma kan dat wel maken....

Zoiets moet bij mij altijd even zijn tijd hebben. Ik laat het een poosje liggen, denk er af en toe eens over na hoe ik dat nu aan moet pakken, heb er niet zo'n zin in, en soms komt er ook zomaar een idee binnensijpelen. Ik heb ook een avond het soort youtube filmpjes zitten kijken waar Jade zo gek op is, en voila! Eenhoorn is weer heel 😃

Het potje heb ik met een lijmpistool in zijn lijf geplakt

Dat glazen potje met ingewanden had ze er zelf al bij, alleen vind ik glas in een knuffelbeest niet zo'n heel goed idee, en het is ook zwaar. #Wiewatbewaartdieheeftwat: o.a. een plastic medicijnpotje met schroefdeksel!

En het deksel in zijn halsopening

Dinsdag en woensdag logeerde Jade bij mij, en toen hebben we Eenhoorn samen geopereerd, en de operatie is zeer goed geslaagd! Hij is weer heel, en knuffelbaar, en... Jade heeft nu een ultrageheime bergplaats! 😉

Eenhoorn is weer heel, en je ziet er bijna niets meer van 😊

Bijkomen uit de narcose

Hij heeft zelfs geen litteken op zijn rug!

De verwijderde "ingewanden" waren niet meer nodig, want daar zit dat potje nu. Maar ze heeft ze wel meegenomen naar huis: dat kan ik nog wel gebruiken voor knutselen!

360 graden van huis

Project-GC heeft sinds kort weer een nieuwe speeltje. Het is nog steeds wel een beetje in ontwikkeling meen ik, maar grotendeels wel af nu, en het is leuk!

De bedoeling is dat je op elk van de 360 graden vanaf je huis een cache vindt. Tot mijn grote verrassing hoef ik er nog maar 87 in te vullen! Dat zijn de rode lijnen: grotendeels dus richting Duitsland...

De paar rode lijnen naar het westen moet ik goed op letten als ik weer eens die kant uit ga, om dan precies daar ook caches voor te vinden.

Goal:	1
Minimum finds in a sector:	0
Maximum finds in a sector:	31
Number of sectors missing finds:	87
Number of sectors completed:	273
Total finds missing to reach goal:	87

Hieronder dezelfde cirkel, maar dan over een landkaart heen. Hier kun je op elke lijn klikken, waarna je dan de caches ziet die er op die graad liggen. Per lijn kun je dan precies zien welke cache er het dichtst bij ligt, om ook die groen te maken. Toch maar eens iets mee doen binnenkort? 

En als je de hele cirkel groen hebt kun je het weer lastiger maken. De mijne staat nu ingesteld op minimaal 1 cache per lijn, maar je kunt het zelf ook uitbreiden naar een ander aantal, bv 10 caches per lijn, mocht je dat willen...

 

Er is zelfs een tabel te genereren, waar per graad de gc-codes al in staan van de caches die je op die lijn gelogd hebt. Blanco graden moeten daar dus nog worden ingevuld, eventueel zou je daar dan zelf op kunnen schrijven welke caches je daar nog voor nodig bent... #uitdaging

Floralia

Vroeger op de Lagere School in Beverwijk hadden we ieder jaar Floralia, voor mij één van de hoogtepunten van het schooljaar! Zo jammer dat dat er nu niet meer is...

Je kreeg dan vóór de Grote Vakantie een stekje mee naar huis van een kamerplant, zover ik me herinner kon je altijd kiezen uit een Begonia, een Fuchsia en een Vlijtig Liesje.

Je zorgde heel goed voor je plantje, en in het nieuwe schooljaar mocht het dan mee naar school, waar ze werden tentoongesteld, en waar dan een paar kinderen met het mooiste plantje een prijsje kregen. Natuurlijk deed je heel goed je best om het plantje in leven te houden, en zelfs, om het zo mooi mogelijk te laten groeien!

Vlijtig Liesje

Ik dacht hier weer aan toen ik vanochtend mee mocht met dochter, schoonzoon en 2 kleinkids naar Intratuin. De kinderen kregen elk een lange bloembak voor aan de schutting, en ze mochten zelf 3 plantjes uitkiezen om erin te doen, waarna ze daar dan helemaal zelf voor mogen zorgen. Erg leerzaam en leuk!

Ik ben nu net weer een beetje buiten sinds ik op 1 maart de deur sloot voor Corona. De laatste tijd ben ik moe, futloos, met de neiging om maar lekker weer terug mijn bed in te kruipen. Diagnose van dochterlief: te lang te weinig prikkels! Daar heeft ze vast gelijk aan, maar in Intratuin krijg je dan wel gelijk een overdosis, lol.

Ik was flink moe toen ik weer thuis werd afgezet, maar helaas... ik moest eten, veel koffie drinken, en daarna door naar fysiotherapie, dus deze keer was mijn bed geen optie 😟

Nu bedenk ik ineens wat ik had willen kopen, dáár was ik vooral overweldigd door alles om me heen na bijna 5 maanden in isolatie....

Wat ik wél gekocht heb, is dus dit Vlijtig Liesje. Omdat het me zo doet denken aan Floralia! Ze staat nu op de tafel bij het zitje in de tuin, en ik ga héél goed voor haar zorgen, net als vroeger 😃

Van mijn kinderen kan ik me ook geen Floralia meer herinneren, ik weet niet of dat iets plaatselijks was, of dat het door de tijd werd afgeschaft. Wel weet ik nog dat ze eens (of meermaals?) zonnebloemzaadjes mee kregen van school, en dat het dan de wedstrijd was wie de hoogste zonnebloem kweekte. Dat hebben wij toen ook ooit eens gewonnen! 😊

Link: https://www.schoolbank.nl/toenennu/2019/12/school-floralia/

Floralia heetten de plaatselijke verenigingen, die in Nederland  vanaf 1873 het houden en verzorgen van kamerplanten bevorderden, oorspronkelijk voor de arbeidende klasse. De naam komt van de Romeinse bloemenfeesten ter ere van Flora, de godin van bloemen en planten. De oorspronkelijke opzet maakte deel uit van een negentiende-eeuws beschavingsoffensief, om arbeiders op te voeden tot zorgzame burgers, in dit geval door de verzorging van kamerplanten. De Floralia organiseerden wedstrijden en bloemententoonstellingen in september.

Een van de oorsprongen van de Nederlandse Floraliaverenigingen was een initiatief in Zwolle van bloemist R. Wind, die in 1871 1300 pakjes bloemzaden uitdeelde aan enkele honderden minvermogenden. Een adellijke dame, de douairière Backer, betaalde. Als verdere stimulans werd gevraagd het resultaat te tonen op een tentoonstelling met prijzen. Maar een initiatief in Amsterdam in 1872 leidde pas tot landelijke navolging. In september 1872 vergaderen daar afgevaardigden van de Vereeniging tot veredeling van het volksvermaak en van de Tuinbouw-Maatschappij Linnaeus over een tentoonstelling van planten "gekweekt door den ambachtsman" te houden in 1873. 325 inzenders kwamen met 1450 planten en er waren 6000 bezoekers en "volks-vermaaklijkheden" voor de kinderen van de inzenders.

Na afloop van de tentoonstelling werd de commissie ontbonden, maar men vormde een vereniging, die op voorstel van dominee Marie Adrien Perk, de vader van de dichter Jacques Perk, de naam kreeg: Floralia. Vereeniging tot volksontwikkeling door het kweeken van planten. Het gelijknamige Romeinse liederlijke feest was een lentefeest geweest, maar de moderne tentoonstellingen waren voorzien voor de herfst en uiterst fatsoenlijk. De Amsterdamse oprichting werd landelijk gevolgd door tientallen soortgelijke verenigingen. In een jaarverslag van de Amsterdamse vereniging Floralia werd het doel in 1881 als volgt verwoord: 

"De Bloemengodin had haar huisaltaar tot nu toe schier alleen in de woningen der aanzienlijken. Voor den derden en vierden stand was ze nagenoeg een vreemdelinge. En toch, daar moet bovenal haar vereering een aantal van heugelijke gevolgen hebben .... Bloemen in 't woonvertrek van den werkman."   

Cachen met Mies in Rütenbrock en Ter Apel

Bij het Rütenbrocker Heimathaus vonden we aardig vlot de cache, het was gelukkig laag water, maar we hebben daar ook nog een poos rondgewandeld, want wat is het daar mooi! Het was gesloten, dus we hadden het rijk alleen :-)

Nou ja, alleen... De ganzen hadden het nogal op Mies voorzien, verder lopen betekende door een sluis van 2 hekjes gaan, maar daar konden de ganzen ook vrij komen. Dus wij keerden toch liever maar weer om. Er was ook een vijver, een groot kippenhok met bewoners, een insectenhotel, veel fruitbomen, een ouderwetse omhegde moestuin met groenten en kruiden, echt een paradijsje!

Hiervoor vonden we een cache bij de ingang van het kerkhof, dat was even tricky want het betrof een nano, en pal binnen het hek stonden mensen bij een graf. Dat was dus echt heel sneaky zoeken. Gelukkig had ik die heel snel in handen en hebben we hem toen in de auto gelogd, voor ik hem nogmaals sneaky, weer terug op z'n plek zette.

Rütenbrauker Fiesling #1 konden we niet vinden, we hebben flink lang gezocht, ook in een grote cirkel eromheen, maar helaas, dit werd een DNF :-(

Nadat we de 3 caches bij Rütenbrock hadden gezocht gingen we weer terug de grens over, naar Ter Apel. Daar ben ik voor het eerst sinds februari weer in een supermarkt geweest. Mies was zo lief om het winkelwagentje voor me schoon te maken, en natuurlijk had ik mijn mondkapje op! Ook in de auto hadden we steeds allebei een mondkapje op, wel zo veilig ;-)

Echt iets nodig had ik niet, wel een paar dingetjes gekocht, maar woensdag komt Jumbo hier, zoals steeds, weer mijn boodschappen thuisbrengen. Het was wel leuk om eindelijk weer eens in een winkel te zijn, maar tegen het laatste werd het me er toch te druk. Buiten zijn we eerst eens bij gaan komen met een lekker ijsje :-D Mijn eerste terrasbezoek van dit jaar!

Ik had Mies al eens verteld van Ol' Graitje, de eerste Nederlandse kabelbaan voor voetgangers. Vroeger reed hier een stoomtram, waar die het kanaal overstak kon je nog zien door een stuk cement waar ooit de brug lag. Deze kabelbaan is gemaakt naar het model van de vroegere tramlocomotief, je kunt jezelf hier handmatig het kanaal over zetten. Helaas ging dit goed, middenin blijven steken (of erger) had een leuke video op kunnen leveren :-) 

Hij moest er alleen in, want ik heb deze al eens gedaan. Het is een Virtual: je hoeft alleen maar een foto van jezelf met Ol' Graitje te loggen. Maar het is natuurlijk veel leuker om ook de oversteek te maken, als je hier dan toch bent ;-)

Hierna naar nog een Virtual die ik zelf al eens gedaan had: de oude RSG van Ter Apel, een enorm schoolgebouw in de stijl van de Amsterdamse School, zowel binnen als buiten. Ook deze kon Mies loggen door een foto van hem zelf te plaatsen met het gebouw erbij op.

Inmiddels was het al na etenstijd, en zijn we naar Emmermeer gereden, naar onze favoriete snackbar daar die een complete Chinese menukaart voert. Heerlijk gegeten, waarna Mies me naar huis heeft gebracht, het was toen al na 9 uur....

Thuis vond ik berichten op Messenger van Mies' broer, die zich ongerust maakte over zijn auto waar we mee weg waren, over het bier dat Mies voor hem mee zou brengen, maar vooral ook over zijn broertje. Michels telefoon was allang helemaal leeg, en z'n broer had mijn nummer (nog) niet... Hij had ons rond 6 uur al wel weer terug verwacht, lol...